چگونه می توانیم به افزایش قد کودکانمان کمک کنیم؟هورمون خوش تیپی و رعنایی انسان ها!
+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم تیر ۱۳۹۱ ساعت 21:11 توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙
|
| شرح بيماري |
| تنگي مادرزادي پيلور (تنگي هيپرتروفيك پيلور) اختلالي در شيرخواران كه در جريان آن عضلات مدور دهانه خروجي معده بزرگ شده و موجب انسداد ميگردد. اين عارضه دريچه پيلور (مجرايي عضلاني كه غذا را از معده به سوي روده كوچك عبور ميدهد) را درگير ميسازد. اين اختلال در فرزندان اول مذكر شايعتر بوده و معمولاً در سن 5-2 هفتگي تولد شروع ميگردد ولي تا چهار ماهگي نيز ممكن است بروز كند. |
| علايم شايع |
| استفراغ راجعه پس از شير خوردن كه به تدريج شدت آن افزايش مييابد. لمس تودهاي عضلاني به اندازه يك زيتون در قسمت فوقاني شكم (گاهي) نبود درد يا تب. شيرخوار پس از استفراغ ظاهراً سرحال بوده و فقط گرسنه به نظر ميرسد. يبوست كاهش وزن و كمآبي تدريجي |
| علل |
| نوار عضلاني گرداگرد دريچه پيلور ضخيم شده و در نهايت مجراي خروجي معده را مسدود ميسازد. |
| عوامل افزايش دهنده خطر |
| سابقه خانوادگي تنگي پيلور |
| پيشگيري |
| در حال حاضر قابل پيشگيري نيست. |
| عواقب مورد انتظار |
| با جراحي قابل علاج است. كودك معمولاً پس از جراحي به سرعت بهبود مييابد. |
| عوارض احتمالي |
| در صورت عدم درمان، با كاهش وزن، كم آبي، شوك و در نهايت مرگ همراه است. |
| درمان |
| اصولي كلي |
| معمولاً با معاينه فيزيكي ميتوان اين اختلال را تشخيص داد ولي براي تأييد تشخيص ممكن است بررسي بلع باريم يا سونوگرافي توصيه شود. درمان با جراحي و بريدن عضله ضخيم شده (پيلوروميوتومي) انجام ميگيرد. پس از جراحي: در محل برش جراحي يك لبه سفت ظاهر ميگردد. اين نشانه التيام بوده و نياز به درماني ندارد. محل برش جراحي را چند بار در روز با ملايمت شستشو دهيد. اگر شيرخوار ناراحت به نظر ميرسد از كمپرس گرم بر روي محل برش جراحي استفاده كنيد. |
| داروها |
| تا آماده شدن شيرخوار براي جراحي از مايعات و الكتروليتهاي وريدي استفاده ميشود. پس از جراحي معمولاً دارويي نياز نيست. |
| فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري |
| محدوديتي وجود ندارد. |
| رژيم غذايي |
| تا زمان جراحي شيرخوار ممكن است شيرخشكهاي رقيق شده با حجم كم را تحمل كند. در صورت عدم تحمل، شيرخشك از طريق لوله معده به شيرخوار خورانده ميشود. |
| درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟ |
| اگر كودك شما دچار استفراغ مكرر است. بروز موارد زير پس از جراحي: - درد، تورم - قرمزي - خونريزي يا ترشح از محل جراحي - افزايش درجه حرارت شيرخوار تا 3/38 درجه سانتيگراد |
| شرح بيماري |
| پديده دندان درآوردن عبارت است از ظهور متوالي دندانهاي شيري و دايمي. دندانهاي جديد بهطور مداوم از 6 ماهگي تا 3 سالگي در ميآيند. كودك بين 12-6 سالگي دندانهاي شيري خود را از دست ميدهد و دندانهاي دايمي جاي آنها را ميگيرد. بهطور متوسط اولين مجموعه دندانها در مدتكوتاهي بعد از دومين سالروز تولد، كامل ميگردد. |
| علايم شايع |
| توليد بيش از حد بزاق، دندان قروچه و جويدن هر چيزي كه بچه بتواند بگيرد. درد (اين علامت را نميتوان ثابت كرد ولي احتمالاً ايجاد ميگردد). لثهها ممكن است قرمز و متورم شوند. تحريكپذيري كج خلقي؛ لجبازي اشكال در به خواب رفتن گريه بيش از حدمعمول دندان در آوردن هرگز نبايد علت تب، استفراغ، اسهال، بياشتهايي طولاني، درد گوش، تشنج، سرفه يا بثور محل پوشك در نظر گرفته شود. اينها علايم يك بيماري هستند. |
| علل |
| تكامل فيزيولوژيك طبيعي. |
| عوامل تشديد كننده بيماري |
| مشكلات مربوط به دندان در آوردن با هيچ يك از عوامل خطرزاي شناخته شده ارتباط ندارند. |
| پيشگيري |
| مشكلات مربوط به دندان در آوردن را نميتوان پيشگيري كرد ولي ميتوان علايم آن را تسكين داد. زمان دندان در آوردن بسيار متغير است. البته توالي دندان در آوردن طبيعي در كودكان به شرح زير است: اولين دندانها (دندانهاي پيش تحتاني) در حدود 6 ماهگي، در دخترها زودتر از پسرها اولين دندان دايمي در حدود 6 سالگي دندانهاي آسياي كوچك بين 12-10 سالگي دندانهاي آسياي بزرگ در حدود 12 سالگي |
| عواقب مورد انتظار |
| ناراحتي حاصل از دندان درآوردن را ميتوان بهطور نسبي تسكين داد. |
| عوارض احتمالي |
| دندان درآوردن ممكن است به اشتباه به عنوان يك بيماري تبزا تشخيص داده شود. |
| درمان |
| اصول كلي |
| لثه كودك را با انگشتان خود مالش دهيد؛ اين امر بسيار آرامبخش است. يك پارچه شستشوي زبر را منجمد كنيد و اجازه دهيد كه كودك آن را بجود. به كودك يك بيسكويت مخصوص دوران دندان درآوردن و يا حلقه پلاستيكي مخصوص دندان درآوردن بدهيد (ميتوانيد آن را سرد كنيد). يا يك سواب كتان و آب، دندانهاي تازه و لثه را تميز كنيد يا اين كه با پيچيدن يك پارچه شستشوي نرم دور انگشت خود، دندانهاي كودك و لثه او را تميز كنيد. قبل از مسواكزدن منظم، صبر كنيد تا كودك 3-2 ساله شود. در اين سن، كودكان ميخواهند با مسواكزدن از والدين خود تقليد كنند. در 3-2 سالگي مراجعه منظم به دندانپزشك را آغاز كنيد. در 5 سالگي به كودك توضيح دهيد كه افتادن دندان كودك طبيعي است. اين امر مانع ميشود كه كودك در هنگام شروع افتادن دندانهايش نگران گردد. |
| داروها |
| معمولاً براي ناراحتي حاصل از دندان درآوردن، دارو لازم نيست. ممكن است استامينوفن يا يك كرم يا پماد ماليدني برروي لثه براي تسكين ناراحتي، توصيه شود. |
| فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري |
| محدوديتي وجود ندارد. |
| رژيم غذايي |
| رژيم غذايي خاصي ندارد. |
| درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟ |
| اگر درجه حرارت كودك بيش از حدطبيعي شود. اگر علايم عفونت مثل درد، چرك، تورم بيش از حد يا قرمزي زياد لثه در حين دندان درآوردن ايجاد گردد. |
| شرح بيماري |
| بياختياري اجابت مزاج در كودكان عبارت است از بياختياري اجابت مزاج در كودكي كه قبلاً به كنترل اجابت مزاج و رفتن به توالت عادت كرده بوده است و هم اكنون اسهال يا يبوست ندارد. نميتوان انتظار داشت كه كودك طبيعي كنترل كامل اجابت مزاج را تا حداقل 5/2 سالگي به دست آورده باشد. |
| علايم شايع |
| اجابت مزاج در لباس زير گاهي وجود يك توده در پايين شكم در سمت چپ |
| علل |
| بروز بحران جسمي يا عاطفي در زندگي كودك، مثل تولد خواهر يا برادر يا بروز اخير يك بيماري كه با اسهال همراه بوده است. مقاومت در برابر توالت رفتن به علت فشار آوردن زياد والدين به كودك براي انجام اين كار اگر مشكل كودك به درازا انجامد، علت اوليه ممكن است فراموش شود و اين رفتار كودك به شكل عادت درآيد. در موارد كمي اين مشكل كودك ممكن است به علت اختلال در دستگاه عصبي باشد. اجابت مزاج دردناك مقاومت در برابر توالت رفتن در مدرسه، كمپهاي مسافرتي، يا توالتهاي عمومي مشكلات تغذيهاي كه موجب يبوست شوند. |
| عوامل تشديد كننده بيماري |
| استرس بروز اخير يك بيماري كه موجب زياد شدن توجه به كودك شود. سوء رفتار |
| پيشگيري |
| به هنگام بروز بيماري در كودك، توجه خيلي بيش از اندازه به وي نداشته باشيد. از تأكيد بيش از اندازه در مورد عادت رفتن به توالت خودداري كنيد. به اين مسأله رويكردي تدريجي و انتظاراتي واقعبينانه داشته باشيد. در صورت وقوع تصادفي بياختياري اجابت مزاج، مايه خجالت كودك خود نشويد و وي را سرزنش نكنيد. به موقعيتهايي كه براي كودك استرسزا هستند حساسيت نشان دهيد و با وي در مورد احساساتش صحبت كنيد. كودك خود را در برابر سوء رفتار جسمي و جنسي محافظت كنيد. به تغذيه مناسب كودك خود توجه نشان دهيد. |
| عواقب مورد انتظار |
| معمولاً قابل معالجه است، مگر اينكه يك مشكل جسمي جدي وجود داشته باشد. |
| عوارض احتمالي |
| شقاق مقعدي بثور پوستي در ناحيه مقعدي گير كردن مدفوع و ايجاد انسداد |
| درمان |
| اصول كلي |
| - به كودك اجازه دهيد خود در مورد زمان مناسب رفتن به توالت تصميم بگيرد. به وي يادآوري نكنيد يا وي را مجبور نكنيد كه برخلاف اراده خود به توالت برود. اين كار موجب پديد آمدن يك ديدگاه منفي در كودك ميشود. - در صورت اجابت مزاج در توالت وي را تحسين كنيد. كودك نيازمند تقويت مثبت براي موفقيت است. ديگر اعضاي خانواده نيز بهتر است كودك را تحسين كنند. - قبلاً قول و قرار با كودك بگذاريد كه اگر تمام روز تميز ماند به او جايزه خواهيد داد. جايزهاي كه بسياري از كودكان دوست دارند عبارت است از اختصاص نيم ساعت وقت با هر كدام از والدين براي انجام هر كاري كه كودك دوست داشته باشد. ميتوان از برچسبهاي مورد علاقه كودكان نيز استفاده كرد. كلاً در نظر گرفتن جايزه باعث ايجاد انگيزه در كودك براي موفقيت ميشود. - در صورت كثيف كردن اتفاقي، عكسالعملي ملايم داشته باشيد. كودك بايد خودش را تميز كند و لباس زير تميز بپوشد. اگر كودك كوچكتر از 5 سال باشد، احتمالاً والد خود بايد اين كار را انجام دهد. - در صورت كثيف كردن اتفاقي، كودك را مورد سرزنش، انتقاد، يا مجازات قرار ندهيد و براي وي محدوديت ايجاد نكنيد. اين كار ممكن است باعث بدتر شدن مشكل و نيز بروز مشكلات عاطفي ثانويه شود. - به هيچ عنوان اجازه ندهيد كه خواهران يا برادران كودك يا ديگران وي را مسخره كنند. - هيچگاه مجدداً از پوشك استفاده نكنيد. - با مدرسه در اين مورد صحبت كنيد و همكاري معلم و مسؤولان را جلب كنيد. كودك در مدرسه بايد دسترسي سريع به توالت داشته باشد، خصوصاً اگر خجالتي باشد يا تازه به مدرسه رفته باشد. به كودك يادآوري كنيد كه در مورد ترك كلاس و رفتن به توالت هيچ احساس خجالت نكند. - عواملي كه باعث استرس در زندگي كودك شدهاند را پيدا كرده و براي رفع آنها هرگونه تلاشي كه لازم است انجام دهيد. |
| داروها |
| امكان دارد نرم كنندهها و حجيم كنندههاي مدفوع كمك كننده باشند. در صورت گير كردن مدفوع و ايجاد انسداد، استفاده از تنقيه يا شياف ممكن است ضروري باشد. |
| فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري |
| محدوديتي براي آن وجود ندارد. |
| رژيم غذايي |
| از مصرف بيش از اندازه شير، موز، سيب، و ژلاتين بايد خودداري شود. ميزان فيبر غذايي بايد زياد شود. |
| درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟ |
| اگر كودكتان بياختياري اجابت مزاج دارد، و اين مسأله، عليرغم تلاشهاي شما، بيش از دو ماه ارايه يابد. |
| شرح بيماري |
| بيماري دست، پا و دهان عبارت است از يك عفونت ويروسي كه در گلو آغاز ميشود و لوزهها، پوست، لوله گوارش و دستگاه عصبي مركزي را درگير ميسازد. اين بيماري در شيرخواران و كودكان كم سن و سال (2 هفته تا 3 ساله) رخ دهد. |
| علايم شايع |
| تب ناگهاني گلودرد همراه با وجود تاول و زخم در دهان و گلو سردرد بثور پوستي به صورت تاول روي دستها، پاها و كشاله ران بياشتهايي گاهي درد شكمي |
| علل |
| عفونت ناشي از ويروس كوكساكي 16 ـ آ، كه از فرد به فرد انتقال مييابد. |
| عوامل افزايش دهنده خطر |
| فصول تابستان و پاييز |
| پيشگيري |
| از تماس شيرخواران و كودكان كم سن و سال با افرادي كه بيماري تنفسي دارند جلوگيري كنيد. |
| عواقب مورد انتظار |
| بهبود خود به خودي در عرض 5-4 روز |
| عوارض احتمالي |
| انتظار نميرود عارضهاي به وجود آيد. |
| درمان |
| اصول كلي |
| اين بيماري سير خفيفي دارد و ميتوان از كودك در منزل مراقبت به عمل آورد. يك گوش پاككن يا چيزي شبيه آن را با پراكسيد هيدروژن 2% آغشته كنيد، و روي تاولهاي دهان بماليد. اگر كودك به سني رسيده باشد كه بدون قورت دادن بتواند دهان خود را بشويد، دهان او را پس غذا با آب نمك (نصف قاشق چايخوري نمك در يك فنجان آب) بشوييد. وسايل غذاخوردن و ساير اشيايي كه با دهان يا بزاق بچه تماس حاصل كردهاند را در صورت امكان بجوشانيد يا از وسايل يك بار مصرف استفاده كنيد تا از سرايت بيماري جلوگيري شود. سر شيشه شير را قبل از استريل كردن شير خشك در شيشه، بهطور جداگانه 20 دقيقه بجوشانيد. |
| داروها |
| براي كم كردن تب بالا يا درد ميتوان از داروهايي مثل استامنيوفن استفاده كرد. آنتيبيوتيكها براي اين بيماري مؤثر نيستند. |
| فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري |
| تا زماني كه تب و ساير علايم برطرف نشده باشند، كودك بايد در رختخواب استراحت كند. پس از آن فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها ميتوانند تدريجاً از سرگرفته شوند. |
| رژيم غذايي |
| كودك را تشويق كنيد مايعات زيادتري دريافت كند، مثلاً شير، ژلاتين مايع، بستني، يا نوشيدنيهاي درست شده از شربت گيلاس. اگر نوشيدن مايعات دردناك باشد، در كودكاني كه سنشان بالاتر است ميتوان از ني استفاده كرد. |
| درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟ |
| اگر كودكتان علايم بيماري دست، پا و دهان را دارد. اگر علايم بدتر شوند يا رو به بهبود نگذارند. |
| شرح بيماري |
| بيماري تايساكس عبارت است از يك اختلال ارثي و نادر دستگاه عصبي مركزي در شيرخواران و كودكان كمسن كه باعث اختلال پيشرونده و مرگ زودرس ميگردد. |
| علايم شايع |
| كودك در بدو تولد، طبيعي به نظر ميرسد. بين 6-3 ماهگي علايم زير ظاهر ميشوند: از دست دادن آگاهي و تأخير تكامل ذهني از دست دادن قدرت عضلات مثلاً مشكل در نشستن يا چرخيدن كري كوري يبوست شديد ناشي از عصبدهي مختل به كولون تشنج |
| علل |
| يك بيماري ارثي ناشي از يك ژن مغلوب كه باعث كمبود آنزيم ميگردد. اگر هر دو والد ژن را داشته باشند، كودك آنها به احتمال 25% مبتلا به بيماري تاي ساكس ميگردد. اگر تنها يك والد، ناقل باشد، كودك مبتلا نخواهد شد. در يهوديان اشكنازي يا كاناداييهاي فرانسوي تبار، از هر 60 نفر يك نفر داراي اين ژن است. |
| عوامل تشديد كننده بيماري |
| عوامل ژنتيك. بيشتر والديني كه داراي ژن مغلوب هستند، از يهوديان اروپاي شرقي (اشكنازي) يا كاناداييهاي فرانسوي تبار هستند. |
| پيشگيري |
| در خانوادههاي مبتلا به تاي ساكس، كودكان را از لحاظ ژنتيك غربالگري كنيد. اگر شما يا همسرتان سابقه خانوادگي تاي ساكس را داشته باشيد، مشاوره ژنتيك انجام دهيد. اگر در انتظار يك كودك هستيد و سابقه خانوادگي تاي ساكس را داريد، براي تشخيص ابتلاي جنين، آمنيوسنتز را مدنظر قرار دهيد. |
| عواقب مورد انتظار |
| مرگ معمولاً قبل از 5 سالگي رخ ميدهد. |
| عوارض احتمالي |
| پنوموني (ذاتالريه) زخمهاي فشاري |
| درمان |
| اصول كلي |
| در صورتي كه والدين قادر به فراهم كردن تسهيلات مراقبتي گسترده، براي مراقبتهاي پايه نباشند، ترتيب آن را فراهم نماييد. روان درماني يا مشاوره براي والدين و فرزندان. ياد بگيرند با زجر حاصل از اين بيماري كنار بيايند. جستجوي گروههاي حمايتي براي خانواده قربانيان تاي ساكس |
| داروها |
| ضد تشنجها براي كنترل تشنج ملينها و مسهلها براي برطرف كردن يبوست ساير داروها براي كنترل عوارض در صورت ظهور |
| فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري |
| در مراحل اوليه كودك را تشويق كنيد تا در حدامكان فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري كند. افزايش نقايص ذهني، عصبي و عضلاني سرانجام كودك را در اكثر مواقع زمينگير خواهد كرد. |
| رژيم غذايي |
| مايعات كافي و رژيم غذايي طبيعي و پر فيبر براي به حداقل رساندن يبوست فراهم كنيد. با پيشرفت بيماري معمولاً تغذيه با لوله معده ضرورت مييابد. |
| درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟ |
| اگر در مورد تكامل ذهني و فيزيكي شيرخواران خود نگران شدهايد. اگر گمان ميكنيد كه شما يا يكي از اعضاي خانواده شما حاصل يك ژن غيرطبيعي هستيد. يك مشاور ژنتيك ميتواند به شما كمك كند كه چگونه از داشتن كودك مبتلا به اين بيماري جلوگيري كنيد. |
| شرح بيماري |
| اسهال مزمن غيراختصاصي دوران كودكي عبارت است از اسهال (بيش از 5 بار اجابت مزاج آبكي يا شل در روز) به طور مزمن در يك كودك سالم. در كودكان 5/3-5/1 ساله رخ ميدهد. |
| علايم شايع |
| اجابت مزاج شل به دفعات زياد كه غالباً حاوي فيبرهاي سبزيجات هضم نشده يا مخاط است و عمدتاً در صبح رخ ميدهد. |
| علل |
| ناشناخته هستند. |
| عوامل تشديد كننده بيماري |
| سابقه خانوادگي مشكلات رودهاي. |
| پيشگيري |
| در حال حاضر نميتوان از آن پيشگيري به عمل آورد. |
| عواقب مورد انتظار |
| عليرغم اسهال مزمن، كودكان مبتلا رشد و نموي طبيعي دارند و هيچ علامتي از سوءتغذيه نشان نميدهند. در حقيقت، اسهال، اهميت خاصي ندارد. نهايتاً نيز حركات روده و الگوي اجابت مزاج به حالت طبيعي باز ميگردد، ولي اين امر ممكن است 3-2 سال طول بكشد. |
| عوارض احتمالي |
| احتمال تمركز رواني بيش از اندازه به اجابت مزاج به علت توجه زياد به والدين به اين مسأله. |
| درمان |
| اصول كلي |
| كودك خود را به خاطر اين مشكل سرزنش نكنيد. انتظار نداشته باشيد كه توانايي كنترل اجابت مزاج و رفتن به توالت به همان سرعت كودكان ديگر حاصل شود. با كودك مثل كودكان ديگر رفتار كنيد و سعي كنيد كه اين مشكل را بزرگ نكنيد. از بروز تنش اجتناب نماييد، زيرا اگر كودك در مورد مشكل خود دچار اضطراب و ناراحتي شود، اسهال ممكن است بدتر شود يا ممكن است مشكلات رواني به وجود آيد. |
| داروها |
| براي اين اختلال معمولاً دارو مورد نياز نيست. به كودك خود داروي ضداسهال ندهيد، زيرا اثرات جانبي آن ممكن است زيانبار باشند. |
| فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري |
| محدوديتي براي آن وجود ندارد. كودك خود را تشويق به فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري طبيعي، درست مانند كودكان همسن نماييد. |
| رژيم غذايي |
| رژيم خاصي توصيه نميشود، اما استفاده از مكملهاي ويتاميني و معدني ممكن است كمككننده باشد. كودك بايد روزانه حداقل 8-6 ليوان آب بنوشد تا مايع از دست رفته جبران شود |
| درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟ |
| اگر كودكتان اسهال مزمن يا اجابت مزاج همراه دفع مخاط دارد كه علتي براي آن پيدا نشده است. - اگر در مدفوع خون وجود داشته باشد. - اگر درجه حرارت مقعدي به 9/38 درجه سانتيگراد يا بالاتر برسد. - اگر كودكتان بيحال شود، از خوردن غذا خودداري كند، يا با صداي بلند و به طور مداوم گريه كند و با نوازش نيز گريه وي قطع نشود. - اگر رشد و نموي كودكتان طبيعي نباشد. |
| شرح بيماري |
| اختلال كم توجهي ـ بيش فعالي عبارت است از يك نوع رفتار خاص در كودكان به طوري كه اين كودكان تنها ميتوانند براي مدت كوتاهي روي يك موضوع خاص تمركز كنند. ضمناً اين كودكان گاهي حركات و رفتار كنترل نشدهاي را به طور ناگهاني از خود بروز ميدهند. البته بيش فعالي ميتواند وجود داشته باشد يا نداشته باشد. به نظر ميرسد كه اين اختلال در اختلالات يادگيري نقش داشته باشد و تخمين زده ميشود حدود 10%-5% كودكان مدرسهاي گرفتار اين اختلال باشند. |
| علايم شايع |
| كودك روي صندلي مرتب ميجنبد و دستها و پاهاي خود را تكان ميدهد. وقتي به كودك گفته ميشود كه بنشينيد، فقط به مدت كوتاهي روي صندلي بند ميشود. حواس كودك به راحتي پرت ميشود. قبل از مطرح شدن كامل سؤال، كودك پاسخ را ميدهد. كودك در رعايت نوبت در بازي و صف مشكل دارد. كودك در اجراي دستورالعملها مشكل دارد. كودك قادر به تمركز روي يك كار يا بازي مشخص نيست. مرتب از يك كار تمام نشده منصرف شده، به كار ديگري ميپردازد. در انجام بازي، بدون ايجاد سروصدا، مشكل دارد. زياد صحبت ميكند. وسط صحبت يا كار ديگران ميپرد. به نظر ميرسد كه اصلاً گوش نميدهد. چيزهاي مورد نياز براي انجام كارها را گم ميكند. اغلب كارهاي خطرناك انجام ميدهد بدون اينكه به عواقب ناگوار آنها توجه داشته باشد. |
| علل |
| ناشناخته است. فرضيات زيادي مطرح شدهاند، اما هيچ يك تأييد يا رد نشدهاند. تصور بر اين است كه منشاي آن بيولوژيك باشد. |
| عوامل تشديد كننده بيماري |
| سابقه خانوادگي اين اختلال |
| پيشگيري |
| هيچ روش خاصي براي پيشگيري وجود ندارد |
| عواقب مورد انتظار |
| در بعضي از موارد، رفتار غيرطبيعي كودك به هنگام بلوغ كاملاً برطرف ميشود. در بعضي ديگر، بيش فعالي با افزايش سن كاهش مييابد. اما تعدادي از اين كودكان نهايتاً به نوجوانان و بزرگسالاني مشكلدار تبديل ميشوند. |
| عوارض احتمالي |
| امكان دارد مشكلات كودك در طي زمان برطرف نشوند. نهايتاً كودك وقتي بزرگ ميشود ممكن است در تحصيل موفق نباشد، يا اينكه رفتار ضداجتماعي و گاهي جنايي از خود بروز دهد. امكان دارد كودك در بزرگسالي دچار اختلال شخصيت شود. |
| درمان |
| اصول كلي |
| درمان و مشاوره به والدين و كودك توسط پزشك رفتار درماني و شناخت درماني. كودك خود در اين نوع درمانها نقش مهمي را به عهده دارد. او بايد مواظب رفتار خود باشد، نقش محوله را به خوبي ايفا كند، و رفتار خود را ثبت كند. در يك طرح كلي، اساس اين روشهاي درماني بر راهبردهاي تغيير رفتار نامطلوب استوار است. به نظر ميرسد كه تركيب اين روشهاي درماني با داروها بهترين نتايج را در كنترل علايم به همراه داشته باشد. در خانه يك محيط متناسب و محدوديتهاي كاملاً مشخص براي رفتار كودك را در نظر بگيريد. ضمناً بايد از روشهاي تربيتي نيز به طور مداوم بهره گرفت. اگر احساس ميكنيد كه نياز به كمك از طرف افراد متخصص امر داريد مراجعه كنيد. با معلم كودك تماس مستمر داشته باشيد. اگر كودك در درس خود نياز به كمك بيشتري دارد، امكان آن را فراهم كنيد. |
| داروها |
| پزشك شما شايد تصميم بگيرد داروهايي مثل متيل فنيدات (ريتالين)، كه ظاهراً اثر آرامشبخش در كودكان دچار اين اختلال دارند، تجويز كند. اين داروها اثرات جانبي ناخوشايندي دارند، از جمله: اختلال در خواب، افسردگي، سردرد، معده درد، بياشتهايي، و كاهش رشد. |
| فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري |
| فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري كودك خود را حتيالمقدور در چارچوب مشخصي در آوريد. |
| رژيم غذايي |
| رژيم غذايي مخصوصي پيشنهاد شدهاند: حذف كليه افزودنيهاي غذايي (ادويه جات و غيره)، حذف مواد به خصوصي از رژيم غذايي، يا ويتامين درماني شديد. اغلب تحقيقات پزشكي اشاره به اين دارند كه اين رژيمها براي تعداد بسيار كمي از كودكان مفيد هستند. اما بسياري از والدين تغييرات قابل توجهي را در رفتار كودكان خود پس از استفاده از اين رژيمها گزارش كردهاند. شايد دليل آن اين باشد كه با تهيه غذاهاي مخصوص براي كودك، وي احساس ميكند كه توجه بيشتري به او ميشود. در مورد هرگونه رژيم غذايي مخصوصي كه براي كودك خود در نظر داريد با پزشك خود مشورت كنيد. |
| درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟: |
| اگر احساس ميكنيد كودكتان علايم اختلال كم توجهي ـ بيش فعالي را دارد. اگر پس از شروع درمان علايم بدتر شوند. اگر دچار علايم جديد وغيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبي به همراه داشته باشند. |
| شرح بيماري |
| اختلال رشد بچه عبارت است از ناتواني شيرخواران يا كودكان از رشد و نموي طبيعي. اين واژه تا زماني استفاده ميشود كه تشخيص خاصي براي توجيه اين ناتواني پيدا نشده باشد. سن شايع اين مسأله بين 5-1 سالگي است. تقريباً تمام كودكاني كه اين مشكل را دارند زير 5 سال هستند. |
| علايم شايع |
| قد، وزن، و دور سر بهطور طبيعي افزايش نمييابند. مهارتهاي حركت كودك غالباً ديرتر از حالت طبيعي ظاهر ميشوند. بعضي از اين مهارتها عبارتند از: ـ چرخيدن در تخت ـ نشستن ـ ايستادن و راه رفتن ظهور مهارتهاي ذهني و اجتماعي نيز غالباً به تأخير ميافتد. بعضي از اين مهارتها عبارتند از: ـ صحبت كردن؛ رابطه اجتماعي ـ غذا خوردن بدون كمك ـ يادگيري اختيار ادرار و اجابت مزاج و رفتن به توالت رشد و نموي طبيعي بسيار متغير است، بنابراين ميزان تغييرات رشد و نمو در معاينات منظم كودك اهميت بيشتري دارد. |
| علل |
| در بعضي از اين كودكان، علت بروز اين حالت به مشكلات جسمي (معمولاً گوارشي يا مربوط به دستگاه عصبي) برميگردد. در اكثر اين كودكان، علت درواقع مربوط به خود كودك نيست، مثلاً عدم تغذيه صحيح كودك. |
| عوامل تشديد كننده بيماري |
| سوءتغذيه بيتجربگي والدين محيط عاطفي نامناسب (مثل عدم رسيدگي به بچه، سوءرفتار با بچه، يا طرد بچه) بيماري مزمن (مثل نارسايي كليه يا عفونت مزمن) بيماريهاي ژنتيكي، مثل نشانگان داون يا فيبروز كيستيك بيماريهاي غدد درونريز، مثل بيماريهاي غده تيروييد، غده هيپوفيز، غدد فوقكليوي، غده لوزالمعده، و غدد جنسي والديني كه در يك محيط عاطفي نامناسب بزرگ شدهاند يا آموزش مناسبي نديدهاند. محيط زندگي شلوغ يا غيربهداشتي نوزاد زودرس يا بيمار شيرخواري كه ناهنجاري جسمي دارد. |
| پيشگيري |
| كودك خود را بهطور منظم براي معاينات سلامتي نزد پزشك يا مراكز بهداشت ببريد. محيط زندگي باثبات را فراهم آوريد و سعي كنيد والدين خوبي براي فرزندتان باشيد. |
| عواقب موردانتظار |
| اگر اختلال رشد بچه بهعلت بيتجربگي والدين يا مشكلات رواني باشد، انتظار ميرود با آموزش و دادن مشاوره به والدين بهبودي حاصل شود. اگر اختلال رشد بچه بهعلت يك بيماري يا اختلال زمينهاي باشد (مثلا سوءتغذيه)، بهبودي بستگي به اين دارد كه بيماري يا اختلال زمينهاي قابل درمان باشد يا خير. |
| عوارض احتمالي |
| ناتواني و معلوليت دايمي ذهني، عاطفي، يا جسمي. كودك كوچك باقي ميماند و از لحاظ نمو نيز دچار نقص خواهد بود. |
| درمان |
| اصول كلي |
| اقدامات تشخيصي: اندازهگيري مكرر قد، وزن، و دور سر؛ آزمونهاي سنجش تواناييهاي ذهني و رواني مثل آزمون دنور كه معياري از رشد و نمو بهدست ميدهد؛ آزمايش خون، از جمله بررسيهاي هورموني؛ عكسبرداري از مچ دستها براي تعيين سن استخواني كودك كه معيار خوبي براي رشد بدن بهشمار ميرود. - اگر والدين مشكلات عاطفي دارند و از برقراري رابطه عاطفي مناسب با كودك خود ناتوان هستند، ميتوان آنها را تحت رواندرماني يا مشاوره قرار داد. - بستري كردن كودك (بهطور كوتاهمدت) در صورتي كه نياز به انجام اقدامات تشخيصي پيچيده وجود داشته باشد يا براي فهميدن اينكه آيا كودك در منزل غذا ميخورده است يا خير. - والدين بايد كتابها يا جزوات مخصوص بچهداري و بزرگ كردن بچه را بخوانند يا به كلاسهاي مربوطه بروند. - از يك پرستار خانه بخواهيد كه به خانه شما بيايد و راهنماييهاي لازم را ارايه دهد. - تا آنجا كه ميتوانيد به كودكتان محبت كنيد و از وي حمايت بهعمل آوريد. هرازچندگاهي به بررسي احساسات و رفتارتان نسبت به كودكتان بپردازيد. اگر فكر ميكنيد كه احساسات و رفتارتان آنچنان كه بايد باشد نيست براي مشاوره رواني مراجعه كنيد. |
| داروها |
| داروي خاصي بهطور معمول تجويز نميشود. اگر يك بيماري زمينهاي وجود داشته باشد كه باعث رشد نكردن بچه شده است، امكان دارد داروهاي لازم براي درمان آن بيماري زمينهاي تجويز شوند. |
| فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري |
| محدوديتي براي آن وجود ندارد. |
| رژيم غذايي |
| براي كودكتان يك رژيم غذايي كافي و متعادل فراهم آوريد. اگر علت رشد نكردن بچه سوءتغذيه باشد، امكان دارد نياز به يك رژيم مخصوص وجود داشته باشد. |
| درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟ |
| اگر شما از اينكه كودكتان رشد و نموي طبيعي ندارد دچار نگراني شدهايد. |
| شرح بيماري |
| اپيگلوتيت عبارت است از يك عفونت ناگهاني و تهديدكننده زندگي دركودكان كه در اپيگلوت روي ميدهد. اپيگلوت يك صفحه بافتي كوچك در عقب گلو است كه از ورودي ناي مراقبت به عمل ميآورد. اپيگلوتيت مسري است و اغلب با خروسك (كروپ) كه خطر كمتري دارد اشتباه ميشود. توجه داشته باشيد كه تورم اپيگلوت ممكن است در عرض 12 ساعت از شروع بيماري باعث بسته شدن كامل راه هوايي شود، بنابراين بيمار بايد فوراً تحت درمان قرار گيرد. |
| علايم شايع |
| صدا يا گريه خفه و گرفته (در خروسك صدا يا گريه خشنتر است). سرفه در حد كم (در خروسك سرفه زياد و شبيه پارس سگ است). گلو درد تب خشونت صدا آبريزش از دهان به علت مشكل در بلع بزاق مشكل تنفسي فزاينده دم پر سروصدا، جيغ مانند و با فركانس بالا بنفش شدن پوست و بستر ناخنها كودك سر خود را ممكن است در وضعيت نامعمولي قرار دهد. كودك گردن خود را به عقب و بدن خود را به جلو خم ميكند، زبانش را بيرون ميآورد و پرههاي بيني را تا حد امكان گشاد ميكند. با اين كار كودك تلاش دارد تا هواي بيشتري را استنشاق كند. |
| علل |
| عفونت اپيگلوت توسط باكتري (معمولاً هموفيلوس آنفلوآنزا ، پنوموكك، يا استرپتوكك ). تورم اپيگلوت باعث بسته شدن ورودي ناي ميشود. |
| عوامل تشديد كننده بيماري |
| وجود يك بيماري كه مقاومت بدن را كاهش داده باشد. محيط زندگي شلوغ يا غيربهداشتي |
| پيشگيري |
| اگر كودكتان قبلاً مبتلا به اپيگلوتيت شده است، هرگونه عفونت تنفسي را جدي بگيريد و براي درمان تحت نظارت مراجعه كنيد. كودك بايد واكسن هموفيلوس آنفلوآنزا را بزند. |
| عواقب مورد انتظار |
| بهبود كامل در صورت تشخيص و درمان زودهنگام |
| عوارض احتمالي |
| ذاتالريه، مننژيت، عفونت مفصل، عفونت و التهاب پرده دور قلب، يا سلوليت (عفونت بافت عمقي زير پوست) بدون درمان امكان دارد مسير هوايي كاملاً مسدود شود و كودك ممكن است در عرض چند ساعت فوت كند. |
| درمان |
| اصول كلي |
| اقدامات تشخيصي ممكن است شامل كشت خون، كشت گلو، و ساير اقداماتي كه تحت كنترل دقيق انجام ميگيرند تا از بروز عوارض جلوگيري شود باشد. - اگر مشكوك به اپيگلوتيت هستيد هرگز سعي نكنيد ته گلوي كودك را نگاه كنيد. - كودك را به جاي خواباندن بنشانيد. - كودك را تا رسيدن به بيمارستان آرام و بيحركت نگاه داريد. اضطراب و ترس بچه باعث بدتر شدن مشكلات تنفسي ميشود. - بستري كردن كودك براي دادن اكسيژن و انجام ساير اقدامات مراقبتي ويژه - جراحي براي باز كردن راهي به ناي يا قرار دادن لولهاي در ناي براي اينكه كودك بتواند تنفس كند. راهي كه به ناي باز شده است (يا لولهاي كه در ناي قرار داده شده است) در عرض 3-1 روز بسته (يا درآورده) ميشود. - پس از ترخيص از بيمارستان، شبها در اتاق كودك يك دستگاه بخور توليد هواي مرطوب خنك بگذاريد. اين كار را 3-2 هفته ادامه دهيد. ضمناً دستگاه بايد روزانه تميز شود. |
| داروها |
| آنتيبيوتيك براي كنترل عفونت. آنتيبيوتيك بايد حداقل 10 روز ادامه يابد. داروهاي كورتيزوني براي كاهش التهاب |
| فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري |
| تا وقتي كه تمام علايم برطرف نشده باشند، استراحت در رختخواب ضروري است. سپس كودك ميتواند بهتدريج فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هايش را از سر گيرد. |
| رژيم غذايي |
| تا زماني كه كودك دوباره قادر به بلع باشد بايد تنها از مايعات (معمولاً سرم) استفاده شود. پس از ترخيص از بيمارستان، كودك را تشويق كنيد كه مايعات بيشتر بنوشد. رژيم غذايي كودك در اين هنگام به حالت عادي برميگردد. |
| درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟ |
| اگر كودكتان علايم اپيگلوتيت را دارد. خصوصاً اگر كودك مشكل تنفسي داشته باشد، اورژانس را خبر كنيد. اگر كودك شما قبلاً مبتلا به اپيگلوتيت شده است، و هماكنون علايم عفونت تنفسي دارد. |
| دوران كودكي، زماني است كه رشد و نمو جسمي، ذهني و اجتماعي قابل توجهي روي مي دهد و در طي آن شخص از يك شيرخوار وابسته، به انسان بالغ و خودكفا تبديل مي شود. علاوه بر آن كودك مهارت هايي را مي آموزد كه به او امكان مي دهد به افراد ديگر و با محيط كنش متقابل ايجاد نمايد. سرعت رشد در سال اول زندگي بيش از ساير زمان هاست و دوره ديگري از رشد سريع هم در دوران بلوغ رخ مي دهد كه دوران گذرا از كودكي به بزرگسالي است. كودكان بسياري از مهارت هاي ضروري جسمي، ذهني و اجتماعي را در5 سال اول زندگي كسب مي كنند، اما فرآيند آموختن تا پايان عمر ادامه مي يابد. | |
| چگونگي رشد و نمو استخوان ها | |
| در هنگام تولد، بيشتر اسكلت از بافت غضروفي تشكيل شده است و استخوان صرفاً در تنه استخوان هاي دراز وجود دارد. در طي كودكي، به تدريج استخوان جايگزين غضروف مي شود كه به اين روند استخوان سازي مي گويند. در استخوان هاي بلند اندام ها، نواحي موسوم به صفحه رشد وجود دارند كه براي دراز شدن استخوان مرتب غضروف توليد مي كنند و سپس اين غضروف به استخوان تبديل مي شود. با شروع دوران بزرگسالي، استخوان سازي خاتمه مي يابد و اسكلت هم به بزرگترين اندازه ممكن خود رسيده است. | |
| استخوان هاي بلند دركودكان | |
| رشد و استخوان سازي (تشكيل استخوان) در انتهاي استخوان هاي بلند انجام مي شود. | |
![]() | |
| استخوان هاي بلند در بزرگسالان | |
| همه غضروف موجود در استخوان، استخواني شده است. يك لايه غضروفي از انتهاي استخوان محافظت مي كند. | |
![]() | |
| رشد و استخوان سازي (تشكيل استخوان) در انتهاي استخوان هاي بلند انجام مي شود. | |
![]() | |
| چگونگي تكامل مغز و جمجمه | |
| مجموعه نورون هاي نوزاد (سلول هاي عصبي) كامل است، اما شبكه مسيرهاي بيـن سـلولـي در نـوزاد هنوز تكامـل نيافتـه اند. در 6 سـال اول زنـدگي مغز رشـد مـي كند و شبكه عصبي (اعصاب) به سرعت پيچيده تر شده و در نتيجه يادگيري انواع رفتارها و مهارت ها براي كودك ممكن مي شود. براي آن كه بزرگ شدن مغز ممكن شود، كرانيوم (بخشي از جمجمه كه مغز را مي پوشاند) هم در فضاهاي نرم موسوم به ملاج و در فواصـل بيـن استخوان هاي جمجه موسوم به درز رشد مي كند. اين نواحي به تدريج تبديل به استخوان مي شوند. در طي بقيه دوران كودكي، مغز، شبكه عصبي و جمجمه با سرعت آهسته تري رشد مي كنند. | |
| مغز و جمجمه در هنگام تولد | |
| شبكه عصبي كاملاً تكامل نيافته است. استخوانهاي جمجه را درزها و ملاجها از هم جدا نگه ميدارند. | |
![]() | |
| مغز و جمجه در6 سالگي | |
| مغز تقريباً اندازه نهايي خود را يافته است و شبكه عصبي متراكم تر شده است. ملاج ها بسته شده اند و استخوان هاي جمجمه در محل درزها ثابت شده اند. | |
![]() | |
| مغز و استخوان بزرگسلان | |
| مغز و جمجه به حداكثر اندازه نهايي خود دست يافته اند. شبكه عصبي كمال يافته است؛ هرچند كه با ادامه دادن يادگيري فرد، آن هم ممكن است به نمو خود ادامه دهد. | |
![]() | |
| رشد بدن | |
| رشد دوران كودكي را هورمون ها كنترل مي كنند و علاوه بر آن، عواملي همچون رژيم غذايي و سلامت كلـي فرد هـم بر آن تأثير مي گذارند، بدن كودك مدام در حال رشد است. اما ميزان اين رشد بسته به مرحله زندگي متفاوت است. روي هم رفته رشد در دوران شيرخوارگي و دوران بلوغ سريع تر از همه دوران هاي ديگر است. علاوه بر آن بعضي از اعضاي بدن هم سريع تر از قسمت هاي ديگر رشد مي كنند كه اين امر منجر به تغيير نسبت هاي بدني كودك در حين رشد تغيير مي0شود. در هنگام تولد، اندازه سر، يك چهارم طول كل بدن است و تا6 سالگي نيز به سرعت به رشد خود ادامه مــي دهد. خصيصه هـاي صورت نيـز در طـي كودكي تغييـر مـي يابند؛ بدين ترتيب كه صورت بزرگتر از باقي جمجمه مي شود. اندام ها دردوران شيرخوارگي نسبت به ساير اجزاي بدن كوچك تر هستند و با رشد كودك طويل تر مي شوند كه به ويژه اين طويل شدن در دوران بلوغ سريع تر است. نهايتاً بدن در حدود18 سالگي به اندازه نهايي خود مي رسد. در اين زمان، اندازه سر تقريباً يك هشتم طول كل بدن است در حالي كه اندازه پاها نصف اندازه بدن است. | |
![]() | |
| كسب مهارتها در5 سال اول زندگي | |
| نوزادان قادرند ببينند، بشنوند، اعمال بازتاب گونه داشته باشند (مثل مكيدن) و براي جلب توجه مادرخود گريه مي كنند. از هنگام تولد تا حدود 5 سالگي، خردسالان انواعي ازديگر مهارت هاي ضروري را فرا مي گيرند. مهارت هاي جسمي، چيره دستي، زبان و رفتار اجتماعي چهار جنبه مهم تكامل كودك هستند. كسب اين مهارت ها طي مراحل مشخص موسوم به »شاخص هاي نمو« روي مي دهد. اين مراحل به ترتيب خاصي روي مي دهند و زمان آن را به صورتي نه چندان دقيق مي توان پيش بيني كرد. هر چند كه سن دقيق دستيابي به اين مهارت ها در هر كودكي متفاوت است. توانايي يادگيري مهارت هاي خاص مثل كنترل ادرار و مدفوع به بلوغ دستگاه عصبي كودك بستگي دارد. علاوه بر آن قبل از يادگيري مهارت هاي پيچيده مشخص، ابتدا لازم است كه كودكان توانايي هاي ساده تري را كسب كنند؛ براي مثال كودك بايد قبل از آن كه بتواند راه برود، بايد بتواند بايستد. مهارتهاي جسمي مهمترين مهارت ها، كنترل يافتن بر وضعيت بدن،تعادل و حركت است. شيرخوار ابتدا ياد مي گيرد چگونه سرش را بلند كند و بچرخاند. سپس سرش را بلند كنند و بچرخاند سپس مي نشيند. پس از آن ياد مي گيرد كه چگونه روي زمين بخزد، بايستند، راه برود و بدود. چيره دستي و بينايي كودكان ياد مي گيرند كه چگونه حركات دست و بينايي خود را هماهنگ كنند. تا بتوانند اعمالي همچون برداشتن اشيا و نقاشي كردن را انجام دهند. شنوايي و زبان در ابتدا كودكان فقط به سمت صدا برمي گردند و با بغ بغو كردن به آن پاسخ مي دهند. در يك سالگي كودك اولين كلمه خود را به زبان مي آورد و به تدريج معني كلمات را مي فهمد و پـس از آن يـاد مـي گيرد جمـله سازي كند. رفتار اجتماعي و بازي لبخند زدن اولين مهارت اجتماعي است كه كودك فرا مي گيرد. بعدها ياد مي گيرد كه با ديگر كودكان بازي كند و جدايي از والدين را تحمل كند. كودكان مهارت هاي عملي از قبيل تغذيه و لباس پوشيدن (به تنهايي) را نيز ياد مي گيرند. | |
![]() |
| نوزاد بدنبال از دست دادن حفاظت كامل رحم مادر بايد با تغييرات فيزيكي عمده اي، كنار بيايد به ويژه بدن نوزاد بايد براي تنفس هوا و كاركرد مستقل از مادر سازگار شود. دستگاه هاي بدن كاركردهاي اساس مورد نياز زندگي را برعهده مي گيرند ولي به تكامل و بلوغ خود در سراسر كودكي ادامه مي دهند. همچنين نوزاد، الگوهاي رفتاري خاصي را از خود نشان مي دهد كه به زنده ماندن وي كمك مي كنند كه از آن جمله مي توان به اين موارد اشاره كرد: پيدا كردن پستان مادر، مكيدن، پاسخ به محرك هايــي چون سر و صدا و گريه كردن براي جلب توجه و مراقبت. | |
![]() | |
| اعمال و حركات بازتابي | |
| نوزادان با الگوهاي رفتاري خودكار خاصي به دنيا مي آيند. برخي از اين فعاليت ها، اعمال غير ارادي مثل تنفس و دفع ادرار و مدفوع و بقيه، اعمال بازتابي يعني حركات غريزي براي در امان بودن و زنده ماندن هستند. برخي از اعمال بازتابي مثل مكيدن و »جست و جو كردن (دنبال پستان مادر گشتن) آشكارا به زنده ماندن كمك مي كند. سايرين ممكن است باقيمانده يك مرحله ابتدايي تر از تكامل انسان باشند؛ براي مثال، گمان مي رود بازتاب گرفتن از نياكان ميمون ما منشأ گرفتـه باشـد كـه نوزادانشـان مـي بـايـست در هنـگام حمل شدن به مـادر خـود مـي چسبيدند. نهايتاً با بلوغ دستگاه عصبي و عضلات كودك، اعمال ارادي كنترل شده جايگزين حركات بازتابي و حركات غير ارادي مثل دفع ادرار مي شوند. دو پاسخ بازتابي بسيار معمول در زير نشان داده شده است: | |
| بازتاب راه رفتن | |
| اگر يك نوزاد قائم نگه داشته شود، به طوري كه پاهايش روي يك سطح محكم باشد، حركاتي را انجام خواهد داد كه شبيه گام برداشتن يا راه رفتن هستند. | |
![]() | |
| بازتاب ترسيدن (مورو) | |
| اگر نوازد بترسد، حركاتي محافظتي به صورت باز شدن بازوها و كشيده شدن پاها ايجاد مي شود. | |
![]() | |
| قلب قبل و بعد از تولد | |
| در جنين، وظيفه تحويل اكسيژن به خون و دفع گازهاي دفعي بر عهده جفت است ولي در هنگام تولد، نوزاد بايد تنفس را شروع كند و اكسيژن را از ريه ها بگيريد. قبل از تولد، قلب جنين خون را به سراسر بدن و طناب نافي پمپ مي كند ولي بيشتر خون با عبور از دو مدخل ويژه در قلب، سرخرگ هاي ريوي(عروقي كه به ريه منتهي مي شوند) را ميان بر مي زند. با اولين تنفس نوزاد، ريه ها متسع شده، هوا را وارد مي كنند؛ اين امر تغييراتي را در قلب و گردش خون برمي انگيزد و باعث بسته شدن دو ورودي قلب مي شود، به طوري كه بعد از آن تمام خون بقيه بدن، از سرخرگ هاي ريوي به ريه ها مي رود تا اكسيژن دار شود. | |
| گردش خون در قلب جنين | |
| مدخلي به نام سوراخ بيضي و كانالي به نام مجراي سرخرگي،بيشتر خون را از سرخرگ هاي ريوي منحرف مي كنند. | |
![]() | |
| گردش خون در قلب در هنگام تولد | |
| سوراخ بيضي و مجراي سرخرگي بسته مي شوند به طوري كه تمام خون از قلب به ريه ها مي رود تا اكسيژن دار شود. | |
![]() |