جمود مفصل‌ شانه‌ (كپسوليت‌ چسبنده‌) shouler frozen

    شرح بيماري
جمود مفصل‌ شانه‌ (كپسوليت‌ چسبنده‌) درد و سفتي‌ مفصل‌ شانه‌ كه‌ به‌سوي‌ ناتواني‌ در حركت‌ دادن‌ آن‌ پيشرفت‌ مي‌كند. واژه‌ «جمود» در اين‌ عبارت‌ اشاره‌ به‌ درجه‌ حرارت‌ پايين‌ و انجماد ندارد بلكه‌ به‌معني‌ عدم‌ انعطاف‌پذيري‌ حركتي‌ در تاندون‌ها، بورس‌، كپسول‌ مفصلي‌، عضلات‌، عروق‌ خوني‌ و اعصاب‌ مرتبط‌ با مفصل‌ شانه‌ است‌. اين‌ عارضه‌ در همه‌ سنين‌ ديده‌ مي‌شود ولي‌ در مردان‌ بالاي‌ 40 سال‌ كه‌ در دوره‌ جواني‌ به‌ ورزشهاي‌ قهرماني‌ مي‌پرداخته‌اند شايعتر است‌.
    علايم‌ شايع‌
در مراحل‌ اوليه‌:
درد معمولاً خفيف‌ شانه‌ كه‌ به‌سوي‌ درد شديد پيشرفت‌ كرده‌ و خواب‌ و فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري طبيعي‌ فرد را دچار اختلال‌ مي‌كند. درد با حركت‌ دادن‌ شانه‌ بدتر مي‌شود.
سفتي‌ مفصل‌ شانه‌ كه‌ مانع‌ حركت‌ طبيعي‌ شانه‌ مي‌شود. با كاهش‌ حركت‌ شانه‌ اين‌ سفتي‌ افزايش‌ مي‌يابد.
احساس‌ صداي‌ ساييدگي‌ يا چيني‌ شكسته‌ هنگام‌ حركت‌ شانه‌
در مراحل‌ پيشرفته‌:
درد در بازو و گردن‌
ناتواني‌ در حركت‌ دادن‌ شانه‌
درد غير قابل‌ تحمل‌ شانه‌
    علل‌
آسيب‌ها يا التهاب‌هاي‌ خفيف‌ شانه‌، نظير بورسيت‌ يا تاندنيت‌، كه‌ با كمتر به‌كار بردن‌ مفصل‌ شانه‌ تشديد مي‌يابند. با كمتر به‌كار بردن‌ مفصل‌ شانه‌ در عرض‌ 10-7 روز چسبندگي‌هايي‌ (به‌صورت‌ نوارهاي‌ بافتي‌ محدودكننده‌ حركت‌) ايجاد مي‌شود كه‌ اين‌ خود حركت‌ مفصل‌ شانه‌ را باز هم‌ محدودتر مي‌كند. پس‌ از هفته‌ها كم‌حركتي‌ مفصل‌ شانه‌، چسبندگي‌هاي‌ مذكور به‌قدري‌ پيشرفت‌ مي‌كند كه‌ به‌ ناتواني‌ در حركت‌ دادن‌ مفصل‌ شانه‌ مي‌انجامد.
   عوامل تشديد كننده بيماري
ناديده‌ گرفتن‌ آسيب‌هاي‌ خفيف‌ شانه‌ از قبيل‌ بورسيت‌ يا تاندونيت‌
نامطلوب‌ بودن‌ وضعيت‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ فيزيكي‌ و پرداختن‌ به‌ ورزشهاي‌ قهرماني‌ به‌طور نامنظم‌
ديابت‌ شيرين‌
بيماري‌ عروق‌ محيطي‌
بي‌حركتي‌
مشاغل‌ نشسته‌ و كم‌تحرك‌
شركت‌ در ورزشهاي‌ شديد يا پربرخورد
    پيشگيري‌
اقدام‌ به‌ درمان‌ طبي‌ بورسيت‌ و تاندونيت‌ شانه‌ شامل‌ نرمش‌هاي‌ شانه‌ به‌منظور جلوگيري‌ از تشكيل‌ چسبندگي‌
انجام‌ منظم‌ نرمش‌هاي‌ كششي‌
    عواقب‌ موردانتظار
با درمان‌ و توانبخشي‌ معمولاً بهبود مي‌يابد (ولي‌ ممكن‌ است‌ بهبود آن‌ چندين‌ ماه‌ به‌طول‌ انجامد). برخي‌ موارد آن‌ به‌طور خودبه‌خود بهبود مي‌يابند.
   عوارض‌ احتمالي‌
درد و ناتواني‌ دايمي‌ در حركت‌ دادن‌ شانه‌، در صورت‌ عدم‌ درمان‌ يا به‌ تأخير انداختن‌ درمان‌
پارگي‌ كپسول‌ شانه‌ در اثر ضعف‌ بافتي‌ و وجود بافت‌ جوشگاهي‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
- بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ راديوگرافي‌ (آرتروگرافي‌) با (ام.‌آر.آي)‌ شانه‌ باشد.
- درمان‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ حركت‌ دادن‌ اجباري‌ شانه‌ براي‌ رفع‌ چسبندگي‌ها باشد. اين‌ درمان‌ در بيمارستان‌ يا يك‌ مركز جراحي‌ سرپايي‌ و زير بيهوشي‌ عمومي‌ انجام‌ مي‌گيرد.
- آويختن‌ دست‌ به‌ گردن‌ با استفاده‌ از يك‌ پارچه‌ ممكن‌ است‌ ناراحتي‌ بيمار را تخفيف‌ دهد.
- به‌كار بردن‌ گرما بر روي‌ محل‌ درگيري‌ (با كمپرس‌ گرم‌ يا بالشتك‌ گرم‌كننده‌) به‌ تخفيف‌ درد كمك‌ مي‌كند.
- در موارد برخي‌ بيماران‌ كمپرس‌ يخ‌ ممكن‌ است‌ سودمندتر باشد. در موارد شديد ممكن‌ است‌ جراحي‌ به‌منظور رفع‌ چسبندگي‌ها يا ترميم‌ كپسول‌ مفصلي‌ ضرورت‌ يابد.
   داروها
داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروييد
تزريق‌ كورتون‌ و مواد بيحس‌كننده‌ موضعي‌ به‌ داخل‌ مفصل‌ براي‌ كاهش‌ درد و التهاب‌
براي‌ درد خفيف‌ استفاده‌ از داروهاي‌ بدون‌ نسخه‌، نظير آسپيرين‌ ممكن‌ است‌ كافي‌ باشد.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
درمان‌ فيزيكي‌ و نرمش‌هاي‌ غيرفعال‌ شانه‌
پس‌ از بهبود علايم‌ هرچه‌ سريعتر فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ خود را از سر بگيريد.
   رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌. استفاده‌ از مكمل‌هاي‌ ويتاميني‌ و مواد معدني‌ كمك‌كننده‌ نيست‌ مگر اينكه‌ بيمار قادر به‌ دريافت‌ رژيم‌ غذايي‌ تعادل‌ طبيعي‌ نباشد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان داراي‌ علايم‌ جمود شانه‌ باشيد.
بروز درد پايدار شانه‌ كه‌ نشان‌دهنده‌ احتمال‌ بورسيت‌ يا تاندونيت‌ است‌.
اگر دچار علايم جديد و غيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.

بیماری‌ اسگود ـ شلاتر osgood schlater disease

 

شرح بیماری

  • بیماری‌ اسگود ـ شلاتر یک‌ حالت‌ موقت‌ در ناحیه‌ زانو که‌ با تورم‌، احساس‌ درد و لمس‌ و درد مشخص‌ می‌شود.
در این‌ بیماری‌ دکمه‌ استخوان‌ تیبیا (یک‌ برآمدگی‌ برروی‌ استخوان‌ تیبیا درست‌ در زیر کلاهک‌ زانو) درگیر می‌شود.
عضله‌ بزرگ‌ جلوی‌ ران‌ که‌ یک‌ سر آن‌ در بالا متصل‌ به‌ استخوان‌ ران‌ است‌ در پایین‌ زانو به‌ این‌ برآمدگی‌ استخوان‌ تیبیا متصل‌ شده‌ و از این‌ طریق‌ دو استخوان‌ ران‌ و تیبیا را به‌ یکدیگر مرتبط‌ می‌سازد.
این‌ بیماری‌ اغلب‌ هر دو زانو را مبتلا ساخته‌ و در نوجوانان‌ از هر دو جنس‌ بروز می‌کند. این‌ اختلال‌ پس‌ از 16 سالگی‌ ناشایع‌ است‌.

علایم‌ شایع‌

  • یک‌ برآمدگی‌ مختصر متورم‌، گرم‌ و دردناک‌ در زیر زانو درد با فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری ، به‌ خصوص‌ هنگام‌ باز کردن‌ زانو در برابر یک‌ مقاومت‌ مثلاً بالا رفتن‌ از پله‌، پریدن‌ یا بلندکردن‌ وزنه‌

علل‌

  • احتمالاً ناشی‌ از کشش‌ یا آسیب‌ دکمه‌ تیبیا (که‌ در طی‌ نوجوانی‌ هنوز در حال‌ رشد است‌) می‌باشد که‌ باعث‌ التهاب‌ می‌شود.
  • کشش‌ یا آسیب‌ مکرر با رشد این‌ ناحیه‌ تداخل‌ کرده‌ و باعث‌ التهاب‌ می‌گردد.

عوامل تشدید کننده بیماری

  • انجام‌ پرحرارت‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ نظیر دویدن‌، جهیدن‌ یا به‌ حالت‌ هروله‌ دویدن‌ اضافه‌ وزن‌ پسران‌ در سنین‌ 18-11 سال‌ رشد اسکلتی‌

پیشگیری‌

  • کاهش‌ وزن‌ در کودکی‌ که‌ دچار اضافه‌ وزن‌ است‌. تشویق‌ کودک‌ به‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری در حد متوسط‌ و خودداری‌ از ورزش‌های‌ شدید

عواقب‌ مورد انتظار

  • معمولاً تا دو سال‌ پس‌ از کامل‌ شدن‌ رشد اسکلتی‌ برطرف‌ می‌شود.

عوارض‌ احتمالی‌

  • عفونت‌ استخوان‌ عود این‌ عارضه‌ در بزرگسالی‌ باقی‌ ماندن‌ تورم‌ در زیر کلاهک‌ زانو

درمان‌


اصول‌ کلی‌

  • برای‌ تشخیص‌ معمولاً از رادیوگرافی‌ زانو و گاهی‌ اسکن‌ استخوان‌ استفاده‌ می‌شود.
  • برای‌ تخفیف‌ درد، گرم‌ کردن‌ محل‌ درد با کمپرس‌ گرم‌، بالشتک‌های‌ گرم‌کننده‌، استفاده‌ از جریان‌ آن‌ گردابی‌ گرم‌، لامپ‌های‌ گرمایی‌، دیاترمی‌ یا امواج‌ ماوراء صورت‌ کمک‌کننده‌ است‌.
  • درمان‌ ابتدایی‌ عبارتست‌ از به‌ کار بردن‌ کیسه‌ یخ‌ برروی‌ محل‌ عارضه‌، داروها (در صورت‌ نیاز) و کاهش‌ تحرک‌ ورزشی‌
  • به‌ کاربردن‌ کیسه‌ یخ‌ برروی‌ محل‌ عارضه‌ ممکن‌ است‌ مفید باشد.
  • استفاده‌ از یک‌ بالشتک‌ نرم‌ برروی‌ زانو توصیه‌ می‌شود.
  • گاهی‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد پای‌ بسته‌ به‌ مدت‌ 8-6 هفته‌ بی‌حرکت‌ گردد (با کمک‌ زانوبند کشی‌، گچ‌گیری‌ یا آتل‌گیری‌)
  • جراحی‌ در صورت‌ عدم‌ موفقیت‌ اقدامات‌ حمایتی‌ فوق‌ به‌ ندرت‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ گردد.
  • حمایت‌ روحی‌ روانی‌ از بیماران‌ با اطمینان‌ دادن‌ در این‌ مورد که‌ بیماری‌ با گذشت‌ زمان‌ برطرف‌ می‌گردد مهم‌ است‌.

داروها

  • برای‌ ناراحتی‌ خفیف‌، استفاده‌ از داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر آسپیرین‌ احتمالاً کافی‌ است‌. *در صورت‌ عدم‌ موفقیت‌ سایر درمان‌ها ممکن‌ است‌ از تزریق‌ کورتون‌ استفاده‌ شود.
  • تزریق‌ کورتون‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ ضعیف‌ شدن‌ تاندون‌ها گردد، بنابراین‌ تحمل‌ کردن‌ بیماری‌ تا زمان‌ التیام‌ آن‌ بهتر از استفاده‌ از تزریق‌ کورتون‌ است‌.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

  • استراحت‌ دادن‌ به‌ اندام‌ مبتلا مهمترین‌ درمان‌ است‌. ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد از چوب‌ زیربغل‌، گچ‌ یا آتل‌ و یا یک‌ زانوبند کشی‌ برای‌ جلوگیری‌ از خم‌ شدن‌ کامل‌ زانو استفاده‌ شود.
  • کودک‌ باید در طی‌ زمان‌ از شرکت‌ در فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ ورزشی‌ خودداری‌ کند. این‌ حالت‌ موقت‌ بوده‌ و پس‌ از فروکش‌ التهاب‌ کودک‌ می‌تواند فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرد، ولی‌ اغلب‌ دوره‌ درمانی‌ لازم‌ 12-2 ماه‌ است‌.
  • از فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ جهشی‌ و فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری هایی‌ که‌ باعث‌ بروز درد در زانو می‌شوند خودداری‌ کنید.

رژیم‌ غذایی‌

  • رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌، مگر در مورد کودکان‌ دارای‌ اضافه‌ وزن‌

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

  • اگر کودکان‌ شما دارای‌ علایم‌ بیماری‌ اسگود ـ شلاتر باشد. بروز موارد زیر در طی‌ درمان‌:
    • افزایش‌ درد
    • تب‌

بورسيت‌ bursitis

   اطلاعات‌ اوليه‌
   توضيح‌ كلي‌
بورسيت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ بورس‌. بورس‌ يك‌ كيسه‌ نرم‌ حاوي‌ مايع‌ است‌ كه‌ به‌عنوان‌ يك‌ بالشتك‌ بين‌ تاندون‌ها و استخوان‌ها عمل‌ مي‌كند. بورس‌هايي‌ كه‌ معمولاً دچار التهاب‌ مي‌شوند در نزديكي‌ شانه‌، آرنج‌، زانو، لگن‌، مفصل‌ ران‌، يا تاندون‌ آشيل‌ قرار دارند.
  علايم‌ شايع‌
درد خود به‌ خودي‌، درد به‌ هنگام‌ لمس‌، و محدوديت‌ حركت‌ در ناحيه‌ درگير، همراه‌ با تير كشيدن‌ درد به‌ سمت‌ گردن‌، بازو، و نوك‌ انگشتان‌
درد شديد به‌ هنگام‌ حركت‌ دادن‌ بازو
گاهي‌ تب‌
  علل‌
آسيب‌ به‌ يك‌ مفصل‌
استفاده‌ بيش‌ از حد از يك‌ مفصل‌
انجام‌ ورزش‌ شديدي‌ كه‌ فرد بدان‌ عادت‌ نداشته‌ باشد.
وجود رسوب‌ كلسيمي‌ در تاندون‌هاي‌ شانه‌ همراه‌ با تخريب‌ تاندون‌
عفونت‌ حاد يا مزمن‌
آرتريت‌
نقرس‌
خيلي‌ اوقات‌ ناشناخته‌ است‌.
   عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر
در كساني‌ كه‌ تمرينات‌ سخت‌ و مكرر ورزشي‌ انجام‌ مي‌دهند.
در ورزشكاراني‌ كه‌ به‌ يكباره‌ سطح‌ فعاليت‌ خود را افزايش‌ مي‌دهند (مثلاً در آخر هفته‌ها)
كش‌ آمدن‌ نامناسب‌ يا بيش‌ از حد
  پيشگيري‌
حتي‌الامكان‌ از آسيب‌ يا استفاده‌ بيش‌ از حد از عضلات‌ خودداري‌ كنيد. در ورزش‌هايي‌ كه‌ برخورد فيزيكي‌ وجود دارد از لباس‌ وسايل‌ محافظتي‌ لازم‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از فعاليت‌ ورزشي‌، بدن‌ خود را گرم‌ كنيد و قبل‌ از اتمام‌ نيز به‌ تدريج‌ فعاليت‌ را كم‌ كنيد.
آمادگي‌ جسماني‌ خود را در سطح‌ بالايي‌ حفظ‌ كنيد.
   عواقب‌ مورد انتظار
اين‌ يك‌ مشكل‌ شايع‌ ولي‌ غيرجدي‌ است‌. با درمان‌، معمولاً علايم‌ در عرض‌ 14-7 روز بهبود مي‌يابند.
   عوارض‌ احتمالي‌
سفت‌ شدن‌ مفصل‌ يا محدوديت‌ دايمي‌ حركت‌ مفصل‌
  درمان‌
  اصول‌ كلي‌
درمان‌ استاندارد شامل‌ استراحت‌، كيسه‌ يخ‌، كمپرس‌، و بالا نگاه‌ داشتن‌ عضو است‌.
به‌ هنگام‌ شعله‌ور شدن‌ التهاب‌ يا پس‌ از تزريق‌ داخل‌ مفصل‌، روي‌ ناحيه‌ كيسه‌ يخ‌ بگذاريد.
پس‌ از مرحله‌ حاد، ممكن‌ است‌ ادامه‌ گذاشتن‌ كيسه‌ يخ‌ (تا زمان‌ برطرف‌ شدن‌ التهاب‌) يا گرم‌ كردن‌ توصيه‌ شود. روش‌هاي‌ مختلفي‌ براي‌ گرم‌ كردن‌ وجود دارد: دوش‌ آب‌ گرم‌، استفاده‌ از لامپ‌ مخصوص‌، كمپرس‌ آب‌ گرم‌، يا ماليدن‌ پماد گرم‌ كنند.
درمان‌ تهاجمي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ كشيدن‌ مايع‌ مفصل‌ يا خارج‌ ساختن‌ بورس‌ باشد.
   داروها
داروهاي‌ ضد التهابي‌ غيراستروييدي‌
امكان‌ دارد از تزريق‌ كورتيزون‌ داخل‌ بورس‌ براي‌ كاهش‌ التهاب‌ استفاده‌ شود.
استفاده‌ از داروهاي‌ ضد درد در صورت‌ لزوم‌
   فعاليت‌
ناحيه‌ ملتهب‌ را تا حد امكان‌ استراحت‌ دهيد. اگر مجبور هستيد فعاليت‌ عادي‌ خود را فوراً از سر بگيريد، دست‌ خود را با يك‌ بند به‌ گردن‌ آويزان‌ كنيد تا زماني‌ كه‌ درد قابل‌ تحمل‌تر شود. براي‌ پيشگيري‌ از سفت‌ شدن‌ مفصل‌ (به‌خصوص‌ شانه‌)، در زودترين‌ زمان‌ ممكن‌، حركت‌ آهسته‌ و طبيعي‌ مفصل‌ را شروع‌ كنيد.
  رژيم‌ غذايي‌
هيچ‌ رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.
   در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان‌ علايم‌ بورسيت‌ را داريد.
اگرعلي‌رغم‌ درمان‌، درد افزايش‌ يابد.
اگر دچار علايم‌ جديد وغيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند

پيچ‌خوردگي‌ و كشيدگي عضلات و مفاصل ‌sprains and strains

   شرح بيماري
كشيدگي‌ عبارت‌ است‌ از كشيده‌ شدن‌ يا پارگي‌ عضله‌. پيچ‌ خوردگي‌ عبارت‌ است‌ از كشيده‌ شدن‌ يا پارگي‌ رباط‌. پيچ‌خوردگي‌ غالباً در مچ‌ پا، زانو يا انگشتان‌ دست‌ رخ‌ مي‌دهد، هر چند هر مفصلي‌ مي‌تواند دچار آن‌ شود. مفاصل‌ دچار پيچ‌خوردگي‌ در هنگام‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري دچار درد مي‌شوند.
    علايم‌ شايع‌
درد يا حساسيت‌ به‌ لمس‌ در ناحيه‌ مبتلا؛ شدت‌ درد بسته‌ به‌ وسعت‌ آسيب‌ فرق‌ مي‌كند.
تورم‌ مفصل‌ مبتلا
قرمزي‌ يا كبودي‌ ناحيه‌ آسيب‌، يا به‌ سرعت‌ و يا چند ساعت‌ پس‌ از آسيب‌
كاهش‌ قابليت‌ حركت‌ طبيعي‌ در مفصل‌ آسيب‌ ديده‌
   علل‌
كشيدگي‌ها معمولاً با آسيب‌هاي‌ ناشي‌ از استفاده‌ بيش‌ از حد همراه‌ هستند. پيچ‌خوردگي‌ها معمولاً ثانويه‌ به‌ تروما (سقوط‌، پيچ‌ خوردن‌ يا حوادث‌ اتومبيل‌) رخ‌ مي‌دهند. مچ‌ پا به‌ خاطر ضعف‌ ناشي‌ از ساختمان‌ تشريحي‌ خود، موقعيت‌ رو باز آن‌ و استرس‌ كه‌ در ورزش‌ و فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ تفريحي‌ تحمل‌ مي‌كند، بيشتر آسيب‌ مي‌بيند. گاهي‌ افتراق‌ پيچ‌خوردگي‌ از كشيدگي‌ مشكل‌ است‌.
    عوامل تشديد كننده بيماري
چاقي‌
تروما
ورزش‌ بيش‌ از حد
گرفتن‌ وضعيت‌هاي‌ نامناسب‌
كفش‌هاي‌ نامناسب‌ و پاشنه‌ بلند
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ پرخطر مثل‌ اسكيت‌سواري‌ و ورزش‌هاي‌ تماسي‌، اسكيت‌ روي‌ يخ‌، كوهنوردي‌، اسكي‌ و صخره‌نوردي‌
    پيشگيري‌
سطح‌ مناسبي‌ از تناسب‌ فيزيكي‌ را حفظ‌ كنيد. از آسيب‌ پرهيز كنيد:
پيش‌ از فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ توان‌فرسا مفاصل‌ ضعيف‌ را با بانداژهاي‌ حمايت‌كننده‌ ببنديد.
قبل‌ و بعد از ورزش‌، حركات‌ كششي‌ عضلات‌ را انجام‌ دهيد.
براي‌ پيشگيري‌ از عود با ورزش‌ عضلات‌ ضعيف‌ را تقويت‌ كنيد.
   عواقب‌ مورد انتظار
با درمان‌ مناسب‌ و استراحت‌، 8-6 هفته‌ بهبودي‌ طول‌ مي‌كشد. بسته‌ به‌ شدت‌ آسيب‌ ممكن‌ است‌ بيشتر طول‌ بكشد.
    عوارض‌ احتمالي‌
اگر پيچ‌خوردگي‌ شديد باشد، زمان‌ كافي‌ براي‌ بهبود به‌ آن‌ داده‌ نشود يا مفصلي‌ مكرراً دچار پيچ‌خوردگي‌ گردد، ضعف‌ پايدار حاصل‌ مي‌شود.
آرتريت‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
آزمون‌هاي‌ تشخيص‌ مي‌توانند شامل‌ راديوگرافي‌، سي‌تي‌اسكن‌ يا ام‌.آر.آي‌ از ناحيه‌ آسيب‌ ديده‌ باشند.
درمان‌ «ايكب‌» (استراحت‌، يخ‌، كمپرس‌، بالا بردن‌)
در 24 ساعت‌ اول‌ روي‌ مفصل‌ آسيب‌ ديده‌ يخ‌ بگذاريد. يخ‌ را در يك‌ كيسه‌ پلاستيكي‌ گذاشته‌، با يك‌ پارچه‌ نازك‌ آن‌ را از پوست‌ جدا كنيد. با دست‌ خود يا يك‌ بانداژ كشي‌ آن‌ را روي‌ مفصل‌ نگه‌ داريد. بسته‌ به‌ توانايي‌ خود در تحمل‌ سرما به‌ طور مداوم‌ يا متناوب‌ كيسه‌ يخ‌ را روي‌ مفصل‌ تا 2 ساعت‌ نگه‌ داريد. درمان‌ با يخ‌ را با فواصل‌ 2 ساعته‌ به‌ مدت‌ 24 ساعت‌ ادامه‌ دهيد.
پس‌ از 24 ساعت‌، مي‌توانيد درمان‌ با يخ‌ را ادامه‌ دهيد يا به‌ گرم‌ كردن‌ تبديل‌ كنيد.
براي‌ گرم‌ كردن‌، مفصل‌ را در آب‌ داغ‌ قرار دهيد يا هر 2 ساعت‌ يا هر وقت‌ كه‌ ممكن‌ باشد، به‌ مدت‌ 15 دقيقه‌ از گرما استفاده‌ كنيد. در 24 ساعت‌ اول‌ گرم‌ كردن‌ را انجام‌ ندهيد زيرا ممكن‌ است‌ باعث‌ افزايش‌ خونريزي‌ و تورم‌ و طولاني‌ شدن‌ زمان‌ بهبودي‌ گردد.
كمپرس‌ با يك‌ بانداژ كشي‌.
هر وقت‌ كه‌ ممكن‌ باشد، مفصل‌ را بالا ببريد (به‌ ويژه‌ هنگام‌ خوابيدن‌) تا تورم‌ كاهش‌ يابد.
ممكن‌ است‌ براي‌ ترميم‌ رباط‌هايي‌ كه‌ به‌ شدت‌ دچار پارگي‌ شده‌اند، جراحي‌ لازم‌ باشد.
ممكن‌ است‌ براي‌ پيچ‌خوردگي‌هاي‌ شديد يا پس‌ از جراحي‌، آتل‌ لازم‌ باشد. پس‌ از برداشت‌ آتل‌ بايد تا مدتي‌ از بانداژهاي‌ حمايت‌ كننده‌ استفاده‌ كنيد.
ياد بگيريد كه‌ در صورت‌ لزوم‌ از چوب‌ زير بغل‌ استفاده‌ كنيد.
   داروها
مي‌توانيد از مسكن‌هاي‌ بدون‌ نياز به‌ نسخه‌ مثل‌ استامينوفن‌ يا ايبوپروفن‌ استفاده‌ كنيد. در صورت‌ شديد بودن‌ پيچ‌خوردگي‌ ممكن‌ است‌ مسكن‌ قوي‌تري‌ تجويز گردد. از آسپيرين‌ استفاده‌ نكنيد زيرا ممكن‌ است‌ باعث‌ افزايش‌ احتمال‌ خونريزي‌ شود.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
بگذاريد مفصل‌ 2-1 روز استراحت‌ كند. سپس‌ تمرين‌ دادن‌ ملايم‌ مفصل‌ را آغاز كنيد به‌ طوري‌ كه‌ وزني‌ بر آن‌ نيندازيد.
ممكن‌ است‌ براي‌ به‌ دست‌ آوردن‌ مجدد قدرت‌ و استفاده‌ طبيعي‌ از مفصل‌، فيزيوتراپي‌ پيشنهاد گردد.
   رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ دچار پيچ‌خوردگي‌ مفصل‌ شده‌ باشد به‌طوري‌ كه‌ مفصل‌ نتواند وزن‌ را تحمل‌ كرده‌، يا به‌طور طبيعي‌ حركت‌ كند.
اگر درد غيرقابل‌ تحمل‌ شود.
اگر علي‌رغم‌ درمان‌، تورم‌ يا كبودي‌ افزايش‌ يابد.

آرتریت عفونی (چرکی) arthritis infectious

شرح بیماری

آرتریت‌ عفونی‌ (چرکی) عبارت‌ است از‌ التهاب‌ در یک‌ مفصل ناشی‌ از عفونت ‌مفصل. هر مفصلی‌ می‌تواند درگیر شود، اما این‌ بیماری‌ در مفاصل‌ بزرگتر مثل‌ مفصل‌ ران‌، یا آن‌ دسته‌ از مفاصلی‌ که‌ در معرض‌ ضربه‌ قرار دارند مثل‌ زانو یا مفاصل‌ موجود در دست‌، شایع‌تر است‌.

علایم‌ عفونت‌ مفصلی‌

  • تب(گاهی‌ تب‌ بالا است‌) و لرز
  • قرمزی‌، تورم‌، درد (اغلب‌ ضرباندار) مفصل‌ و درد به‌ هنگام‌ لمس‌ مفصل‌. درد گاهی‌ به‌ سایر مفاصل‌ انتشار می‌یابد و با حرکت‌ بدتر می‌شود.
  • درد در باسن‌، ران‌ یا کشاله‌ ران‌ (گاهی‌)
  • خستگی‌، سردرد، درد عضلانی و عرق‌ ریزش‌ هم ممکن است دیده شود.

علل‌

واردشدن‌ میکرب‌ به‌ مفصل‌، معمولاً باکتریها ( استرپتوکک، استافیلوکک، گنوکک (عامل‌ سوزاک‌) ، هموفیلوس، یا باسیل‌ سل) یا قارچها. میکروبها از منشاءهای‌ مختلف‌ وارد مفصل‌ می‌شوند: عفونت‌ در مکانی‌ دیگر در بدن‌، مثلاً در مورد سوزاک‌ و بیماری‌ سل عفونت در جوار مفصل‌، مثل‌ جوشهای‌ چرکی‌ روی‌ پوست،‌ سلولیت، عفونت‌ استخوانی و صدمه‌ به‌ مفصل‌، مثل‌ زخم‌ با اجسام‌ سوراخ‌کننده‌، یا سائیدگی‌ پوست‌ روی‌ مفصل‌


سن‌ بالاتر از 60 سال، بروز یک‌ بیماری‌ که‌ مقاومت‌ بدن‌ را کم‌ کرده‌ است‌، وجود مرض‌ قند (دیابتآرتریت روماتوئید، استفاده‌ از داروهای‌ سرکوب‌کننده‌ ایمنی‌، عمل‌ جراحی‌ روی‌ مفصل‌، تزریق‌ داخل‌ مفصل‌، مصرف‌ الکل، مصرف‌ داروهای‌ روان‌گردان‌، به‌ خصوص‌ انواع‌ تزریقی‌ آنها، بهداشت‌ پایین‌، وجود مفصل‌ مصنوعی و عفونت‌های‌ منتقله‌ از راه‌ جنسی از عوامل افزایش دهنده خطر بروز بیماری هستند.

استفاده‌ از آسپرین و سایر داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ برای‌ سایر بیماریها ممکن‌ است‌ علایم‌ التهاب‌ مفصل‌ را سرکوب‌ کند و تشخیص‌ را به‌ تعویق‌ بیاندازد.

عوارض‌ احتمالی‌

معمولاً با تشخیص‌ و درمان‌ زودهنگام‌ بهبود می‌یابد. البته‌ بهبود کامل‌ هفته‌ها یا ماه‌ها به‌ طول‌ می‌انجامد. تأخیر در درمان‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ آسیب و تخریب‌ مفصل‌ و از بین‌ رفتن‌ حرکات‌ آن‌ و یا معلولیت‌ دایمی‌ مفصل‌ شود، که‌ حتی‌ نهایتاً ممکن‌ است‌ به‌ تعویض‌ مفصل‌ هم‌ بیانجامد. تأخیر در درمان‌ همچنین ممکن است باعث عفونت‌ خون شود.

تشخیص‌ اشتباهی‌ به‌ عنوان‌ نقرس‌ یا یک‌ بیماری‌ غیرعفونی‌ دیگر، که‌ باعث‌ به‌ تأخیر افتادن‌ استفاده‌ از آنتی‌بیوتیک می‌شود باعث تخریب‌ مفصل‌ و عوارض بعدی می‌شود.

تشخیص‌

‌ تشخیص بیماری با آزمایشات: شمارش‌ سلولهای‌ خون‌، کشت‌ خون‌ و کشت‌ مایع‌ مفصل‌ عفونی‌ شده، و عکس‌برداری‌ از مفصل (رادیوگرافی) انجام می‌گیرد.

درمان‌ ‌

درمان‌ شامل‌:
  • استفاده‌ از آنتی‌بیوتیک داخل‌ وریدی‌ است‌. سیر بهبودی‌ با کشت‌های‌ متوالی‌ از مفصل‌ پیگیری‌ می‌شود.
  • بستری‌ شدن‌ و استراحت‌ کامل. امکان‌ دارد استفاده‌ از آتل‌ یا گچ‌ برای‌ استراحت‌ کامل‌ مفصل‌ ضروری‌ باشد. توجه‌ کنید که‌ حرکت‌ مفصل‌ باعث‌ به‌ تعویق‌ افتادن‌ بهبود می‌شود.

  • داروهای‌ ضددرد مخدری‌ به‌ طور کوتاه‌مدت‌ برای‌ رفع‌ درد استفاده می‌شود.
  • جراحی‌ برای‌ تخلیه‌ مایع‌ مفصلی‌ عفونی‌ شده‌ یا خارج‌ نمودن‌ جسم‌ خارجی‌ وارد شده‌ به‌ مفصل‌ در اثر ضربه‌

  • فیزیوتراپی پس‌ از بهبود، برای‌ به‌ دست‌ آوردن‌ مجدداً توانایی‌های‌ کامل‌ مفصل.‌ پس‌ از بهبودی‌، برای‌ بازگرداندن‌ کامل‌ کار مفصل‌ نیاز به‌ فیزیوتراپی‌ وجود دارد. امکان‌ دارد پس‌ از درمان‌، از تمرینات‌ مخصوص‌ جهت‌ بازگرداندن‌ حرکت‌ مفصل‌ استفاده‌ شود.

آرتیت روماتویید arthritis rheumatoid

آرتریت‌ روماتوئید عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ طولانی‌ مدت‌ که‌ طی‌ آن‌ مفصل‌ به‌ همراه‌ عضلات‌، غشاهای‌ پوشاننده‌ و غضروف‌ متأثر می‌شوند. گاهی‌ چشم‌ و رگهای‌ خونی‌ نیز درگیر می‌شوند. این‌ بیماری‌ سه‌ برابر در زنان‌ شایعتر است‌ و معمولاً بین‌ سنین‌ 60-20 سالگی‌ رخ‌ می‌دهد. حداکثر بروز آن‌ در سنین‌ 50-35 سالگی‌ است‌.

علایم‌ ‌ آرتریت‌ روماتوئید

علائم مفصلی

شروع‌ آهسته‌ یا ناگهانی‌ دارد و با علائم درد، تورم، گرمی، درد در هنگام حرکت و محدودیت حرکت مفصل‌ و درد به‌ هنگام‌ لمس و خشکی‌ صبحگاهی‌ در مفصل مبتلا‌ بروز می‌کند. معمولا مفاصل محیطی را با توزیعی متقارن در گیر می‌کند. و التهاب به مرور زمان باعث تخریب غضروف مفصلی و ساییدگی استخوان و بدنبال آن تغییر شکل مفصل می‌شود. البته سیر آن می‌تواند کاملا متغیر باشد و ممکن است فقط یک بیماری خفیف و درگیری تعداد اندکی از مفاصل و یا یک التهاب پیشرونده شدید وجود داشته باشد. بیشتر مفاصل‌ بین بندی انگشتان و مفاصل کف دست‌، مچ‌ دست‌، آرنج‌، پا، و مچ‌ پا درگیر می‌شوند. گاهی اوقات مهره‌های گردنی نیز درگیر می‌شوند.

علائم خارج مفصلی

بیماران ممکن است دچار علائم سیستمیک مانند تب، ضعف، خستگی زودرس، بی‌اشتهایی و کاهش وزن داشته باشند. گاهی برآمدگی‌های‌ زیر پوست‌ به نام ندول یا گرههای روماتوئید دیده می‌شود. و گاهی درگیری عروق و اعصاب پوست و یا سایر اعضاء بدن مثل کلیه ، ریه، طحال، کبد، بیضه‌ها و غیره و درگیری چشمی و خونی وجود دارد.

علل‌

علل‌ بیماری ناشناخته‌ است‌، ولی‌ این‌ بیماری‌ احتمالاً منشاِء خودایمنی‌ دارد. سابقه خانوادگی‌ آرتریت‌ روماتوئید یا سایر بیماریهای‌ خودایمن، عوامل‌ ژنتیک‌، مثل‌ نقص‌ در دستگاه‌ خودایمنی‌، جنس مونث در سنین‌ 50-20 سالگی، و استرس (استرس عاطفی‌ می‌تواند باعث‌ شعله‌ور شدن‌ بیماری‌ شود) از عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر بروز بیماری می‌باشند. هیچ‌ روش‌ خاصی‌ برای‌ پیشگیری‌ وجود ندارد.

عوارض‌ احتمالی‌

  • تغییر شکل‌ مفصل‌ به‌ طور دایمی‌ و از کارافتادگی‌ بیمار
  • کم خونی متوسط‌
  • استئوپروز(پوکی استخوان)
  • داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ می‌توانند عوارضی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند، مثل‌ مشکلات‌ در معده‌، و مشکلات‌ ناشی‌ از استفاده طولانی‌ مدت‌ از استروئید.

تشخیص

  • آزمایش‌ خون، از جمله‌ بررسی‌ وضعیت‌ خود ایمنی‌
  • عکس‌ برداری‌ از مفاصل‌. البته‌ تغییرات‌ مفصل‌ ممکن‌ است‌ تا مراحل‌ انتهایی‌ بیماری‌ نیز خود را در عکس‌ مفصل‌ نشان‌ ندهند.

درمان‌

بیماری‌ ممکن‌ است‌ خفیف‌ یا شدید باشد و این‌ بیماری‌ در حال‌ حاضر درمان قطعی و دائمی نمی‌شود.‌، اما با تشخیص‌ زودهنگام‌، می‌توان‌ درد بیمار را تخفیف‌ داد، از بروز ناتوانی‌ و معلولیت‌ جلوگیری‌ به‌ عمل‌ آورد، و عمر طبیعی‌ توأم‌ با فعالیت را برای‌ بیمار به‌ ارمغان‌ آورد. با درمان‌ محافظه‌کارانه‌، علایم‌ در 75% بیماران‌ در عرض‌ یک‌ سال‌ بهبود می‌یابند. اما حدود 10%-5% بیماران‌، علیرغم‌ درمان‌، نهایتاً معلولیت‌ پیدا خواهند نمود. داروهای موثر در آرتریت‌ روماتوئید عبارتند از:

  • داروهای‌ ضد التهاب‌ غیراستروئیدی‌، از جمله‌ آسپیرین و سایر سالیسیلاتها

  • داروهای‌ کورتونی که‌ معمولاً درد را به‌ طور سریع‌ و مؤثر برای‌ مدت‌ کوتاهی‌ برطرف‌ می‌کنند، اما در استفاده‌ طولانی‌مدت‌، کمتر اثر بخش‌ هستند. این‌ داروها ممکن است همچنین از تخریب‌ پیش‌ رونده مفصل‌ جلوگیری‌ کنند. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ تزریق‌ کورتیزون‌ به‌ داخل‌ مفصل‌ نیز درد را فقط‌ به‌ طور موقتی‌ بهبود می‌بخشد. ولی گاهی‌ اثرات‌ جانبی‌ زیانباری‌ به‌ بار می‌آورند.

  • داروهای ضد روماتیسمی مانند ترکیبات‌ طلا، سولفاسالازین، پنی‌سیلامین، کلروکین و ... .
  • داروهای‌ سرکوب‌ کننده ایمنی‌ مثل متوتروکسات و ... .
  • گاهی اوقات ممکن است در مفاصل شدیدا آسیب دیده جراحی لازم باشد.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

  • تا زمانی‌ که‌ تب‌ و سایر علایم‌ شعله‌ور شدن‌ بیماری‌ ناپدید نگشته‌اند، در رختخواب‌ به‌ استراحت‌ بپردازید، مگر برای‌ رفتن‌ به‌ توالت‌
  • پس‌ از آن‌ فعالیت خود را از سر بگیرید ، اما در طی‌ روز اوقاتی‌ را برای‌ استراحت‌ اختصاص‌ دهید. هر شب‌ حداقل‌ 12-10 ساعت‌ بخوابید. خود را زیاده‌ از حد خسته‌ نکنید.
  • به‌ هنگام‌ ایستادن‌، راه‌ رفتن‌، و نشستن‌، بدن‌ خود را راست‌ نگاه‌ دارید.
  • حتی‌المقدور به‌ طور فعال‌ ورزش‌ کنید تا قدرت‌ عضلانی‌ و حرکت‌ مفصل‌ تا حد امکان‌ حفظ‌ شود. شدت‌ فعالیت را به‌ تدریج‌ به‌ حد توصیه‌ شده‌ برسانید. ورزش‌ در استخر آب‌ گرم‌ برای‌ خشکی‌ مفاصل‌ خوب‌ است‌.
  • مفصل‌ معلول‌ شده‌ را باید به‌ طور غیر فعال‌ (بدون‌ استفاده‌ از عضلات‌ حرکت‌دهنده آن‌ مفصل‌) حرکت‌ داد تا بدینوسیله‌ از انقباض‌ دایمی‌ و جمع‌شدگی‌ عضلات‌ جلوگیری‌ شود.
  • یکی‌ رژیم‌ غذایی‌ عادی‌ و متعادل‌ داشته‌ باشید. از روی‌ آوردن‌ به‌ رژیم‌های‌ مد روز برای‌ آرتریت‌، که‌ اتفاقاً زیاد هم‌ هستند، خودداری‌ کنید.
  • اگر چاق‌ هستید وزن‌ خود را کم‌ کنید. چاقی‌ باعث‌ وارد آمدن‌ فشار به‌ مفصل‌ می‌شود.


آرتریت روماتویید جوانان یا کودکان

آرتریت‌ روماتویید کودکان عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ التهابی‌ بافت‌ همبند، عمدتاً بافت‌ مفاصل‌، که‌ در کودکان‌ رخ‌ می‌دهد. امکان‌ دارد با آرتریت‌ ناشی‌ از بیماری‌ لایم‌ اشتباه‌ شود. مفاصلی‌ که‌ درگیر می‌شوند معمولاً عبارتند از زانو، آرنج‌، مچ‌ پا، و گردن‌. التهاب‌ می‌تواند عضلات‌ نزدیک‌ مفصل‌، غضروف‌، و غشاهای‌ پوشاننده مفصل‌ را نیز متأثر سازد. این‌ بیماری‌ بین‌ سنین‌ 5-2 سالگی‌ آغاز می‌شود، و اغلب‌ تا جوانی‌ بهبود می‌یابد. این‌ بیماری‌ در دختران‌ چهار برابر شایع‌تر از پسران‌ است‌.

علایم‌ شایع‌


  • درد، تورم‌، و خشکی‌ در مفاصل‌ انگشتان‌ پا، زانو، مچ‌ پا، آرنج‌، شانه‌، یا گردن‌. درد ممکن‌ است‌ به‌ طور ناگهانی‌ یا تدریجی‌ آغاز شود و ممکن‌ است‌ در تنها یک‌، یا بسیاری‌ از مفاصل‌ وجود داشته‌ باشد.
  • امکان‌ دارد کودک‌ بدون‌ این‌ که‌ قادر به‌ توضیح‌ باشد، از راه‌رفتن‌ امتناع‌ کند.
  • دمای‌ بدن‌ هر روز و معمولاً در عصر تا حدود 4/39 درجه سانتیگراد بالا می‌رود. تب‌ به‌ طور شایع‌ با بثورات‌ پوستی‌ و لرز همراه‌ است‌.
  • بی‌اشتهایی‌، کاهش‌ وزن‌
  • کم خونی
  • تحریک‌پذیری‌، بی‌حالی‌
  • تورم‌ گره‌های‌ لنفاوی‌
  • درد و قرمزی‌ چشم‌
  • درد قفسه صدری‌ به‌ قدری‌ شدید است‌ که‌ بر قلب‌ تأثیر می‌گذارد.
در 80%- 75% موارد، به‌ هنگام‌ بلوغ‌ یا اوایل‌ جوانی‌، بیماری‌ به‌ کلی‌ فروکش‌ کرده‌ است‌.
  • هر حمله‌ معمولاً چند هفته‌ به‌ طول‌ می‌انجامد و در طی‌ دوران‌ کودکی‌، بیماری‌ هر از چندگاهی‌ شعله‌ور می‌شود و دوباره‌ فروکش‌ می‌کند. علایم‌ را معمولاً می‌توان‌ با درمان‌ تحت‌ کنترل‌ درآورد.



  • متأثر شدن‌ بافت‌هایی‌ غیر از مفاصل‌، مثلاً التهاب‌ چشم‌، بزرگ‌ شدن‌ طحال‌، التهاب‌ پرده دور قلب‌ یا عضله قلب.
  • تغییر شکل‌ و به‌ هم‌ خوردن‌ ساختمان‌ مفصل‌ به‌ طور دایمی‌ ،عوارض‌ احتمالی‌

درمان‌

  • روان‌ درمانی‌ یا مشاوره‌ برای‌ کمک‌ به‌ خانواده کودک‌، تا آنها بتوانند به‌ خوبی‌ از عهده بیماری‌ طولانی‌ مدت‌ کودک‌ برآیند. شاید مهمترین‌ عامل‌ در درمان‌ کودک‌ حمایت‌ عاطفی‌ از وی‌ باشد.
  • جراحی‌ برای‌ درست‌کردن‌ مفصل‌ تغییر شکل‌ یافته‌ (گاهی‌)
  • اگر تشک‌ کودک‌ سفت‌ نیست‌، یک‌ تخته ضخیم‌ چندلا زیر تشک‌ قرار دهید.
  • چشم‌ کودک‌ باید حداقل‌ 2 بار در سال‌ معاینه‌ شود تا اگر التهابی‌ در چشم‌ وجود دارد زود تشخیص‌ داده‌ شود.
  • بسیار مهم‌ است‌ که‌ کودک‌ به‌ مدرسه‌ عادی‌ به‌ طور روزانه‌ برود. هر جا که‌ لازم‌ باشد، مدرسه‌ باید خدمات‌ اضافی‌ برای‌ برآورده‌ کردن‌ نیازهای‌ کودک‌ فراهم‌ کند.
  • آسپرین یا سایر داروهای‌ ضد التهاب‌ غیر استروییدی‌، برای‌ کاهش‌ درد و التهاب‌
  • امکان‌ دارد داروهای‌ دیگری‌ چون‌ کورتیکواسترویید، نمک‌ طلا، یا سایر داروها تجویز شوند


فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

  • به‌ هنگام‌ حمله‌، کودک‌ باید در تخت‌ استراحت‌ کند، مگر برای‌ توالت‌، تا رمانی‌ که‌ تب‌ و سایر علایم‌ تخفیف‌ یابند.
  • امکان‌ دارد برای‌ حفاظت‌ و حمایت‌ از مفصل‌ ملتهب‌ استفاده‌ از آتل‌ ضروری‌ باشد.
  • پس‌ از رفع‌ حمله‌، کودک‌ می‌تواند به‌ تدریج‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ را از سر بگیرد، البته‌ باید در طی‌ روز ساعت‌هایی‌ را به‌ استراحت‌ بپردازد. کودک‌ نباید زیاد خسته‌ شود و هر شب‌ باید حداقل‌ 12-10 ساعت‌ بخوابد.
  • فیزیوتراپی توصیه‌ خواهد شد. بعضی‌ از حرکات‌ را کودک‌ خود می‌تواند انجام‌ دهد، و بعضی‌ از آنها را والدین‌ می‌توانند برای‌ کودک‌ انجام‌ دهند. انجام‌ حرکات‌ توصیه‌ شده‌ مهم‌ است‌ زیرا کمک‌ می‌کند تا درد و اثرات‌ ناتوان‌ کننده بیماری‌ به‌ حداقل‌ برسند.
  • به‌ دلیل‌ تغییرات‌ دوره‌ای‌ علایم‌، گاهی‌ برنامه‌ فیزیوتراپی‌ نیاز به‌ بازبینی‌ خواهد داشت‌.
  • به‌ طور کلی‌ از انجام‌ ورزش‌هایی‌ که‌ بدن‌ کودک‌ در معرض‌ ضربه‌ قرار می‌گیرد باید خودداری‌ شود، اما کودک‌ باید تشویق‌ شود تا در دیگر فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ مدرسه‌، خانه‌ یا اجتماع‌ شرکت‌ کند.

آرتریت روماتویید جوانان یا کودکان  arthritis juvenile rheumatoid

 

شرح بیماری


آرتریت‌ روماتویید کودکان عبارت‌ است‌ از یک‌ بیماری‌ التهابی‌ بافت‌ همبند، عمدتاً بافت‌ مفاصل‌، که‌ در کودکان‌ رخ‌ می‌دهد. امکان‌ دارد با آرتریت‌ ناشی‌ از بیماری‌ لایم‌ اشتباه‌ شود. مفاصلی‌ که‌ درگیر می‌شوند معمولاً عبارتند از زانو، آرنج‌، مچ‌ پا، و گردن‌. التهاب‌ می‌تواند عضلات‌ نزدیک‌ مفصل‌، غضروف‌، و غشاهای‌ پوشانندة‌ مفصل‌ را نیز متأثر سازد. این‌ بیماری‌ بین‌ سنین‌ 5-2 سالگی‌ آغاز می‌شود، و اغلب‌ تا جوانی‌ بهبود می‌یابد. این‌ بیماری‌ در دختران‌ چهار برابر شایع‌تر از پسران‌ است‌.

علایم‌ شایع‌


  • درد، تورم‌، و خشکی‌ در مفاصل‌ انگشتان‌ پا، زانو، مچ‌ پا، آرنج‌، شانه‌، یا گردن‌. درد ممکن‌ است‌ به‌ طور ناگهانی‌ یا تدریجی‌ آغاز شود و ممکن‌ است‌ در تنها یک‌، یا بسیاری‌ از مفاصل‌ وجود داشته‌ باشد.
  • امکان‌ دارد کودک‌ بدون‌ این‌ که‌ قادر به‌ توضیح‌ باشد، از راه‌رفتن‌ امتناع‌ کند.
  • دمای‌ بدن‌ هر روز و معمولاً در عصر تا حدود 4/39 درجة‌ سانتیگراد بالا می‌رود. تب‌ به‌ طور شایع‌ با بثورات‌ پوستی‌ و لرز همراه‌ است‌.
  • بی‌اشتهایی‌، کاهش‌ وزن‌
  • کم خونی
  • تحریک‌پذیری‌، بی‌حالی‌
  • تورم‌ گره‌های‌ لنفاوی‌
  • درد و قرمزی‌ چشم‌
  • درد قفسة‌ صدری‌ به‌ قدری‌ شدید است‌ که‌ بر قلب‌ تأثیر می‌گذارد.

علل‌


احتمالاً به‌ علت‌ اختلال‌ خود ایمنی‌ است‌ که‌ طی‌ آن‌ دستگاه‌ ایمنی‌ بدن‌ به‌ بافت‌ خودی‌ حمله‌ می‌کند. بروز علایم‌ برای‌ اولین‌ بار، اغلب‌ باعث‌ استرس‌ جسمانی‌ یا عاطفی‌ می‌شود.

عوامل‌ افزایش‌ دهندة‌ خطر


ارث‌

پیشگیری‌


در حال‌ حاضر قابل‌ پیشگیری‌ نیست‌.

عواقب‌ مورد انتظار


  • این‌ بیماری‌ در حال‌ حاضر غیر قابل‌ درمان‌ است‌. اما در عین‌ حال‌، در 80%- 75% موارد، به‌ هنگام‌ بلوغ‌ یا اوایل‌ جوانی‌، بیماری‌ به‌ کلی‌ فروکش‌ کرده‌ است‌.
  • هر حمله‌ معمولاً چند هفته‌ به‌ طول‌ می‌انجامد و در طی‌ دوران‌ کودکی‌، بیماری‌ هر از چندگاهی‌ شعله‌ور می‌شود و دوباره‌ فروکش‌ می‌کند. علایم‌ را معمولاً می‌توان‌ با درمان‌ تحت‌ کنترل‌ درآورد.

عوارض‌ احتمالی‌


  • متأثر شدن‌ بافت‌هایی‌ غیر از مفاصل‌، مثلاً التهاب‌ چشم‌، بزرگ‌ شدن‌ طحال‌، التهاب‌ پردة‌ دور قلب‌ یا عضلة‌ قلب.
  • تغییر شکل‌ و به‌ هم‌ خوردن‌ ساختمان‌ مفصل‌ به‌ طور دایمی‌

درمان‌


اصول‌ کلی‌


  • آزمایش‌ خون، از جمله‌ بررسی‌ وضعیت‌ خود ایمنی‌
  • عکس‌ برداری‌ از مفاصل‌. البته‌ تغییرات‌ مفصل‌ ممکن‌ است‌ تا مراحل‌ انتهایی‌ بیماری‌ نیز خود را در عکس‌ مفصل‌ نشان‌ ندهند.
  • روان‌ درمانی‌ یا مشاوره‌ برای‌ کمک‌ به‌ خانوادة‌ کودک‌، تا آنها بتوانند به‌ خوبی‌ از عهدة‌ بیماری‌ طولانی‌ مدت‌ کودک‌ برآیند. شاید مهمترین‌ عامل‌ در درمان‌ کودک‌ حمایت‌ عاطفی‌ از وی‌ باشد.
  • جراحی‌ برای‌ درست‌کردن‌ مفصل‌ تغییر شکل‌ یافته‌ (گاهی‌)
  • اگر تشک‌ کودک‌ سفت‌ نیست‌، یک‌ تختة‌ ضخیم‌ چندلا زیر تشک‌ قرار دهید.
  • چشم‌ کودک‌ باید حداقل‌ 2 بار در سال‌ معاینه‌ شود تا اگر التهابی‌ در چشم‌ وجود دارد زود تشخیص‌ داده‌ شود.
  • بسیار مهم‌ است‌ که‌ کودک‌ به‌ مدرسه‌ عادی‌ به‌ طور روزانه‌ برود. هر جا که‌ لازم‌ باشد، مدرسه‌ باید خدمات‌ اضافی‌ برای‌ برآورده‌ کردن‌ نیازهای‌ کودک‌ فراهم‌ کند.

داروها


  • آسپرین یا سایر داروهای‌ ضد التهاب‌ غیر استروییدی‌، برای‌ کاهش‌ درد و التهاب‌
  • امکان‌ دارد داروهای‌ دیگری‌ چون‌ کورتیکواسترویید، نمک‌ طلا، یا یا سایر داروها تجویز شوند

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری


  • به‌ هنگام‌ حمله‌، کودک‌ باید در تخت‌ استراحت‌ کند، مگر برای‌ توالت‌، تا رمانی‌ که‌ تب‌ و سایر علایم‌ تخفیف‌ یابند.
  • امکان‌ دارد برای‌ حفاظت‌ و حمایت‌ از مفصل‌ ملتهب‌ استفاده‌ از آتل‌ ضروری‌ باشد.
  • پس‌ از رفع‌ حمله‌، کودک‌ می‌تواند به‌ تدریج‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ را از سر بگیرد، البته‌ باید در طی‌ روز ساعت‌هایی‌ را به‌ استراحت‌ بپردازد. کودک‌ نباید زیاد خسته‌ شود و هر شب‌ باید حداقل‌ 12-10 ساعت‌ بخوابد.
  • فیزیوتراپی توصیه‌ خواهد شد. بعضی‌ از حرکات‌ را کودک‌ خود می‌تواند انجام‌ دهد، و بعضی‌ از آنها را والدین‌ می‌توانند برای‌ کودک‌ انجام‌ دهند. انجام‌ حرکات‌ توصیه‌ شده‌ مهم‌ است‌ زیرا کمک‌ می‌کند تا درد و اثرات‌ ناتوان‌ کنندة‌ بیماری‌ به‌ حداقل‌ برسند.
  • به‌ دلیل‌ تغییرات‌ دوره‌ای‌ علایم‌، گاهی‌ برنامه‌ فیزیوتراپی‌ نیاز به‌ بازبینی‌ خواهد داشت‌.
  • به‌ طور کلی‌ از انجام‌ ورزش‌هایی‌ که‌ بدن‌ کودک‌ در معرض‌ ضربه‌ قرار می‌گیرد باید خودداری‌ شود، اما کودک‌ باید تشویق‌ شود تا در دیگر فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ مدرسه‌، خانه‌ یا اجتماع‌ شرکت‌ کند.

رژیم‌ غذایی‌


کودک‌ باید یک‌ رژیم‌ مغذی‌ و متعادل‌ داشته‌ باشد، در عین‌ حال‌ وی‌ را باید تشویق‌ به‌ خوردن‌ نمود.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟


  • کودک‌ شما علایم‌ آرتریت‌ روماتویید کودکان‌ را دارد.
  • علایم‌ زیر به‌ هنگام‌ درمان‌ روی‌ دهند:
    • درد قفسة‌ صدری‌ یا تب‌
    • علایم‌ جدید و بدون‌ توجیه‌. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.

اسكوليوز (انحناي‌ ستون‌ فقرات‌) scoliosis

    شرح بيماري
اسكوليوز (انحناي‌ ستون‌ فقرات‌) خميدگي‌ بدون‌ درد ستون‌ مهره‌ها كه‌ گاهي‌ حالت‌ پيشرونده‌ داشته‌ و باعث‌ تغيير شك‌ قفسه‌ سينه‌ و پشت‌ مي‌شود. اين‌ عارضه‌ مي‌تواند مهره‌هاي‌ قفسه‌ سينه‌اي‌ (مياني‌) يا مهره‌هاي‌ كمري‌ (پاييني‌) ستون‌ فقرات‌ را درگير سازد. اين‌ عارضه‌ بيشترين‌ شيوع‌ را در نوجوانان‌ داشته‌ و در دختران‌ شايعتر از پسران‌ است‌.
    علايم‌ شايع‌
مراحل‌ اوليه‌:
در مراحل‌ اوليه‌ علايم‌ واضحي‌ وجود ندارد و اسكوليوز توسط‌ پزشك‌ يا مسؤول‌ بهداشت‌ مدرسه‌ در طي‌ معاينات‌ معمول‌ كشف‌ مي‌گردد. مراحل‌ پيشرفته‌:
انحناي‌ قابل‌ مشاهده‌ قسمت‌ بالاي‌ تنه‌. ستون‌ فقرات‌ به‌ شكل‌ S يا كمان‌ درمي‌ آيد.
شانه‌ها غيرهم‌تراز شده‌ و مدور مي‌گردند.
فرورفتگي‌ قفسه‌ سينه‌
حركت‌ موجي‌ پشت‌
به‌ جلو كشيده‌ شدن‌ يك‌ طرف‌ لگن‌
درد پشت‌
    علل‌
معمولاً ناشناخته‌ است‌. اسكوليوز گاهي‌ نتيجه‌ موارد زير است‌:
بيماري‌هاي‌ دستگاه‌ عصبي‌ مركزي‌، نظير فلج‌ اطفال‌ يا ديستروفي‌ عضلاني‌
نقايص‌ مادرزادي‌ ستون‌ فقرات‌
نابرابري‌ طول‌ پاها
   عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ اسكوليوز
    پيشگيري‌
در حال‌ حاضر قابل‌ پيشگيري‌ نيست‌.
    عواقب‌ موردانتظار
اسكوليوز اگر زود تشخيص‌ داده‌ شود معمولاً به‌طور كامل‌ قابل‌ اصلاح‌ است‌. اغلب‌ ممكن‌ است‌ به‌ يك‌ بريس‌ پشت‌ كه‌ روزها بيمار آن‌ را مي‌بندد، براي‌ ساليان‌ دراز نياز باشد.
    عوارض‌ احتمالي‌
تغيير شكل‌ شديد ستون‌ فقرات‌ و دنده‌ها
اختلال‌ در فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ اجتماعي‌ بيمار
اختلال‌ تنفس‌
عفونت‌ ريه‌
نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
تشخيص‌ اسكوليوز براساس‌ معاينه‌ فيزيكي‌ و راديوگرافي‌ ستون‌ فقرات‌ مطرح‌ مي‌گردد.
- بسياري‌ از موارد اسكوليوز خفيف‌ بوده‌ و درمان‌ چنداني‌ جز درمان‌ فيزيكي‌ به‌منظور تقويت‌ عضلات‌ پشت‌ و اصلاح‌ وضعيت‌ فيزيكي‌ ظاهري‌ بدن‌ نياز ندارند.
- در مورد كودكاني‌ كه‌ به‌ درمان‌ بيشتري‌ نيازمندند معمولاً استفاده‌ از بريس‌ طبي‌ پشت‌ (گاهي‌ براي‌ چندين‌ سال‌) توصيه‌ مي‌شود. انواع‌ جديدتر بريس‌ پس‌ از پوشيده‌ شدن‌ كمتر در ظاهر قابل‌ مشاهده‌ بوده‌ و اين‌ امكان‌ را فراهم‌ مي‌آورند كه‌ فرد مانند افراد عادي‌ لباس‌ بپوشد.
- در مورد بزرگسالان‌ نيازمند درمان‌، ورزش‌هايي‌ به‌منظور تقويت‌ عضلات‌ پشت‌ توصيه‌ مي‌گردد (ورزش‌ انحناي‌ ستون‌ فقرات‌ را اصلاح‌ نمي‌كند). از آنجا كه‌ در بزرگسالان‌ رشد ستون‌ فقرات‌ متوقف‌ شده‌ است‌، استفاده‌ از بريس‌ پشت‌ مؤثر نيست‌.
- جراحي‌ براي‌ اصلاح‌ تغيير شكل‌ (تنها در موارد شديد) توصيه‌ مي‌گردد.
- اگر طول‌ دوپا نابرابر باشد، كفش‌ مخصوص‌ براي‌ پاي‌ كوتاهتر ممكن‌ است‌ تجويز شود.
   داروها
داروها در تصحيح‌ اين‌ اختلال‌ نقش‌ ندارند. براي‌ ناراحتي‌ خفيف‌ ناشي‌ از عدم‌ تعادل‌ عضلات‌ يا عوارض‌ اسكوليوز مي‌توان‌ از داروهاي‌ بدون‌ نسخه‌ نظير آسپيرين‌ يا استامينوفن‌ استفاده‌ كرد.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
نرمش‌هاي‌ اختصاصي‌ ممكن‌ است‌ بخشي‌ از درمان‌ باشد. اگر استفاده‌ از بريس‌ ضروري‌ باشد، شركت‌ كردن‌ بيمار در فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ ورزشي‌ محدود مي‌گردد. برخي‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها نظير شنا و اسب‌سواري‌ ممكن‌ است‌ توصيه‌ شوند چون‌ اين‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها باعث‌ تقويت‌ عضلات‌ پشت‌ مي‌گردند.
   رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
شك‌ به‌ پيدايش‌ اسكوليوز در كودك‌.

اسپونديلوز گردن‌ cervical spondylosis

    اطلاعات‌ اوليه‌
    توضيح‌ كلي‌
اسپونديلوز گردن‌ عبارت‌ است‌ از تغييرات‌ تخريبي‌ استخوان‌هاي‌ گردن‌ كه‌ موجب‌ وارد آمدن‌ فشار به‌ اعصابي‌ مي‌شود كه‌ به‌ دست‌ها، پاها، و مثانه‌ مي‌روند. اين‌ مشكل‌ در مردان‌ 40 سال‌ به‌ بالا شايع‌تر است‌ و شيوع‌ آن‌ پس‌ از 60 سالگي‌ افزايش‌ مي‌يابد. در اين‌ بيماري‌، 7 مهره‌ موجود در گردن‌، ديسك‌هاي‌ بين‌ آنها و عروق‌ خوني‌ كه‌ به‌ مغز مي‌روند تحت‌تأثير قرار مي‌گيرند.
   علايم‌ شايع‌
هر كدام‌ از موارد زير:
درد در گردن‌، كه‌ به‌ كتف‌ها، بالاي‌ شانه‌ها، قسمت‌ فوقاني‌ بازوها، دست‌ها، يا پشت‌ سر تير مي‌كشند.
صداي‌ سايش‌ به‌ هنگام‌ حركات‌ گردن‌ يا عضلات‌ شانه‌
بي‌حسي‌ يا گزگز در بازوها، دست‌ها، و انگشتان‌؛ مقداري‌ از دست‌ رفتن‌ حس‌هاي‌ مختلف‌ در دست‌ها؛ و اختلال‌ در بازتاب‌ها (رفلكس‌ها).
ضعف‌ عضلاني‌ و تحليل‌ رفتن‌ عضلات‌؛ كاهش‌ بازتاب‌ها
گيجي‌؛ راه‌ رفتن‌ نامتعادل‌
با پيشرفت‌ بيماري‌، بي‌اختياري‌ ادرار و عدم‌ كنترل‌ مثانه‌، و نيز ضعف‌ در پاها به‌ وجود مي‌آيد.
خشكي‌ گردن
سردرد
   علل‌
آرتريت‌ (التهاب‌ مفصل‌)
صدماتي‌ مثل‌ تصادفات‌ اتومبيل‌ كه‌ باعث‌ به‌ جلو پرتاب‌ شدن‌ و سپس‌ به‌ عقب‌ برگشتن‌ ناگهاني‌ گردن‌ و ايجاد آسيب‌ مي‌شوند، صدمات‌ ورزشي‌، كشيدن‌ شدن‌ ناگهاني‌ بازوها، زمين‌ خوردن‌ و سقوط‌
آرتروز (ناشي‌ از آسيب‌ فرسايشي‌ مفاصل‌ در اثر پيري‌)
رشد غيرطبيعي‌ استخوان‌ كه‌ گاهي‌ در سنين‌ پيري‌ رخ‌ مي‌دهد.
   عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
سن‌ بالاي‌ 60 سال‌
صدمه‌ به‌ گردن‌
   پيشگيري‌
از نشستن‌ به‌ حالت‌ خميده‌ خودداري‌ كنيد.
بدون‌ گذاشتن‌ بالش‌ بخوابيد. از يك‌ محافظ‌ گردن‌ نرم‌ يا حوله‌ براي‌ حمايت‌ از گردن‌ استفاده‌ كنيد.
از وارد آمدن‌ آسيب‌ به‌ گردن‌ اجتناب‌ كنيد. به‌ هنگام‌ انجام‌ ورزش‌هاي‌ داراي‌ برخورد فيزيكي‌، از كلاه‌ حفاظتي‌ مخصوص‌ استفاده‌ كنيد.
در اتومبيل‌ از كمربند ايمني‌ استفاده‌ كنيد و ارتفاع‌ پشتي‌ سر را به‌ طور مناسب‌ تنظيم‌ كنيد.
   عواقب‌ مورد انتظار
علايم‌ خفيف‌ معمولاً خوب‌ به‌ درمان‌ پاسخ‌ مي‌دهد و به‌ آهستگي‌ برطرف‌ مي‌شوند. اما علايم‌ شديد ممكن‌ است‌ هيچ‌گاه‌ كاملاً خوب‌ نشوند.
    عوارض‌ احتمالي‌
كاهش‌ انعطاف‌پذيري‌ گردن‌ پس‌ از جراحي‌ يا درمان‌
اگر اسپونديلوز گردن‌ درمان‌ نشود، با پيشرفت‌ بيماري‌ امكان‌ دارد راه‌ رفتن‌ به‌ صورت‌ اسپاتيك‌ و غيرطبيعي‌ در آيد.
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
- براي‌ تأييد تشخيص‌ امكان‌ دارد عكس‌برداري‌ با اشعه‌ ايكس‌ يا ام‌.آر.آي‌ يا ساير آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ انجام‌ شوند.
- از يك‌ محافظ‌ گردن‌ نرم‌ (محافظ‌ گرد توماس‌) استفاده‌ كنيد تا از كشيدگي‌ نامنتظره‌ عضلات‌ پيشگيري‌ شود.
- روي‌ گردن‌ از گرما و رطوبت‌ استفاده‌ كنيد. دوش‌ آب‌ گرم‌ بگيريد و اجازه‌ دهيد آب‌ گرم‌ 20-10 دقيقه‌ روي‌ گردن‌ و شانه‌ جاري‌ باشد. اين‌ كار را دوبار در روز تكرار كنيد. در بين‌ دوش‌ها، حوله‌ مرطوب‌ و داغ‌ روي‌ گردن‌ بگذاريد. براي‌ اين‌ كار، حوله‌ يا پارچه‌ را در آب‌ داغ‌ قرار دهيد، سپس‌ آن‌ را بچلانيد و روي‌ گردن‌ بگذاريد.
- گردن‌ را به‌ نرمي‌ ماساژ دهيد.
- طرز نشستن‌ و ايستادن‌ خود را تصحيح‌ كنيد. به‌ اين‌ ترتيب‌ كه‌ هنگام‌ نشستن‌ يا ايستادن‌ چانه‌ و شكم‌ خود را به‌ داخل‌ بكشيد. از يك‌ صندلي‌ محكم‌ استفاده‌ كنيد و طوري‌ بنشينيد كه‌ باسن‌ با پشتي‌ صندلي‌ تماس‌ داشته‌ باشد.
- بدون‌ استفاده‌ از بالش‌ بخوابيد. در عوض‌، مي‌توانيد از يك‌ بالش‌ مخصوص‌ يا محافظ‌ گردن‌ نرم‌ استفاده‌ كنيد، يا يك‌ حوله‌ كوچك‌ تا شده‌ زير گردن‌ خود قرار دهيد.
- اگر دست‌ها يا بازوها دچار درد يا بي‌حسي‌ شده‌اند، يك‌ وسيله‌ مخصوص‌ براي‌ كشيدن‌ گردن‌ بخريد يا اجاره‌ كنيد. براي‌ راه‌اندازي‌ آن‌ طبق‌ دستورات‌ مربوطه‌ عمل‌ كنيد.
- امكان‌ دارد درمان‌ با امواج‌ فرا صوت‌ نيز توصيه‌ شود.
- گاهي‌ جراحي‌ براي‌ به‌ هم‌ چسباندن‌ استخوان‌هاي‌ گردن‌، برداشتن‌ يك‌ ديسك‌ گردني‌ آسيب‌ ديده‌، يا بزرگ‌ كردن‌ فضاي‌ اطراف‌ نخاع‌ انجام‌ مي‌گيرد.
   داروها
براي‌ ناراحتي‌ يا ناتواني‌ خفيف‌ مي‌توان‌ از آسپيرين‌ يا استامينوفن‌ استفاده‌ كرد.
براي‌ ناراحتي‌ شديد و جدي‌، امكان‌ دارد داروهاي‌ قوي‌تر ضد درد، شل‌كننده‌هاي‌ عضلاني‌ يا آرام‌بخش‌ تجويز شوند.
   فعاليت‌
هرگونه‌ فعاليت‌ كه‌ به‌ بروز علامت‌ نيانجامد توصيه‌ مي‌شود.
    رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.
    در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد:
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان علايم‌ اسپونديلوز گردني‌ داريد.
اگر علايم‌، علي‌رغم‌ درمان‌، باقي‌ بمانند يا بدتر شوند

آرتريت‌ مرتبط‌ با پسوريازيس‌ psoriatic arthritis

    شرح بيماري
آرتريت‌ مرتبط‌ با پسوريازيس‌ التهاب‌ مفاصل‌ مجاور ضايعات‌ پوستي‌ و ناخني‌ پسوريازيس‌. هر يك‌ از مفاصل‌ بدن‌ ممكن‌ است‌ درگير شوند، ولي‌ عمدتاً مفاصل‌ انگشتان‌ و مهره‌هاي‌ كمري‌ و گردني‌ مبتلا مي‌شوند. اين‌ اختلال‌ معمولاً خفيف‌ بوده‌ و بيشتر بين‌ سنين‌ 35-30 سال‌ شروع‌ شده‌ و در سراسر زندگي‌ به‌ طور متناوب‌ ادامه‌ مي‌يابد.
    علايم‌ شايع‌
درد، تورم‌، محدوديت‌ حركت‌، احساس‌ درد هنگام‌ لمس‌ و گرمي‌ مفاصل‌ مبتلا
پوسته‌ريزي‌ پوست‌
ناخن‌هاي‌ چاله‌دار، برجسته‌ و زرد رنگ‌
خستگي‌ و تب‌ (گاهي‌)
   علل‌
استعداد ابتلا به‌ آرتريت‌ مرتبط‌ با پسوريازيس‌ ممكن‌ است‌ ارثي‌ باشد.
واكنش‌ ايمني‌ نسبت‌ به‌ يك‌ عفونت‌ استرپتوكوكي‌
ناشناخته‌ (علت‌ اين‌ اختلال‌ معمولاً ناشناخته‌ است‌)
صدمات‌ جسمي‌ يا روحي‌ (به‌ ندرت‌)
   عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
عفونت‌هاي‌ استرپتوكوكي‌ (به‌ ندرت‌)
سابقه‌ خانوادگي‌ آرتريت‌ روماتوييد يا پسوريازيس‌
   پيشگيري‌
اقدام‌ فوري‌ براي‌ درمان‌ آنتي‌بيوتيكي‌ عفونت‌هاي‌ استرپتوكوكي‌
    عواقب‌ مورد انتظار
اين‌ اختلال‌ در حال‌ حاضر غير قابل‌ علاج‌ محسوب‌ مي‌گردد. مشخصه‌ اين‌ بيماري‌ دوره‌هاي‌ مكرر فروكش‌ و شعله‌ور شدن‌ به‌ طور حاد است‌. البته‌ علايم‌ بيماري‌ با درمان‌ قابل‌ تسكين‌ يا كنترل‌ بوده‌ و موارد معدودي‌ از بهبود خودبه‌خود بيماري‌ در مقالات‌ پزشكي‌ گزارش‌ شده‌ است‌. تحقيقات‌ علمي‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ اين‌ بيماري‌ ادامه‌ داشته‌ و اين‌ اميد وجود دارد كه‌ درمان‌هايي‌ مؤثرتر و در نهايت‌ علاج‌بخش‌ عرضه‌ گردد.
    عوارض‌ احتمالي‌
پيشرفت‌ به‌ سوي‌ آرتريت‌ مزمن‌ و ناتواني‌ شديد در حركت‌ ممكن‌ است‌ رخ‌ دهد (به‌ ندرت‌).
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ آزمايش‌هاي‌ خون‌ از نظر عامل‌ روماتوييد و پادتن‌هاي‌ ضد هسته‌ (ANA) ، و راديوگرافي‌ مفاصل‌ باشد.
هدف‌ درماني‌ عبارتست:
‌ از كنترل‌ ضايعات‌ پوستي‌ و التهاب‌ مفصلي‌
بي‌حركت‌ كردن‌ مفاصل‌ مبتلا با آتل‌ ممكن‌ است‌ انجام‌ شود.
براي‌ تخفيف‌ درد مفصلي‌ از گرم‌ كردن‌ مفصل‌ استفاده‌ كنيد. براي‌ اين‌ منظور استفاده‌ از آب‌ داغ‌، جريان‌هاي‌ گردابي‌، لامپ‌هاي‌ گرمايي‌، امواج‌ ماوراء صورت‌ يا دياترمي‌ همگي‌ مؤثرند.
برنامه‌ريزي‌ دوره‌هاي‌ منظم‌ آفتاب‌ گرفتن‌ در حد متوسط‌ كمك‌ كننده‌ است‌. اگر گرم‌ كردن‌ مفاصل‌ باعث‌ تسكين‌ درد نشد، كمپرس‌ سرد را امتحان‌ كنيد.
اشعه‌ درماني‌ PUVA (تاباندن‌ اشعه‌ ماوراءبنفش‌ پر شدت‌ پس‌ از تجويز داروي‌ پسوراني‌) براي‌ ضايعات‌ پوستي‌ مؤثر است‌.
   داروها
براي‌ ناراحتي‌ خفيف‌، استفاده‌ از داروهاي‌ بدون‌ نسخه‌ نظير آسپيرين‌ ممكن‌ است‌ كافي‌ باشد.
براي‌ كاهش‌ التهاب‌ مفصلي‌ از داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروييدي‌، تزريق‌ كورتون‌ به‌ داخل‌ مفاصل‌ مبتلا (گاهي‌) و داروهاي‌ سركوبگر دستگاه‌ ايمني‌ نظير متوتركسات‌ ممكن‌ است‌ استفاده‌ شود.
    فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
در طي‌ دوره‌ شعله‌وري‌ بيماري‌ استراحت‌ نماييد و پس‌ از آن‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ خود را به‌ تدريج‌ از سر بگيريد. سعي‌ كنيد فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ بيرون‌ از خانه‌ در تماس‌ با آفتاب‌ را افزايش‌ دهيد.
   رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان داراي‌ علايم‌ آرتريت‌ مرتبط‌ با پسوريازيس‌ باشيد.
اگر دچارعلايم جديد و غير قابل توجيه شده ايد. داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.

اسپونديليت‌ آنكيلوزان‌(بيماري ماري ـ استرامپل؛AS)ر spondylitis ankylosing

   شرح بيماري
اسپونديليت‌ آنكيلوزان‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ بيماري‌ مفصلي‌ پيشرونده‌ و مزمن‌ همراه‌ با التهاب‌ و سفتي‌. با حالت‌ «خم‌ شدن‌ به‌ جلو» ناشي‌ از سفتي‌ ستون‌ فقرات‌ و ساختارهاي‌ حمايت‌ كننده‌ آن‌ مشخص‌ مي‌گردد. ناحيه‌ ساكروايلياك‌ مفاصل‌ لگن‌، مهره‌اي‌ كمري‌، سينه‌اي‌ و گردني‌ را درگير مي‌كند. در داخل‌ خانواده‌ها، مردان‌ و زنان‌ به‌ يك‌ اندازه‌ مبتلا مي‌شوند. در جمعيت‌ عمومي‌ مردان‌ 5-4 برابر زنان‌ مبتلا مي‌گردند و شروع‌ بيماري‌ معمولاً در اواخر دهه‌ دوم‌ يا اوايل‌ دهه‌ سوم‌ زندگي‌ است‌.
    علايم‌ شايع‌
مراحل‌ ابتدايي‌:
در دوره‌هاي‌ راجعه‌ كمردرد، درد مي‌تواند در طول‌ عصب‌ سياتيك‌ نيز ايجاد گردد.
سفتي‌ كه‌ در صبح‌ها بدتر است‌.
مراحل‌ بعدي‌:
بدتر شدن‌ پيشرونده‌ علايم‌. درد غالباً از قسمت‌ تحتاني‌ پشت‌ به‌ قسمت‌ مياني‌ پشت‌ يا بالاتر از آن‌ در گردن‌ گسترش‌ مي‌يابد. مفاصل‌ اندام‌هاي‌ فوقاني‌ و تحتاني‌ پاها و دست‌ها ممكن‌ است‌ درگير شوند.
كم‌خوني‌
سفتي‌ عضلات‌
خستگي‌؛ كاهش‌ وزن‌
التهاب‌ عنبيه‌ (در تقريباً 25% از بيماران‌).
   علل‌
ناشناخته‌ ولي‌ ممكن‌ است‌ ناشي‌ از تغييرات‌ ژنتيك‌ يا اختلالات‌ خودايمني‌ باشد.
    عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ اسپونديليت‌ آنكيلوزان‌.
    پيشگيري‌
پيشگيري‌ خاصي‌ ندارد.
    عواقب‌ مورد انتظار
در حال‌ حاضر اين‌ بيماري‌ غيرقابل‌ علاج‌ تلقي‌ مي‌گردد. علايم‌ به‌ طور پيش‌بيني‌ نشده‌اي‌ پيشرفت‌ مي‌كنند و حملات‌ خفيف‌ تا متوسط‌ و دوره‌هايي‌ از فروكش‌ كردن‌ كامل‌ بيماري‌ وجود دارد. با درمان‌ مي‌توان‌ علايم‌ را تسكين‌ و كاهش‌ داد و بيشتر بيماران‌ مي‌توانند زندگي‌ طبيعي‌ را پيش‌ بگيرند. گاهي‌ بيماري‌ شديد است‌ و به‌ خاطر بدشكلي‌هاي‌ ايجاد شده‌، ناتوان‌ كننده‌ مي‌گردد.
   عوارض‌ احتمالي‌
نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌
التهاب‌ چشم‌ كه‌ به‌ ندرت‌ منجر به‌ كوري‌ مي‌گردد.
آميلوئيدوز
بيماري‌ دريچه‌ قلب‌
بيماري‌ گوارشي‌
بيماري‌ ريوي‌
تحت‌ فشار قرار گرفتن‌ عصب‌ كه‌ باعث‌ كرختي‌ اندام‌ها مي‌گردد.
ناتواني‌ و بي‌حركتي‌ دايمي‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ بررسي‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ خون‌ و راديوگرافي‌ ستون‌ فقرات‌ باشند.
اهداف‌ درمان‌ عبارتند از كاهش‌ بدشكلي‌ بيشتر، آسوده‌سازي‌ بيمار و تسكين‌ ساير علايم‌
درمان‌ شامل‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ ورزشي‌ براي‌ روش‌هاي‌ تنفس‌، حفظ‌ وضعيت‌ مناسب‌ و به‌ كار گرفتن‌ گروه‌هاي‌ عضلاني‌ (در خلاف‌ جهت‌ بدشكلي‌ احتمالي‌) است‌. رعايت‌ درمان‌ توسط‌ بيمار، مهم‌ است‌.
ممكن‌ است‌ مشاوره‌ فيزيولوژيك‌ توصيه‌ گردد.
روي‌ پشت‌ خود بر روي‌ يك‌ تشك‌ محكم‌ بخوابيد. سعي‌ كنيد از بالش‌ استفاده‌ نكنيد يا اينكه‌ از يك‌ بالش‌ كوچك‌ استفاده‌ كنيد.
قبل‌ از فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري بدني‌ براي‌ تسكين‌ درد، از دوش‌ آب‌ داغ‌ يا كمپرس‌هاي‌ گرم‌ استفاده‌ كنيد.
جراحي‌ براي‌ جايگزيني‌ لگن‌ آسيب‌ ديده‌ يا قرار دادن‌ پيوندهاي‌ استخواني‌ در ستون‌ فقرات‌ (تنها در مراحل‌ پيشرفته‌).
پرتودرماني‌ به‌ ستون‌ فقرات‌ (تنها در صورت‌ شكست‌ ساير روش‌هاي‌ درماني‌).
سيگار نكشيد.
    داروها
داروهاي‌ ضد التهاب‌ غيراستروئيدي‌ به‌ كاهش‌ ناراحتي‌ كمك‌ مي‌كنند.
سولفاسالازين‌، ويتامين‌ D و داروهاي‌ سركوبگر ايمني‌، گزينه‌هاي‌ بالقوه‌ هستند.
مسكن‌هاي‌ قوي‌تر و شل‌كننده‌هاي‌ عضلاني‌ ممكن‌ است‌ براي‌ دوره‌هاي‌ زماني‌ كوتاه‌ تجويز گردند.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
تا حد توان‌ خود، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري كنيد.
براي‌ حفظ‌ وضعيت‌ قرارگيري‌ مناسب‌ و براي‌ اين‌ كه‌ تا حد امكان‌ راست‌ بايستيد، ورزش‌ كنيد.
در صورت‌ امكان‌ به‌ طور منظم‌ شنا كنيد، شناور شدن‌ در آب‌ به‌ شما اجازه‌ خواهد داد كه‌ راست‌ راه‌ برويد و نواحي‌ دردناك‌ راحت‌تر خواهند بود.
از فعاليتي‌ كه‌ بر پشت‌ شما فشار وارد كند و از ورزش‌هاي‌ تماسي‌ كه‌ احتمال‌ خطر بالاي‌ آسيب‌ به‌ ستون‌ فقرات‌ دارند) اجتناب‌ كنيد.
   رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا فرزندتان‌ علايم‌ اسپونديليت‌ آنكيلوزان‌ را داشته‌ باشيد.
اگر در طول درمان‌ موارد زير پيش‌ بيايند: ـ تب‌، ممكن‌ است‌ نشانگر عود يك‌ مرحله‌ حاد باشد. ـ افزايش‌ درد و ناتواني‌ علي‌رغم‌ اقدامات‌ مذكور