ترس‌ مرضي‌ (فوبیا) phobias

    شرح بيماري
ترس‌ مرضي‌ نوعي‌ اضطراب‌ به‌ صورت‌ ترس‌ مداوم‌ غيرمنطقي‌ يا بيش‌ از حد معمول‌ نسبت‌ به‌ يك‌ شيئي‌، موقعيت‌، فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ، شرايط‌ يا حتي‌ يك‌ عملكرد بدني‌ (كه‌ هيچ‌ يك‌ از اين‌ها اساساً خطرناك‌ نبوده‌ يا تناسب‌ منطقي‌ با اضطراب‌ ندارند). اكثر افراد دچار فويبا ترس‌ خود را نابجا نسبت‌ به‌ موقعيت‌ مي‌شناسند. فويبا به‌ انواع‌ زير تقسيم‌ مي‌شود:
اجتماع‌ هراسي‌ (ترس‌ از قرارگرفتن‌ در موقعيت‌هاي‌ اجتماعي‌ نظير سخنراني‌ عمومي‌ يا استفاده‌ از حمام‌ عمومي‌)
جمع‌ هراسي‌ (ترس‌ از حضور در شلوغي‌ يا ترس‌ از مكان‌هاي‌ عمومي‌)
ترس‌ مرضي‌ ساده‌ (ترس‌ از يك‌ نوع‌ محرك‌ خاص‌ نظير حيوانات‌، حشرات‌، ارتفاع‌، سفرهوايي‌، مكان‌هاي‌ بسته‌ و غيره‌)
   علايم‌ شايع‌
علايم‌ اضطرابي‌ زير هنگام‌ مواجهه‌ يا فكر كردن‌ در مورد محرك‌ ايجادكننده‌ ترس‌ مرضي‌ رخ‌ مي‌دهند:
تپش‌ قلب‌
تعريق‌
لرزش‌
گُرگرفتگي‌
تهوع‌
افكار منفي‌ و تصورات‌ مضطرب‌كننده‌
   علل‌
علت‌ واقعي‌ اين‌ اختلال‌ ناشناخته‌ است‌. علت‌ احتمالي‌ آن‌ عبارتست‌ از يك‌ واكنش‌ يادگرفته‌ شده‌ (ساخته‌ شده‌ در ذهن‌) مثلاً ناشي‌ از تماس‌ با فرد ديگري‌ داراي‌ ترس‌ مشابه‌، يا داشتن‌ تجربه‌ يك‌ ترس‌ اوليه‌ كه‌ همراه‌ با يك‌ شيئي‌ يا موقعيت‌ خاص‌ بوده‌ است‌. ساير فرضيه‌هاي‌ موجود در اين‌ زمينه‌، ترس‌ مرضي‌ را داراي‌ يك‌ معني‌ سُمبليك‌ در نظر مي‌گيرند.
    عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ اضطراب‌
اضطراب‌ ناشي‌ از جدايي‌ در كودكي‌
وجود ساير اختلالات‌ رواني‌
دارابودن‌ شخصيبت‌ كمال‌گرا
   پيشگيري‌
اقدام‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از ترس‌ مرضي‌ وجود ندارد. روش‌هايي‌ براي‌ پيشگيري‌ يا كنترل‌ واكنش‌ها وجود دارد.
   عواقب‌ مورد انتظار
ترس‌ ساده‌ ـ در برخي‌ موارد با بالارفتن‌ سن‌ خود به‌ خود متوقف‌ مي‌شود؛ برخي‌ موارد نيز چنانچه‌ از محرك‌ ترس‌ (مثلاً مار افعي‌) اجتناب‌ شود اختلال‌ قابل‌ توجهي‌ در زندگي‌ پديد نمي‌آيد؛ برخي‌ موارد با قرار گرفتن‌ فرد مبتلا در موقعيت‌هاي‌ ترس‌آور (نظير سفرهوايي‌) كاهش‌ مي‌يابند؛ ساير موارد نيز با درمان‌ قابل‌ علاج‌اند.
اجتماعي‌ هراسي‌ ـ ممكن‌ است‌ با درمان‌ برطرف‌ شود؛ داروها در اين‌ مورد معمولاً سودمندند.
جمع‌ هراسي‌ ـ افراد مبتلا بدون‌ درمان‌ روزبه‌روز بيشتر خانه‌نشين‌ مي‌شوند؛ اغلب‌ با اختلال‌ هراس‌ همراه‌ است‌.
   عوارض‌ احتمالي‌
در اثر اجتناب‌ از محرك‌هاي‌ ترس‌ مرضي‌ زندگي‌ روزمره‌ دچار محدوديت‌ مي‌شود. به‌ خصوص‌ جمع‌ هراسي‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري فرد را دچار محدوديت‌ كرده‌ و شديداً ناتوان‌كننده‌ است‌.
    درمان‌
   اصول‌ كلي‌
- اقدامات‌ تشخيصي‌ شامل‌ مشاهده‌ علايم‌ توسط‌ خود بيمار است‌.
- بررسي‌ سابقه‌ طبي‌ و اجتماعي‌ و معاينه‌ فيزيكي‌ توسط‌ يك‌ پزشك‌ ضروري‌ است‌.
اگر شما احساس‌ كرديد كه‌ ترس‌ شما تداوم‌ دارد:
-افكار خود را از منفي‌ بودن‌ (مثلاً «سگ‌ گاز خواهد گرفت‌») به‌ سمت‌ افكار مثبت‌ و واقع‌گرايانه‌ (مثلاً «سگ‌ با بند بسته‌ شده‌ است‌») منحرف‌ سازيد.
- به‌ يك‌ اقدام‌ كنترل‌كننده‌ بپردازيد ـ مثلاً شمارش‌ معكوس‌ از 1000، كتاب‌ خواندن‌، بلند حرف‌ زدن‌، تنفس‌ عميق‌ و شمردن‌ آنها
-افكار خود را به‌ سمت‌ افكار خوشايند منحرف‌ سازيد. از روش‌هاي‌ آسوده‌سازي‌ استفاده‌ كنيد.
   داروها
داروها گاهي‌ در درمان‌ ترس‌ مرضي‌ مؤثرند.
    فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ وجود ندارد.
    رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌. از مصرف‌ كافئين‌ خودداري‌ كنيد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان داراي‌ علايم‌ ترس‌ مرضي‌ باشيد كه‌ با مراقبت‌هاي‌ خود كنترل‌ نشده‌ است‌.
بازگشت‌ علايم‌ ترس‌ مرضي‌ پس‌ از درمان‌

دندان‌ قروچه tooth grinding‌

    شرح بيماري
دندان‌ قروچه‌ عبارت‌ است‌ از عادت‌ ساييدن‌ دندان‌ها. عنوان‌ قروچه‌ معمولاً در خواب‌ رخ‌ مي‌دهد ولي‌ ساييدن‌ يا كوبيدن‌ دندان‌ها در طول‌ روز نيز شايع‌ است‌. دندان‌ قروچه‌ مداوم‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ خوردگي‌ لثه‌ها و استخوان‌هاي‌ حمايت‌كننده‌ از آنها در دهان‌ شود.
    علايم‌ شايع‌
انقباض‌ فراوان‌ عضلات‌ در يك‌ طرف‌ صورت‌
صداهاي‌ آزاردهنده‌ دندان‌ قروچه‌ در شب‌. اين‌ صداها ممكن‌ است‌ چنان‌ بلند باشند كه‌ ديگران‌ را از خواب‌ بيدار كنند.
آسيب‌ به‌ دندان‌ها، لثه‌ و استخوان‌ حمايت‌كننده‌ (در معاينه‌ دندان‌، واضح‌ است‌).
سردرد
    علل‌
اضطراب‌
تلاش‌ ناخودآگاه‌ براي‌ تصحيح‌ اشتباه‌ در «گاز زدن‌» (تماس‌ بين‌ دندان‌هاي‌ فوقاني‌ و تحتاني‌ در هنگام‌ بسته‌ بودن‌ فك‌ها).
    عوامل تشديد كننده بيماري
استرس‌، اضطراب‌ يا الكليسم‌
    پيشگيري‌
در صورت‌ امكان‌ از وضعيت‌هاي‌ استرس‌زا پرهيز كنيد.
   عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً با درمان‌ ظرف‌ 6 ماه‌ قابل‌ علاج‌ است‌.
   عوارض‌ احتمالي‌
بدون‌ درمان‌ ممكن‌ است‌ دندان‌ها، استخوان‌ها و لثه‌ در اثر فشار ساييدگي‌، خورده‌ يا شكسته‌ شوند.
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
شناسايي‌ مشكل‌ به‌ وسيله‌ بيمار و تلاش‌ آگاهانه‌ براي‌ ترك‌ عادت‌
مراقبت‌ دندانپزشك‌. دندانپزشك‌ شما ممكن‌ است‌ براي‌ پيشگيري‌ از دندان‌ قروچه‌ در هنگام‌ خواب‌، يك‌ پروتز محافظ‌ شب‌ بسازد و آن‌ را در دهان‌ شما كار بگذارد. يك‌ پروتز محافظ‌ شب‌ شامل‌ اسپلينت‌هاي‌ متحركي‌ است‌ كه‌ روي‌ دندان‌ها قرار مي‌گيرند تا فشار ناصحيح‌ گاز زدن‌ را بردارند.
آموزش‌ بازخورد زيستي‌ (فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ آرامش‌دهنده‌) يا مشاوره‌ براي‌ آموختن‌ روش‌هايي‌ جهت‌ كنار آمدن‌ مؤثرتر با استرس‌ ممكن‌ است‌ مورد نياز باشد.
اجتناب‌ از الكل‌
   داروها
معمولاً براي‌ اين‌ اختلال‌ دارو لازم‌ نيست‌. ممكن‌ است‌ در موارد خاصي‌، درمان‌ با يك‌ آرام‌بخش‌ يا خواب‌آور به‌ مدت‌ كوتاه‌ كمك‌كننده‌ باشد.
    فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ وجود ندارد.
   رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ غذايي‌ خاصي‌ ندارد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر در شب‌ دندان‌ قروچه‌ مي‌كنيد (در اين‌ حالت‌ مي‌توانيد به‌ دندانپزشك‌ خود نيز مراجعه‌ كنيد).
اگر شما دچار درد اطراف‌ گوش‌، گيجي‌ يا صداي‌ زنگ‌ در گوش‌ شويد.
اگر شما دچار درد يا تق‌تق‌ كردن‌ در فك‌ شويد.
اگر پروتز محافظ‌ شب‌ خود را گم‌ كنيد يا بشكنيد.

پيكا pica

   شرح بيماري
پيكا ميل‌ شديد داشتن‌ يا خوردن‌ مواد عجيب‌ كه‌ فاقد ارزش‌ غذايي‌اند. اين‌ عارضه‌ معمولاً كودكان‌ سنين‌ 6-1 سال‌ و خانم‌هاي‌ باردار را گرفتار مي‌سازد. اين‌ اصطلاح‌ در مورد شيرخواران‌ زير 18 ماه‌ كه‌ هر چيزي‌ را در داخل‌ دهان‌ خود مي‌گذارند به‌ كار نمي‌رود زيرا در اين‌ سن‌ اين‌ كار طبيعي‌ محسوب‌ مي‌شود.
    علايم‌ شايع‌
خوردن‌ مواد غيرغذايي‌ نظير نشاسته‌، خاك‌ رس‌، يخ‌، گچ‌، رنگ‌، مو يا سنگ‌ ريزه‌
درد شكم‌ (گاهي‌)
   علل‌
نياز غريزي‌ براي‌ جبران‌ كمبود مواد معدني‌ در رژيم‌ غذايي‌. اين‌ مطلب‌ به‌ ويژه‌ در مورد خوردن‌ خاك‌ رس‌ براي‌ كمبود آهن‌ صحت‌ دارد.
عوامل‌ رواني‌ خوب‌ شناخته‌ نشده‌ مرتبط‌ با زندگي‌ در مكان‌ نامطلوب‌، درآمد كم‌ يا محروميت‌هاي‌ رواني‌
   عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ پيكا
تغذيه‌ نامطلوب‌
فقر
عقب‌ماندگي‌ ذهني‌
كم‌خوني‌
    پيشگيري‌
موادي‌ را كه‌ كودك‌ مي‌خورد از دسترس‌ وي‌ دور كنيد.
خانه‌هايي‌ را كه‌ داراي‌ رنگ‌ سرب‌دار هستند مجدداً رنگ‌ بزنيد. از تختخواب‌هاي‌ قديمي‌ با رنگ‌ سرب‌دار براي‌ كودكان‌ استفاده‌ نكنيد.
از يك‌ رژيم‌ غذايي‌ متعادل‌ مطلوب‌ براي‌ خود و كودكانتان‌ استفاده‌ كنيد.
يك‌ محيط‌ مطلوب‌ و داراي‌ تمهيدات‌ حمايتي‌ براي‌ كودكان‌ در منزل‌ طراحي‌ كنيد.
    عواقب‌ مورد انتظار
پيكاي‌ بارداري‌ معمولاً پس‌ از زايمان‌ برطرف‌ مي‌شود. ساير انواع‌ پيكا با درمان‌ قابل‌ كنترل‌ هستند.
    عوارض‌ احتمالي‌
مسموميت‌ با سرب‌ ناشي‌ از رنگ‌ يا گچ‌ عفونت‌هاي‌ روده‌اي‌ ناشي‌ از انگل‌هاي‌ موجود در خاك‌ كم‌خوني‌ سوءتغذيه‌ انسداد روده‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ آزمايش‌هاي‌ خون‌ براي‌ شناسايي‌ كم‌ خوني‌ و اندازه‌گيري‌ مايعات‌ و الكتروليت‌ها باشد. راديوگرافي‌ شكم‌ ممكن‌ است‌ توصيه‌ گردد.
امنيت‌ محيط‌ منزل‌ را از نظر حذف‌ مواد غيرغذايي‌ كه‌ كودك‌ آنها را مي‌خورد برقرار كنيد.
محيط‌ منزل‌ خود و نيز تعامل‌هاي‌ خانوادگي‌ را ارزيابي‌ كنيد و اگر احساس‌ كرديد كه‌ آنها آن‌ طور كه‌ بايد باشند نيستند، درصدد راه‌هايي‌ براي‌ ايجاد محيط‌ سالمتر برآييد. در صورت‌ لزوم‌ با متخصص‌ مشورت‌ كنيد.
    داروها
براي‌ اين‌ اختلال‌ معمولاً دارويي‌ نياز نيست‌.
    فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ وجود ندارد.
   رژيم‌ غذايي‌
يك‌ رژيم‌ غذايي‌ متعادل‌ مطلوب‌ براي‌ خود برنامه‌ريزي‌ كنيد. مكمل‌هاي‌ ويتامين‌ها و مواد معدني‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ گردد. اگر شما براي‌ طرح‌ريزي‌ وعده‌هاي‌ غذايي‌ نياز به‌ كمك‌ داريد، با مراكز خدمات‌ در منزل‌، متخصص‌ تغذيه‌ يا يك‌ پرستار خانواده‌ مشورت‌ نماييد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر كودك‌ شما داراي‌ علايم‌ پيكا باشد.
وجود علايم‌ پيكا در بارداري‌
عدم‌ بهبود پيكا با وجود دو هفته‌ درمان‌

خودبيمارانگاري‌ hypochondriasis

   شرح بيماري
خودبيمارانگاري‌ عبارت‌ است‌ از اختلالي‌ كه‌ در آن‌ فرد قوياً اعتقاد دارد كه‌ مبتلا به‌ يك‌ بيماري‌ جدي‌ يا مرگبار است‌، علي‌رغم‌ اين‌ كه‌ معاينات‌ و بررسي‌هاي‌ پزشكي‌ كامل‌ و همه‌ جانبه‌ هيچ‌ مشكلي‌ را نشان‌ نداده‌اند. فرد معمولاً در مورد بيماري‌ها، تشخيص‌ و درمان‌ آنها اطلاعات‌ زيادي‌ كسب‌ مي‌كند زيرا به‌ پزشكان‌ زيادي‌ مراجعه‌ كرده‌ و تحت‌ بررسي‌هاي‌ زيادي‌ قرار مي‌گيرد.
   علايم‌ شايع‌
اضطراب‌ و شكايت‌ مداوم‌ از وجود علايمي‌ در هر قسمتي‌ از بدن‌. مشغوليت‌ ذهني‌ در رابطه‌ با احتمال‌ ابتلا به‌ بيماري‌ قلبي‌ يا سرطان‌ در اين‌ افراد زياد ديده‌ مي‌شود. علايم‌ ممكن‌ است‌ تغيير كنند اما اعتقاد فرد به‌ اين‌ كه‌ يك‌ بيماري‌ جدي‌ دارد پا برجا مي‌ماند. علايمي‌ كه‌ بيشتر از بقيه‌ از آنها شكايت‌ وجود دارد، عبارتند از بي‌خوابي‌، مشكلات‌ جنسي‌ و ناراحتي‌ گوارشي‌ مثل‌ نفخ‌، آروغ‌ زدن‌ و دل‌ پيچه‌. علايمي‌ كه‌ فرد از آنها شكايت‌ دارد ممكن‌ است‌ تغيير كنند و بسيار اختصاصي‌، عمومي‌ يا مبهم‌ باشند.
   علل‌
احتمالاً عارضه‌اي‌ از ساير اختلالات‌ رواني‌ است‌، اما علت‌ آن‌ قطعي‌ نيست‌. خود بيمار انگاري‌ در افرادي‌ كه‌ قبلاً يك‌ بيماري‌ جسماني‌ واقعي‌ در كودكي‌ داشته‌اند يا در ارتباط‌ نزديك‌ با يك‌ خويشاوند بيمار بوده‌اند بيشتر ديده‌ مي‌شود.
   عوامل تشديد كننده بيماري
ناشناخته‌ هستند.
   پيشگيري‌
راه‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از آن‌ شناخته‌ نشده‌ است‌. بايد سعي‌ شود به‌ كودك‌ بيمار توجه‌ بيش‌ از حد مبذول‌ نشود. به‌ هنگام‌ سلامتي‌ نيز بايد به‌ كودك‌ به‌ حدكافي‌ محبت‌ كرد و از وي‌ حمايت‌ به‌ عمل‌ آورد.
    عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً به‌ درمان‌ مقاوم‌ است‌. اكثر بيماران‌ تا آخر عمر بر اين‌ اعتقاد باقي‌ مي‌مانند كه‌ يك‌ بيماري‌ جدي‌ دارند و مرتباً به‌ پزشكان‌ مختلف‌ مراجعه‌ مي‌كنند.
   عوارض‌ احتمالي‌
هدر دادن‌ پول‌ براي‌ كارهاي‌ پزشكي‌ غيرضروري‌ و گاهي‌ خطرناك‌
اصرار بر انجام‌ اعمال‌ جراحي‌ يا مصرف‌ داروهاي‌ غيرضروري‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
شرح‌ حال‌ و معاينه‌ باليني‌
بررسي‌هاي‌ پزشكي‌ براي‌ رد در يك‌ بيماري‌ جسمي‌
ارزيابي‌ رواني‌
براي‌ اعضاي‌ خانواده‌ زندگي‌ كردن‌ با اين‌ افراد غالباً مشكل‌ است‌ زير آنها مرتب‌ نگران‌ هستند و نيازمند توجه‌. اين‌ افراد واقعاً رنج‌ مي‌برند و بايد سعي‌ شود كه‌ از آنها حمايت‌ به‌ عمل‌ آيد. رفتار مثبت‌ كه‌ به‌ شكايات‌ جسمي‌ مربوط‌ نيست‌ را تشويق‌ كنيد و جايزه‌ دهيد. به‌ هيچ‌ عنوان‌ مشوق‌ «نقش‌ بيمار» براي‌ فرد نباشيد.
خود بيماران‌ هم‌ بايد سعي‌ كنند تا به‌ جاي‌ علايم‌ روي‌ ساير جنبه‌ها يا مشكلات‌ زندگي‌ تمركز كنند. بايد سعي‌ شود از رفتن‌ پيش‌ پزشكان‌ مختلف‌ به‌طور دايمي‌ و انجام‌ آزمايشات‌ مكرر خودداري‌ شود.
   داروها
معمولاً دارويي‌ براي‌ اين‌ اختلال‌ ضرورت‌ ندارد. پزشك‌ ممكن‌ است‌ داروهاي‌ آرام‌بخش‌ به‌طور كوتاه‌مدت‌ تجويز كند.
    فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد.
   رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود. از مصرف‌ الكل‌ جداً خودداري‌ كنيد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ خود بيمار انگاري‌ را داريد و مي‌خواهيد كه‌ كمك‌ مناسب‌ براي‌ رفع‌ اين‌ مشكل‌ بگيريد.
اگر دچار علايم‌ جديد و غير قابل‌ توجيه‌ شده‌ايد. آرام‌بخش‌هاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جاني‌ يا وابستگي‌ ايجاد نمايند

بیماری‌ حرکت motion sickness

 

شرح بیماری

  • بیماری‌ حرکت‌ یک‌ عارضه‌ ناخوشایند موقتی‌ که‌ در طی‌ مسافرت‌ بروز می‌کند و مشخصه‌ آن‌ منگی‌ و دل‌آشوبه‌ است‌.
  • این‌ اختلال‌ مجاری‌ نیم‌دایره‌ گوش‌ داخلی‌ را درگیر می‌سازد.
  • این‌ مجاری‌ پر از مایع‌ مسؤول‌ حفظ‌ تعادل‌ هستند.

علایم‌ شایع‌

  • بی‌اشتهایی‌
  • تهوع‌ و استفراغ‌
  • احساس‌ حرکت‌ دورانی‌
  • ضعف‌ و بی‌تعادلی‌
  • گیجی‌
  • خمیازه‌

علل‌

  • مسافرت‌ به‌ ویژه‌ سفر با هواپیما، قایق‌ یا اتومبیل‌؛ سواری‌ تفریحی‌ و تاب‌ سوار شدن‌ در پارک‌ها، حرکت‌ نامنظم‌ سبب‌ تغییراتی‌ در مایع‌ مجاری‌ نیم‌دایره‌ گوش‌ داخلی‌ می‌شود که‌ پیام‌هایی‌ به‌ مرکز استفراغ‌ در مغز مخابره‌ می‌کند.

عوامل تشدید کننده بیماری

  • مسافرت‌
  • استرس‌
  • محیط‌ دودآلود یا تهویه‌ ناکافی‌ محیط‌
  • مصرف‌ الکل‌
  • تحریکات‌ بینایی‌ (جابه‌جا شدن‌ افقی‌)

پیشگیری‌

  • قبل‌ یا در طی‌ سفر از خوردن‌ غذای‌ حجیم‌ یا مصرف‌ الکل‌ خودداری‌ کنید.
  • در نواحی‌ با حداقل‌ حرکت‌ در هواپیما (معمولاً بر روی‌ بال‌ها) و قایق‌ بنشینید.
  • در صورت‌ امکان‌ بر روی‌ صندلی‌ خود تکیه‌ دهید.
  • نفس‌های‌ عمیق‌ و آهسته‌ بکشید.
  • در صورت‌ امکان‌ از مکان‌هایی‌ که‌ در آن‌ سیگار کشیده‌ می‌شود دوری‌ کنید.
  • در هواپیما یا اتوبوس‌ دستگاه‌ تهویه‌ بالای‌ سر را روشن‌ کنید تا هوا بهتر جریان‌ پیدا کند.
  • از مطالعه‌ کردن‌ خودداری‌ کنید.
  • قبل‌ از مسافرت‌ از داروهای‌ پیشگیری‌کننده‌ از بیماری‌ مسافرت‌ استفاده‌ کنید.
  • در بعضی‌ خطوط‌ هوایی‌ روش‌های‌ اصلاح‌ رفتاری‌ برای‌ افرادی‌ که‌ دچار ترس‌ از پرواز بوده‌ یا بیماری‌ مسافرت‌ دارند ارایه‌ می‌گردد. برای‌ دریافت‌ اطلاعات‌ در این‌ زمینه‌ با خط‌ هوایی‌ مربوطه‌ یا دفتر مسافرتی‌ خود تماس‌ بگیرید.
  • عوامل‌ روانی‌ نیز در بیماری‌ مسافرت‌ دخیل‌اند. سعی‌ نمایید قبل‌ از عازم‌ شدن‌ به‌ سفر نگرانی‌های‌ خود را برطرف‌ نمایید. در این‌ باره‌ خوش‌بین‌ باشید. در صورتی‌ که‌ شغل‌ یا شیوه‌ زندگی‌ شما ایجاب‌ می‌کند که‌ مرتب‌ در سفر باشید و شما معمولاً دچار بیماری‌ مسافرت‌ می‌شوید برای‌ دریافت‌ روان‌درمانی‌ یا مشاوره‌ با متخصص‌ مربوطه‌ اقدام‌ نمایید.
  • یک‌ روش‌ درمانی‌ پیشگیری‌کننده‌ عبارتست‌ از حساسیت‌زدایی‌ (تمرین‌های‌ خاص‌ برای‌ استفاده‌ از چشم‌ها که‌ ممکن‌ است‌ به‌ جلوگیری‌ از بروز علایم‌ بیماری‌ مسافرت‌ کمک‌ کند).

عواقب‌ موردانتظار

  • در صورت‌ تداوم‌ علایم‌، پس‌ از پایان‌ سفر یا مدت‌ کوتاهی‌ پس‌ از آن‌ رفع‌ می‌شوند.

عوارض‌ احتمالی‌

  • از دست‌ دادن‌ آب‌ بدن‌ در اثر استفراغ‌
  • افتادن‌ و آسیب‌های‌ ناشی‌ از بی‌تعادلی‌

درمان‌


اصول‌ کلی‌

  • به‌ محض‌ بروز علایم‌، سعی‌ کنید در یک‌ اتاق‌ تاریک‌ استراحت‌ کرده‌ و یک‌ دستمال‌ خیس‌ شده‌ با آب‌ خنک‌ را بر روی‌ چشم‌ها و پیشانی‌ خود بگذارید.
  • جلوی‌ استفراغ‌ خود را نگیرید چرا که‌ به‌ تخفیف‌ تهوع‌ کمک‌ می‌کند ولی‌ خود را مجبور به‌ استفراغ‌ نکنید.

داروها

  • برای‌ موارد خفیف‌، مسفر داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر دیمن‌هیدرینات‌ (درامامین‌) یا مکلزین‌ (بونین‌) قبل‌ و در طی‌ سفر ممکن‌ است‌ کافی‌ باشد.
  • برای‌ مسافرت‌ ممکن‌ است‌ برچسب‌های‌ پوستی‌ اسکوپولامین‌ تجویز گردد. پس‌ از پایان‌ سفر فوراً این‌ برچسب‌های‌ پوستی‌ را بردارید؛ مصرف‌ بلندمدت‌ آن‌ توصیه‌ نمی‌شود.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

  • برای‌ به‌ حداقل‌ رساندن‌ علایم‌ در طی‌ سفر، در وضعیت‌ تکیه‌ داده‌ استراحت‌ کرده‌ و نگاه‌ خود را به‌ یک‌ جسم‌ دور متمرکز کنید.

رژیم‌ غذایی‌

  • قبل‌ یا در طی‌ سفرهای‌ کوتاه‌ از غذاهای‌ سبک‌ استفاده‌ کرده‌ یا اصلاً غذا نخورید.
  • برای‌ سفرهای‌ طولانی‌تر، از مصرف‌ مکرر مقادیر اندک‌ آشامیدنی‌ (چای‌ و آب‌میوه‌) برای‌ حفظ‌ مایعات‌ بدن‌ استفاده‌ کنید.
  • از مصرف‌ الکل‌، نوشیدنی‌های‌ کربناته‌ و نوشیدنی‌های‌ بسیار سرد خودداری‌ کنید.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

  • اگر شما قصد سفر دارید و سابقه‌ بیماری‌ مسافرت‌ ناتوان‌کننده‌ در گذشته‌ داشته‌اید.

بی‌خوابی‌ insomnia

 

شرح بیماری

  • بی‌خوابی‌ عبارت‌ است‌ از اختلال‌ در خواب‌، از جمله‌ مشکل‌ در به‌ خواب‌ رفتن‌، مشکل‌ در باقی‌ ماندن‌ در حالت‌ خواب‌، بیدار شدن‌ متناوب‌، بیدار شدن‌ صبح‌ خیلی‌ زود، یا ترکیبی‌ از این‌ حالات‌.
  • بی‌خوابی‌ در تمام‌ سنین‌ رخ‌ می‌دهد، اما در سالمندان‌ شایع‌تر است‌.
  • بی‌خوابی‌ ممکن‌ است‌ موقتی‌ باشد، مثلاً در اثر بروز کلی‌ بحران‌ در زندگی‌ یا تغییر شیوه‌ زندگی‌؛ یا مزمن‌ باشد، مثلاً به‌ علت‌ مشکلات‌ جسمی‌ یا روانی‌ یا خوردن‌ دارو

علایم‌ شایع‌

  • بی‌قراری‌ به‌ هنگام‌ کوشش‌ برای‌ به‌ خواب‌ رفتن‌
  • خواب‌ کوتاه‌ و به‌ دنبال‌ آن‌ بیدار شدن‌ از خواب‌
  • خواب‌ طبیعی‌ تا صبح‌ خیلی‌ زود (4-3 صبح‌)، سپس‌ بیدار شدن‌ (غالباً همراه‌ با افکار ترسناک‌)
  • دوره‌های‌ بدون‌ خواب‌ کافی‌ به‌ طور متناوب‌ با دوره‌های‌ خواب‌ زیاد یا خواب‌آلودگی‌ در زمان‌های‌ نامناسب‌

علل‌

  • افسردگی‌، در این‌ حالت‌ معمولاً فرد خیلی‌ زود از خواب‌ برمی‌خیزد.
  • پرکاری‌ غده‌ تیرویید
  • اضطراب‌ ناشی‌ از استرس‌
  • مشکلات‌ جنسی‌، مثلاً ناتوانی‌ جنسی‌
  • خواب‌آلودگی‌ و چرت‌ زدن‌ در طی‌ روز
  • محیط‌ پر سروصدا (از جمله‌ خرخر همسر)
  • آلرژی‌ها و خس‌خس‌ سینه‌ در صبح‌ زود
  • بیماری‌های‌ قلبی‌ یا ریوی‌ که‌ باعث‌ تنگی‌ نفس‌ به‌ هنگام‌ دراز کشیدن‌ می‌شوند.
  • بیماری‌ها یا اختلالات‌ همراه‌ با درد، مثلاً فیبرومیوزیت‌ یا آرتریت‌ (التهاب‌ مفصل‌)
  • مشکلات‌ ادراری‌ یا گوارشی‌ که‌ فرد را مجبور می‌کنند در وسط‌ شب‌ برای‌ رفتن‌ به‌ توالت‌ از خواب‌ برخیزد.
  • مصرف‌ مواد محرک‌ مثل‌ قهوه‌، چای‌ یا کولا
  • استفاده‌ از بعضی‌ از داروها، مثل‌ دکستروآمفتامین‌، داروهای‌ کورتیزونی‌، یا داروهای‌ دکونژستان‌ (رفع‌کننده‌ گرفتگی‌ بینی‌)
  • ساعات‌ کاری‌ متغیر و نامنظم‌
  • محیط‌ یا منزل‌ جدید
  • پدیده‌ جا ماندن‌ یا جلو افتادن‌ از زمان‌ به‌ هنگام‌ مسافرت‌های‌ هوایی‌ یعنی‌ ساعت‌ بیولوژیک‌ بدن‌ نمی‌تواند خود را به‌ سرعت‌ با تغییرات‌ زمانی‌ و در نتیجه‌ چرخه‌ روشنایی‌ و تاریکی‌ جدید هماهنگ‌ کند.
  • ورزش‌ نکردن‌
  • نوشیدن‌ الکل‌
  • سوء مصرف‌ دارو، از جمله‌ مصرف‌ زیاده‌ از حد داروهای‌ خواب‌آور
  • محرومیت‌ از مواد اعتیادآور

عوامل تشدید کننده بیماری

  • استرس‌، چاقی‌، مصرف‌ دخانیات‌

پیشگیری‌

  • شیوه‌ زندگی‌ای‌ را در پیش‌ گیرید که‌ الگوی‌ خواب‌ طبیعی‌ را به‌ هم‌ نزند (به‌ قسمت‌ اصول‌ کلی‌ درمان‌ مراجعه‌ کنید).
  • اگر خوابتان‌ نمی‌برد، برخیزید و کاری‌ انجام‌ دهید.
  • از خوابیدن‌ طولانی‌مدت‌ در طی‌ روز خودداری‌ کنید.
  • اجتناب‌ از هرگونه‌ علت‌ احتمالی‌ در صورت‌ امکان‌

عواقب‌ مورد انتظار

  • اکثر افراد قادر به‌ پیروی‌ از الگوی‌ مناسب‌ هستند، البته‌ به‌ شرطی‌ که‌ علت‌ زمینه‌ساز بی‌خوابی‌ آنها درمان‌ یا حذف‌ شود.

عوارض‌ احتمالی‌

  • مزمن‌ شدن‌ بی‌خوابی‌ موقتی‌
  • خواب‌آلودگی‌ روزافزون‌ در طی‌ روز که‌ تمام‌ جنبه‌های‌ زندگی‌ را تحت‌ تأثیر قرار دهد.

درمان‌


اصول‌ کلی‌

  • سعی‌ کنید استرس‌ خود را کم‌ کنید. روش‌های‌ آرام‌سازی‌ خود را فراگیرید و به‌ کار بندید.
  • تا چندین‌ ساعت‌ قبل‌ از خواب‌ از مواد محرک‌ استفاده‌ نکنید.
  • برای‌ درمان‌ هرگونه‌ بیماری‌ زمینه‌ساز به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ کنید و اگر دارویی‌ باعث‌ بی‌خوابی‌ شده‌ است‌ از پزشک‌ خود راهنمایی‌ و کمک‌ بخواهید.
  • پیش‌ از خواب‌ در وان‌ آب‌ گرم‌ کمی‌ بیاسایید.
  • اتاق‌ خواب‌ خود را تبدیل‌ به‌ دفتر کار نکنید. محیط‌ اطراف‌ را برای‌ خواب‌ هرچه‌ بهتر آماده‌ کنید.
  • برای‌ به‌ خواب‌ رفتن‌، ذهن‌ خود را خاموش‌ کنید و تنها به‌ افکار آرامش‌بخش‌ فکر کنید. *موزیک‌ ملایم‌ بگذارید.
  • برنامه‌ خواب‌ خود را منظم‌ کنید.
  • در صورت‌ امکان‌ می‌توانید از وسایلی‌ مثل‌ پنبه‌ گوش‌، چشم‌بند، یا پتوی‌ الکتریکی‌ استفاده‌ کنید.
  • اگر علت‌ بی‌خوابی‌ روانی‌ باشد، روان‌درمانی‌ یا مشاوره‌ می‌تواند مفید واقع‌ شود.

داروها

  • در موارد زیر امکان‌ دارد داروهای‌ خواب‌آور تجویز شوند: اگر بی‌خوابی‌ موقتی‌ در کارهای‌ روزمره‌ شما خللی‌ وارد کرده‌ باشد؛ اگر شما دچار بیماری‌ هستید که‌ مرتباً در خواب‌ شما اختلال‌ ایجاد می‌کند؛ اگر احتیاج‌ به‌ برقراری‌ الگوی‌ خواب‌ منظم‌ دارید.
  • استفاده‌ طولانی‌مدت‌ از خواب‌آورها ممکن‌ است‌ اثر عکس‌ داشته‌ باشد یا حتی‌ اعتیادآور باشد. هیچگاه‌ از قرص‌های‌ خواب‌آوری‌ که‌ دوستتان‌ داده‌ است‌ استفاده‌ نکنید.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

  • به‌ طور منظم‌ ورزش‌ کنید تا به‌ اندازه‌ کافی‌ خسته‌ شوید، اما هیچگاه‌ تا 2 ساعت‌ قبل‌ از خواب‌ ورزش‌ نکنید.

رژیم‌ غذایی‌

  • رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ توصیه‌ نمی‌شود، اما اگر قبلاً سوء هاضمه‌ خواب‌ شما را مختل‌ کرده‌ است‌، تا 3 ساعت‌ پیش‌ از خواب‌ چیزی‌ نخورید. نوشیدن‌ یک‌ لیوان‌ شیرگرم‌ قبل‌ از خواب‌ برای‌ بعضی‌ از افراد مفید است‌.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

  • اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ دچار بی‌خوابی‌ شده‌اید.
  • اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

بوليمي‌ (پرخوري‌ رواني‌) bulimia

    اطلاعات‌ اوليه‌

    توضيح‌ كلي‌

بوليمي‌ (پرخوري‌ رواني‌) عبارت‌ است‌ از يك‌ اختلال‌ رواني‌ در رابطه‌ با غذا خوردن‌ كه‌ در آن‌ بيمار از بدن‌ خود تصوير نادرستي‌ در ذهن‌ دارد، مرتباً دنبال‌ غذا است‌ و ممكن‌ است‌ به‌ ناگهان‌ غذاي‌ زيادي‌ را در مدت‌ كوتاهي‌ بخورد، كه‌ البته‌ به‌ دنبال‌ آن‌ بيمار خود را به‌ استفراغ‌ واداشته‌ يا از مواد مسهل‌ استفاده‌ مي‌كند.

    علايم‌ شايع‌

حملات‌ مكرر غذا خوردن‌ افراطي‌ طي‌ مدتي‌ كوتاه‌ (معمولاً در كمتر از 2 ساعت‌)، همراه‌ با حداقل‌ 3 مورد از موارد زير:
ترجيح‌ براي‌ غذاهاي‌ راحت‌الحلقوم‌ و پركالري‌ به‌ هنگام‌ حمله‌
غذا خوردن‌ مخفيانه‌ به‌ هنگام‌ حمله‌. بيماران‌ مي‌دانند كه‌ الگوي‌ غذا خوردن‌ آنها غيرطبيعي‌ است‌، و نگران‌ اين‌ هستند كه‌ قادر به‌ متوقف‌ كردن‌ خوردن‌ نباشند.
متوقف‌ كردن‌ حمله‌ با وادار كردن‌ خود به‌ استفراغ‌ يا استفاده‌ از مسهل‌ها
افسردگي‌ و احساس‌ گناه‌ پس‌ از حمله‌
تلاش‌هاي‌ مكرر براي‌ كاهش‌ وزن‌ با رژيم‌هاي‌ غذايي‌ بسيار شديد، وادار كردن‌ خود به‌ استفراغ‌ و استفاده‌ از مسهل‌ها يا ديورتيك‌ها
نوسانات‌ مكرر وزن‌ به‌ مقدار بيش‌ از 5/4 كيلوگرم‌ كه‌ به‌ علت‌ رژيم‌ گرفتن‌ و غذا خوردن‌ افراطي‌ پشت‌ سر هم‌، رخ‌ مي‌دهد.
عدم‌ وجود بيماري‌ جسماني‌ زمينه‌ساز

   علل‌

ناشناخته‌ است‌؛ عقيده‌ بر اين‌ است‌ كه‌ عمدتاً از مشكلات‌ عاطفي‌ ناشي‌ مي‌شود.

   عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر

محيط‌ خانوادگي‌ خشك‌، وسواس‌ در انجام‌ كارها، و كمال‌طلب‌
بي‌اشتهايي‌ رواني‌
افسردگي‌
استرس‌، از جمله‌ هرگونه‌ تغيير در شيوه‌ زندگي‌، مثلاً اسباب‌كشي‌ يا رفتن‌ به‌ يك‌ مدرسه‌ جديد، يا شروع‌ يك‌ كار جديد
اختلالات‌ شخصيتي‌
مشغوليت‌ ذهني‌ در رابطه‌ با جذاب‌ بودن‌ از نظر فرم‌ بدن‌
در مانكن‌ها، كساني‌ كه‌ در كانون‌ توجه‌ هستند، يا ورزشكاران‌ (به‌خصوص‌ ژيمناست‌ها)

   پيشگيري‌

فرد بايد تشويق‌ شود تا ديدگاهي‌ منطقي‌ در رابطه‌ با وزن‌ داشته‌ باشد.
عزت‌ نفس‌ بايد افزايش‌ يابد.
از استرس‌ و انتظارات‌ بلندپروازانه‌ بي‌مورد از خود بايد خودداري‌ شود.

   عواقب‌ مورد انتظار

سرنوشت‌ بيمار متغير است‌؛ بيماران‌ مي‌توانند با مشاوره‌، روان‌درماني‌، بازخورد زيستي‌ و روان‌درماني‌ گروهي‌، ياد بگيرند كه‌ چگونه‌ رفتار غيرطبيعي‌ مشاهده‌ شده‌ در اين‌ بيماري‌ را كنترل‌ كنند.

   عوارض‌ احتمالي‌

عدم‌ تعادل‌ مايعات‌ و الكتروليت‌ها در نتيجه‌ استفراغ‌ مكرر؛ بيماري‌ دندان‌ به‌ علت‌ تماس‌ با اسيد معده‌ در نتيجه‌ استفراغ‌ مكرر؛ پارگي‌ معده‌ (ندرتاً)؛ سوءتغذيه‌
بدون‌ درمان‌، عوارض‌ ممكن‌ است‌ مرگبار باشند.
عود بيماري‌

    درمان‌

    اصول‌ كلي‌

هدف‌ از درمان‌، برقراري‌ الگوي‌ تغذيه‌اي‌ سالم‌ براي‌ دستيابي‌ به‌ وزن‌ مناسب‌ است‌. اين‌ كار را مي‌توان‌ تحت‌ نظر يك‌ فرد متخصص‌ و با تغييررفتار انجام‌ داد.
آن‌ دسته‌ از بيماراني‌ كه‌ خود را متعهد به‌ درمان‌ مي‌كنند بهترين‌ شانس‌ را براي‌ بهبودي‌ دارند.

    داروها

داروهاي‌ ضد افسردگي‌ گاهي‌ كمك‌كننده‌ هستند.

    فعاليت‌

هيچ‌ محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد.

    رژيم‌ غذايي‌

اگر بستري‌ شدن‌ بيمار ضروري‌ باشد، امكان‌ دارد مايعات‌ وريدي‌ تزريق‌ شوند. به‌ هنگام‌ طي‌ كردن‌ سير بهبودي‌، مصرف‌ مكمل‌هاي‌ ويتاميني‌ و معدني‌ لازم‌ است‌ تا علايم‌ كمبود برطرف‌ شوند و بيمار به‌ الگوي‌ طبيعي‌ خوردن‌ دست‌ يابد.
در بيماران‌ سرپايي‌، رفتارهاي‌ غذايي‌ بيمار تحت‌ نظر قرار گرفته‌ و منظم‌ مي‌شوند. بيمار بايد غذاها و زمان‌ خوردن‌ را در دفترچه‌اي‌ ثبت‌ كند. تدريجاً بايد غذاهايي‌ كه‌ بيمار از آنها مي‌ترسد نيز به‌ رژيم‌ اضافه‌ شوند.

    در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد

اگر شما علايم‌ پرخوري‌ رواني‌ را داريد يا شك‌ كرده‌ايد كه‌ فرزندتان‌ دچار اين‌ بيماري‌ است‌.
اگر يكي‌ از مشكلات‌ زير هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهند:
ـ تندي‌ و نامنظمي‌ ضربان‌ قلب‌ يا درد سينه‌
ـ از دست‌ دادن‌ هوشياري‌
ـ توقف‌ عادت‌ ماهانه‌
ـ استفراغ‌ يا اسهال‌ مكرر
ـ ادامه‌ كاهش‌ وزن‌ علي‌رغم‌ درمان‌

تنفس‌ سريع‌ (در اثر اضطراب‌ زياد) Hyperventilation

   شرح بيماري
تنفس‌ سريع‌ عبارت‌ است‌ از تنفس‌ با سرعت‌ زياد به‌ آن‌ حد كه‌ ميزان‌ دي‌اكسيدكربن‌ موجود در خون‌ كاهش‌ يابد، و نتيجتاً تعادل‌ شيميايي‌ خون‌ موقتاً به‌ هم‌ بخورد. علايم‌ ممكن‌ است‌ طوري‌ باشند كه‌ احساس‌ كنيد دچار حمله‌ قلبي‌ شده‌ايد.
   علايم‌ شايع‌
تنفس‌ سريع‌
كرختي‌ و مور مور شدن‌ در اطراف‌ دان‌، و نيز دست‌ها و پاها
ضعف‌ و از حال‌ رفتن‌
گرفتگي‌ يا انقباضات‌ عضلاني‌ در دست‌ها و پاها
گهگاه‌ غش‌ كردن‌.
درد قفسه‌ سينه‌
منگي‌ يا احساس‌ سبكي‌ در سر
   علل‌
تغيير در نسبت‌ طبيعي‌ اسيد به‌ ساير عناصر موجود در خون‌ كه‌ در اثر دفع‌ تنفسي‌ زيادتر از حد طبيعي‌ دي‌اكسيدكربن‌ ايجاد مي‌شود. اين‌ مشكل‌ معمولاً در اثر تنفس‌ سريع‌ ناشي‌ از اضطراب‌ زياد به‌ وجود مي‌آيد.
ندرتاً تنفس‌ سريع‌ ممكن‌ است‌ همراه‌ با تب‌، بيمارهاي‌ قلب‌ و ريه‌، يا آسيب‌ شديد به‌ وجود آيد.
    عوامل تشديد كننده بيماري
تعارضات‌ احساس‌ زمينه‌ساز (ترس‌ و خوبي‌ها)
استرس‌
احساس‌ گناه‌
خستگي‌ يا كار زياد
بيماري‌
مصرف‌ دخانيات‌
نوشيدن‌ الكل‌
    پيشگيري‌
از موقعيت‌هايي‌ كه‌ باعث‌ اضطراب‌ مي‌شوند پرهيز كنيد.
استرس‌ زندگي‌ اتان‌ را كاهش‌ دهيد (روش‌هاي‌ آرام‌سازي‌، مراقبه‌ و غيره‌ را فرا گيريد).
   عواقب‌ مورد انتظار
علايم‌ ممكن‌ است‌ ترسناك‌ به‌ نظر آيند، اما معمولاً تنها چند دقيقه‌ طول‌ مي‌كشند و آسيب‌ جسماني‌ به‌ بار نمي‌آورند (اگر چه‌ در بعضي‌ از موارد، علايم‌ ممكن‌ است‌ ساعت‌ها طول‌ بكشند).
در صورتي‌ كه‌ تنفس‌ سريع‌، زياد رخ‌ دهد و علت‌ آن‌ اضطراب‌ باشد، امكان‌ دارد روان‌ درماني‌ يا مشاوره‌ توصيه‌ شود.
   عوارض‌ احتمالي‌
تنفس‌ سريع‌ ندرتاً با يك‌ بيماري‌ جسماني‌ جدي‌ مرتبط‌ است‌، اما ممكن‌ است‌ علامتي‌ از اختلال‌ هراس‌، ترس‌ بسيار زياد و بدون‌ دليل‌ در محل‌ جمع‌ شدن‌ تعداد نسبتاً زيادي‌ از افراد، يا ساير فوبي‌ها باشد.
    درمان‌
   اصول‌ كلي‌
در صورت‌ بروز تنفس‌ سريع‌، به‌كارگيري‌ دستورات‌ زير باعث‌ افزايش‌ دي‌اكسيدكربن‌ خون‌ و رفع‌ علايم‌ مي‌شود: ـ دهان‌ و بيني‌ خود را كاملاً با يك‌ كيسه‌ كاغذي‌ بپوشانيد، سپس‌ به‌ آهستگي‌ درون‌ كيسه‌ تنفس‌ كنيد و از همان‌ هواي‌ كيسه‌ استنشاق‌ كنيد. هواي‌ موجود در كيسه‌ دي‌اكسيدكربن‌ بيشتري‌ نسبت‌ به‌ هواي‌ آزاد دارد. ـ حدود 3-1 دقيقه‌ اين‌ كار را ادامه‌ دهيد. ـ كيسه‌ را كنار بگذاريد و براي‌ چندين‌ دقيقه‌ به‌طور طبيعي‌ تنفس‌ كنيد (يك‌ تنفس‌ هر 6 ثانيه‌).
در صورت‌ لزوم‌، اين‌ كار را تكرار كنيد تا علايم‌ كم‌ يا ناپديد شوند. ـ در صورت‌ بازگشت‌ علايم‌، اين‌ كار را هر چند بار كه‌ لازم‌ است‌ انجام‌ دهيد. (شايد مايل‌ باشيد كه‌ يك‌ كيسه‌ پلاستيك‌ را هميشه‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد تا بتوانيد پيشگيري‌ لازم‌ را به‌ عمل‌ آوريد).
دخانيات‌ مصرف‌ نكنيد. نيكوتين‌ يك‌ ماده‌ محرك‌ است‌.
    داروها
معمولاً دارويي‌ براي‌ اين‌ اختلال‌ ضرورت‌ ندارد.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
پس‌ از درمان‌، كارهاي‌ روزمره‌ خود را هر چه‌ زودتر از سر گيريد. ورزش‌ به‌ كم‌ كردن‌ اضطراب‌ كمك‌ مي‌كند و وقتي‌ كه‌ ورزش‌ مي‌كنيد تندتر نفس‌ كشيدن‌ طبيعي‌ است‌ و اشكالي‌ ندارد.
   رژيم‌ غذايي‌
مصرف‌ كافئين‌ (قهوه‌، چاي‌، نوشابه‌، شكلات‌) را كم‌ كنيد. اين‌ يك‌ ماده‌ محرك‌ است‌ و ممكن‌ است‌ باعث‌ آغاز تنفس‌ سريع‌ شود.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ تنفس‌ سريع‌ را داريد كه‌ با خوددرماني‌ بهتر نشده‌اند.
اگر علايم‌ زير به‌ هنگام‌ حمله‌ تنفس‌ سريع‌ رخ‌ دهند: ـ غش‌ كردن‌. ـ نامنظمي‌ ضربان‌ قلب‌ ـ تب‌ ناگهاني‌

اضطراب anxiety

 

علایم‌ شایع‌ بیماری

احساس‌ اینکه‌ یک‌ اتفاق‌ نامطلوب‌ یا زیانبار به‌ زودی‌ رخ‌ خواهد داد،
خشک‌ شدن‌ دهان ‌، مشکل‌ در بلع ‌، یا خشونت‌ صدا ، تند شدن‌ تنفس‌ و ضربان‌ قلب ‌، تپش‌ قلب‌ ،
حالت‌ لرزش‌ یا پرش‌ عضلات‌ ، ناتوانی‌ جنسی‌ ، انقباض‌ عضلات‌ ،
سردرد ، کمردرد ، عرق‌ کردن‌ ، تهوع ‌، اسهال ‌، کاهش‌ وزن‌ ،
خواب‌آلودگی‌ ، مشکل‌ در تمرکز ، منگی‌ یا غش‌ ، تحریک‌پذیری‌ ، خستگی‌ ، کابوس‌ ، مشکل‌ در حافظه.‌
بروز اختلال‌ در روابط‌ اجتماعی‌ و شغلی‌ ، افزایش‌ ناگهانی‌ میزان‌ اضطراب‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ بروز حمله‌ هراس‌ و فرار از موقعیت‌ شود، وابستگی‌ به‌ داروها و نامنظمی‌ ضربان‌ قلب‌ از دیگر علائم این بیماری هستند.

علل‌ بروز اضطراب

فعال‌ شدن‌ مکانیسم‌های‌ دفاعی‌ بدن‌ برای‌ مبارزه‌ یا فرار ترشح‌ آدرنالین‌ از غدد فوق‌کلیوی‌ افزایش‌ می‌یابد، و موادی‌ که‌ از تجزیه‌ آدرنالین‌ در بدن‌ جمع‌ می‌شوند (کاتکول‌ آمین‌ها) نهایتاً بخشهای‌ مختلف‌ بدن‌ را تحت ‌تأثیر قرار می‌دهند. تلاش‌ برای‌ پرهیز از اضطراب‌ خود موجب‌ اضطراب‌ بیشتر می‌شود. استرس‌ با هر منشاء (مثلاً مشکلات‌ اجتماعی‌ یا مالی‌) ، سابقه‌ خانوادگی‌ اضطراب‌ ، خستگی‌ یا کار زیاد ، وقوع‌ مجدد موقعیتهایی‌ که‌ قبلاً استرس‌زا بوده‌اند یا طی‌ آنها به‌ فرد آسیب‌ رسیده‌ است‌، بیماری‌ جسمانی ، تکامل ‌طلبی‌ غیرمنطقی‌ ، ترک‌ اعتیاد و ... خطر بروز اضطراب را تسریع می‌کند.

راههای پیشگیری‌

  1. از روشهای‌ کسب‌ آرامش‌ یا مراقبه‌ برای‌ کاهش‌ استرس‌ بهره‌ بگیرید.
  2. به‌ فکر تغییر شیوه‌ زندگی‌ خود باشید تا استرس‌ کاهش‌ یابد.
  3. استرس و اضطراب ایجاد شده را مدیریت کنید (مدیریت استرس).
  4. از تفکرات بی‌ جا و بیش از حد دوری کنید.
  5. سعی کنید در اجتماعات حضور بیشتری یابید.
  6. سعی کنید زیادی با خودتان خلوت نکنید و خود را از تنهایی دور کنید (رهایی از احساس تنهایی).

درمان‌

اضطراب‌ عمومی‌ شده‌ را می‌توان‌ با درمان‌ کنترل‌ کرد. غلبه‌ کردن‌ بر اضطراب‌ اغلب‌ موجبات‌ زندگی‌ بهتر و رضایت‌ بخش‌تری‌ را فراهم‌ می‌آورد.

روان درمانی

  • وقتی احساس کردید که دارای اضطراب هستید، بهتر است‌ تحت‌ بررسی‌ و درمان‌ از نظر موارد خاص‌ تهدیدکننده‌ یا منشاء استرس‌ که‌ در ناخودآگاه‌ شما است‌ ولی‌ وجود دارد، قرار بگیرید.
  • به‌ فراگیری‌ روشهای‌ کاهش‌ انقباض‌ ناخودآگاه‌ عضلانی‌ مثل‌ بازخورد زیستی‌ و روشهای‌ کسب‌ آرامش‌ بپردازید.
  • فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری : فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری خود را حفظ‌ کنید. فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری به کاهش‌ اضطراب‌ کمک‌ می‌کند.

دارو درمانی

  • امکان‌ دارد داروهای‌ ضداضطراب‌ مثل‌ بنزودیازپین‌ها برای‌ مدتی‌ کوتاه‌ تجویز شوند.
  • امکان‌ دارد از داروهای‌ ضدافسردگی‌ برای‌ اختلال‌ هراس‌ استفاده‌ شود.
  • از کافئین‌ و سایر مواد تحریک‌کننده ‌، و نیز الکل‌ استفاده نکنید.

در چه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

  • اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان علایم‌ اضطراب‌ را دارید و خود درمانی‌ نتیجه‌ای‌ نداده‌ است‌.
  • اگر شما دچار احساس‌ ناگهانی‌ هراس‌ بیش‌ از حد شده‌اید.
  • اگر دچار علایم‌ جدید و بدون‌ توجیه‌ شدید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

اختلال هراس panic disorder

 

شرح بیماری


اختلال‌ هراس‌ نوعی‌ اضطراب‌ شدید خودبه‌ خودی‌ که‌ حملات‌ آن‌ عودکننده‌ و غیرقابل‌ پیش‌بینی‌ است‌ بیشتر این‌ حملات‌ 10-2 دقیقه‌ طول‌ می‌کشد ولی‌ برخی‌ حملات‌ ممکن‌ است‌ بیش‌ از 2-1 ساعت‌ نیز به‌ طول‌ انجامد. این‌ نوع‌ اضطراب‌ با علایم‌ حمله‌ای‌ بروز می‌کند (اغلب‌ در حین‌ خواب‌)، در حالی‌ که‌ در اضطراب‌ مزمن‌ (اضطراب‌ عمومی‌)، اضطراب‌ حالت‌ پایدار دارد.

علایم‌ شایع‌


    • علایم‌ جسمی‌:

  • تپش‌ قلب؛ تندی‌ ضربان‌ قلب‌؛ درد سینه‌
  • کوتاهی‌ نفس‌؛ احساس‌ خفگی‌؛ تنفس‌ عمیق‌ و سریع‌؛ ضعف‌ یا حالت‌ سستی‌؛ غش‌ کردن‌ (گاهی‌)؛ تعریق‌ و لرزیدن‌
  • کرختی‌ و گزگز اطراف‌ دهان‌، دست‌ها و پاها گرفتگی‌ یا انقباضات‌ عضلانی‌ در دست‌ها و پاها
  • احساس‌ «پرپرزدن‌ پروانه‌ها» در معده‌

    • علایم‌ روانی‌:

  • ترس‌ شدید از دیوانه‌ شدن‌ (از دست‌ دادن‌ مشاعر)؛ ترس‌ از مردن‌؛
  • احساس‌ وحشت‌
  • احساس‌ بی‌واقعیتی‌، قطع‌ ارتباط‌ با افراد یا اشیاء

علل‌


  • دستگاه‌ هشدار دهنده‌ مغز به‌ نظر می‌رسد تحت‌تأثیر تعامل‌ پیچیده‌ عوامل‌ زیست‌شناختی‌، ژنتیکی‌، بیماری‌ها، داروها، و سابقه‌ شخصی‌ حوادث‌ ناگوار باشد.
  • اختلالات‌ مختلفی‌ می‌توانند محرک‌ بروز حملات‌ هراس‌ باشند (از قبیل‌ اختلالات‌ ریتم‌ قلبی‌، آنژین صدری، اختلالات‌ تنفسی‌، آسم، بیماری‌های‌ انسدادی‌ ریه‌، اختلالات‌ غددی‌، اختلالات‌ تشنجی‌، داروهای‌ محرک‌، محرومیت‌ از برخی‌ داروهایی‌ که‌ بدن‌ به‌ آنها وابستگی‌ پیدا کرده‌ است‌).

عوامل تشدید کننده بیماری


  • استرس؛ احساس‌ گناه‌، خستگی‌ یا کار زیاد ؛ بیماری‌؛ سوءمصرف‌ الکل یا داروها
  • سابقه‌ سایر اختلالات‌ روانی‌؛ سابقه‌ خانوادگی‌ اختلال‌ هراس‌

پیشگیری‌


اقدام‌ خاصی‌ برای‌ پیشگیری‌ از حمله‌ اولیه‌ وجود ندارد؛ درمان‌ به‌ پیشگیری‌ از حملات‌ بعدی‌ کمک‌ می‌کند.

عواقب‌ مورد انتظار


  • در بسیاری‌ از بیماران‌ این‌ اختلال‌ به‌ صورت‌ حملات‌ اندک‌ در طی‌ دوره‌ محدود که‌ فروکش‌ طولانی‌ مدت‌ بیماری‌ را به‌ دنبال‌ دارد بروز می‌کند.
  • در مورد سایر بیماران‌، روان‌ درمانی‌ یا تجویز داروها ممکن‌ است‌ مؤثر باشد.

عوارض‌ احتمالی‌


  • اضطراب‌ یا افسردگی مزمن‌
  • اختلالات‌ ترس‌، از قبیل‌ موقعیت‌ هراس‌ (ترس‌ هنگام‌ تنها بودن‌ یا قرار گرفتن‌ در مکان‌های‌ عمومی‌)
  • وابستگی‌ دارویی‌

درمان‌


اصول‌ کلی‌


  • بررسی‌ سوابق‌ پزشکی‌ و معاینه‌ توسط‌ پزشک‌
    • بررسی‌های‌ آزمایشگاهی‌ در صورت‌ لزوم‌ برای‌ رد کردن‌ سایر اختلالات‌
    • در مورد احساسات‌ خود با یک‌ دوست‌ یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ صحبت‌ کنید. این‌ اقدام‌ گاهی‌ اضطراب‌ شما را کاهش‌ می‌دهد.
    • افکار و احساسات‌ اضطرابی‌ خود را به‌ طور روزانه‌ در یک‌ دفتر ثبت‌ نمایید. با بررسی‌ اطلاعات‌ ثبت‌ شده‌ علل‌ اضطراب‌ خود و راه‌حل‌های‌ احتمالی‌ آن‌ را ارزیابی‌ کنید.
    • روش‌های‌ آسوده‌سازی‌ را فرا بگیرید. برای‌ برخی‌ افراد، تجویز دارو مؤثر است‌.
    • تا حد امکان‌ استرس را در زندگی‌ خود کاهش‌ دهید.
    • برای‌ رفع‌ علایم‌ مربوط‌ به‌ تنفس‌ عمیق‌ و سریع‌، یک‌ کیسه‌ کاغذی‌ کوچک‌ را جلوی‌ دهان‌ و بینی‌ خود بگیرید و به‌ مدت‌ چند دقیقه‌ درون‌ آن‌ تنفس‌ کنید.

داروها


پزشک‌ ممکن‌ است‌ برای‌ بیمار داروهای‌ ضدافسردگی‌، بنزودیازپین یا داروهای‌ مسدودکننده‌ گیرنده‌ بتا تجویز کنند. داروی‌ تجویز شده‌ ممکن‌ است‌ پس‌ از 12-6 ماه‌ درمان‌ به‌ آهستگی‌ کاهش‌ داده‌ شده‌ یا به‌ طور موقت‌ قطع‌ گردد تا مشخص‌ شود آیا حملات‌ هراس‌ عود می‌کند یا خیر. اگر حملات‌ عود نکند دارو را می‌توان‌ برای‌ همیشه‌ قطع‌ کرد.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری


  • به‌ طور منظم‌ ورزش‌ کنید.
  • شب‌ به‌ اندازه‌ کافی‌ استراحت‌ کنید.

رژیم‌ غذایی‌


مصرف‌ کافئین‌ به‌ هر شکل‌ ( قهوه، چای‌، نوشیدنی‌های‌ غیرالکلی‌) را قطع‌ کنید. با قطع‌ مصرف‌ این‌ نوشیدنی‌ها ممکن‌ است‌ دچار علایم‌ محرومیت‌ نظیر سردرد یا خستگی‌ شوید، ولی‌ این‌ علایم‌ در عرض‌ چند روز برطرف‌ می‌شوند.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟


  • اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دارای‌ علایم‌ اختلال‌ هراس‌ باشید که‌ با درمان‌های‌ معمولی‌ انجام‌ شده‌ توسط‌ خودتان‌ برطرف‌ نشده‌ باشد.
    • عدم‌ موفقیت‌ برنامه‌ درمانی‌ پس‌ از 8 هفته‌ درمان‌
    • اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید.

افسردگي‌ خفيف‌ (ديس‌تايمي‌) Dysthymia

   شرح بيماري
افسردگي‌ خفيف‌ (ديس‌تايمي‌) عبارت‌ است‌ از افسردگي‌ مزمن‌ همراه‌ با علايمي‌ كه‌ خفيف‌تر اما درازمدت‌تر از علايم‌ دوره‌هاي‌ شديد افسردگي‌ هستند. شروع‌ افسردگي‌ خفيف‌ معمولاً بي‌ سروصدا است‌ و بسياري‌ از افراد متوجه‌ تغيير در زندگي‌ خود نمي‌شوند. علايم‌ ممكن‌ است‌ در دوران‌ كودكي‌ يا نوجواني‌ آغاز شوند و تا سال‌ها يا شايد هم‌ ادامه‌ داشته‌ باشند.
   علايم‌ شايع‌
افسردگي‌ خفيف‌ اين‌ طور تعريف‌ مي‌شود: وجود چندين‌ مورد از علايم‌ زير در اغلب‌ ساعات‌ روز و در اغلب‌ روزها به‌ مدت‌ دو سال‌ يا بيشتر (يك‌ سال‌ در كودكان‌ يا نوجوانان‌) به‌ طوري‌ كه‌ فرد هيچگاه‌ بيش‌ از دو ماه‌ رها از اين‌ علايم‌ نبوده‌ باشد:
نداشتن‌ اشتها يا برعكس‌ پرخوري‌
مشكلات‌ خواب‌ (خواب‌ زياد يا كم‌)
فقدان‌ انرژي‌؛ احساس‌ خستگي‌ در تمام‌ اوقات‌
مشغوليت‌ ذهني‌ زياد درباره‌ احتمال‌ شكست‌ در كارها و بي‌كفايتي‌، و نيز داشتن‌ افكار منفي‌ (نااميدي‌)
احساس‌ تأسف‌ براي‌ خود؛ منفي‌ بافي‌
نداشتن‌ بازده‌ كاري‌ مناسب‌ در خانه‌ و محل‌ كار
مشكل‌ در تمركز و تصميم‌گيري‌
نداشتن‌ علاقه‌ يا لذت‌ نبردن‌ از فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ لذت‌بخش‌ يا فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ اجتماعي‌
تحريك‌ پذيري‌
گريه‌ كردن‌ بدون‌ دليل‌
زياد ايراد گرفتن‌ يا شكايت‌ كردن‌
شكاك‌ بودن‌
    علل‌
احتمالاً در اثر تركيب‌ عوامل‌ ژنتيكي‌، نحوه‌ بزرگ‌ شدن‌ و تربيت‌، و نيز عوامل‌ رواني‌ (مثل‌ از دست‌ دادن‌ شغل‌ يا طلاق‌) به‌ وجود مي‌آيد.
   عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ افسردگي‌
   پيشگيري‌
راه‌ مشخصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از آن‌ وجود ندارد. بهتر است‌ تغييرات‌ عمده‌ احتمالي‌ در زندگي‌ خود را پيش‌بيني‌ كنيد و براي‌ آنها آمادگي‌ داشته‌ باشيد.
   عواقب‌ مورد انتظار
به‌ بيشتر كساني‌ كه‌ دچار افسردگي‌ خفيف‌ هستند مي‌توان‌ با درمان‌ مناسب‌ كمك‌ كرد. امكان‌ دارد چندين‌ ماه‌ طول‌ بكشد تا علايم‌ رو به‌ بهبود بگذارند. گاهي‌ فرد تا زماني‌ كه‌ تحت‌ درمان‌ قرار مي‌گيرد و احساس‌ خوبي‌ پيدا كند متوجه‌ نمي‌شود كه‌ چقدر افسرده‌ بوده‌ است‌.
   عوارض‌ احتمالي‌
بازگشت‌ افسردگي‌ و مزمن‌ شدن‌ آن‌؛ بروز دوره‌ شديد افسردگي‌
سوء مصرف‌ الكل‌ يا وابستگي‌ به‌ آن‌
ساير عوارض‌ به‌ وجود بيماري‌ زمينه‌اي‌ و نوع‌ آن‌ بستگي‌ دارند.
    درمان‌
   اصول‌ كلي‌
گرفتن‌ شرح‌ حال‌ و انجام‌ معاينه‌ باليني‌ توسط‌ پزشك‌.
بهترين‌ نتايج‌ با انجام‌ روان‌ درماني‌ يا مشاوره‌ همراه‌ با دارودرماني‌ حاصل‌ مي‌شوند.
چندين‌ تكنيك‌ روان‌ درماني‌ در درمان‌ افسردگي‌ خفيف‌ مؤثر هستند:
شناخت‌ يا رفتار درماني‌ (هدف‌ آن‌ تغيير افكار منفي‌ به‌ افكار مثبت‌ است‌)؛
درمان‌ روابط‌ بين‌ فردي‌ (هدف‌ آن‌ بهبود برقراري‌ روابط‌ با ديگران‌ است‌)؛
تجزيه‌ و تحليل‌ فرهنگي‌ (هدف‌ آن‌ تعيين‌ نقش‌ جامعه‌ در كم‌ شدن‌ عزت‌ نفس‌ و بروز احساس‌ بي‌عرضگي‌ و ناتواني‌ در مقابله‌ با مشكلات‌، و نيز كمك‌ به‌ رفع‌ اين‌ مشكل‌ است‌).
مشاوره‌ شغلي‌ براي‌ بعضي‌ از اين‌ افراد با اين‌ هدف‌ كه‌ مشخص‌ شود آيا كارشان‌ مطابق‌ با خصوصيات‌ رواني‌ و رفتاري‌ آنها است‌ يا خير.
پيوستن‌ به‌ گروه‌هاي‌ حمايتي‌. اين‌ گروه‌ها به‌ بسياري‌ از افراد كمك‌ مي‌كنند كه‌ در جمعي‌ كه‌ همگي‌ مشكلات‌ كمابيش‌ مشابهي‌ دارند، مشكلات‌ خود را مطرح‌ كنند و در اين‌ بين‌، بذر دوستي‌هاي‌ زيادي‌ نيز ريخته‌ خواهد شد.
از نوشيدن‌ الكل‌ اجتناب‌ كنيد. اگر براي‌ ترك‌ آن‌ نياز به‌ كمك‌ داريد به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد يا با گروه‌هاي‌ حمايتي‌ مربوطه‌ تماس‌ حاصل‌ كنيد.
استرس‌ عاطفي‌ را در زندگي‌ خود كم‌ كنيد. روش‌هاي‌ مقابله‌ با استرس‌ را ياد بگيريد.
    داروها
پزشك‌ شما ممكن‌ است‌ داروهاي‌ ضد افسردگي‌ تجويز كند. امكان‌ دارد مصرف‌ دارو تا چندين‌ ماه‌ يا گاهي‌ چندين‌ سال‌ ضرورت‌ داشته‌ باشد. توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ اگر يك‌ نوع‌ دارو مؤثر نبود، ممكن‌ است‌ داروهاي‌ ديگري‌ وجود داشته‌ باشند كه‌ تأثير خوبي‌ بگذارند، بنابراين‌ به‌ هيچ‌ عنوان‌ نااميد نشويد.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد. انجام‌ ورزش‌ منظم‌ توصيه‌ مي‌شود.
   رژيم‌ غذايي‌
يك‌ رژيم‌ غذايي‌ طبيعي‌ و متعادل‌ داشته‌ باشيد تا وضعيت‌ سلامت‌ شما در بهترين‌ حالت‌ حفظ‌ شود.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان‌ علايم‌ افسردگي‌ خفيف‌ را داريد.
اگر علايم‌ بدتر شوند يا علي‌رغم‌ درمان‌ رو به‌ بهبود نگذارند.

افسردگي‌ پس‌ از زايمان‌ postpartum depression

   شرح بيماري
افسردگي‌ پس‌ از زايمان‌ ‌ شروع‌ شده‌ در طي‌ 6 هفته‌ پس‌ از زايمان‌
   علايم‌ شايع‌
احساس‌ غمگيني‌، نااميدي‌ و دلتنگي‌
كاهش‌ اشتها و كاهش‌ وزن‌
بي‌انرژي‌ بودن‌؛ خستگي‌
كندي‌ در تكلم‌ و تفكر
بروز مكرر سردرد و ساير ناراحتي‌هاي‌ فيزيكي‌.
سردرگمي‌ درباره‌ توانايي‌ بهبود زندگي‌
   علل‌
درجاتي‌ از افسردگي‌ در طي‌ هفته‌هاي‌ اول‌ پس‌ از زايمان‌ در مادران‌ شايع‌ است‌. بارداري‌ و زايمان‌ با تغييرات‌ هورموني‌ ناگهاني‌ همراهند كه‌ بر حالات‌ روحي‌ رواني‌ فرد تأثير گذارند.
پذيرفتن‌ مسؤوليت‌ 24 ساعته‌ مراقبت‌ از يك‌ نوزاد شيرخوار تطابق‌ عمده‌اي‌ را از نظر رواني‌ و شيوه‌ زندگي‌ در اكثر مادران‌ مي‌طلبد، حتي‌ اگر نوزاد فرزند اول‌ نباشد. اين‌ استرس‌هاي‌ فيزيكي‌ و رواني‌ معمولاً با استراحت‌ ناكافي‌ تا هنگام‌ ثبات‌ يافتن‌ نيازهاي‌ معمول‌ كودك‌ همراه‌ است‌، بنابراين‌ خستگي‌ و افسردگي‌ در مادران‌ غيرمعمول‌ نيست‌.
   عوامل تشديد كننده بيماري
استرس‌
كمبود خواب‌
تغذيه‌ نامطلوب‌
فقدان‌ حمايت‌ مادر از سوي‌ همسر، خانواده‌ يا دوستان‌
سابقه‌ اختلالات‌ رواني‌ قبلي‌ در مادر
    پيشگيري‌
اين‌ عارضه‌ قابل‌ پيشگيري‌ نيست‌ ولي‌ مي‌توان‌ آن‌ را با استراحت‌ كافي‌، رژيم‌ غذايي‌ مطلوب‌ و حمايت‌هاي‌ روحي‌ كافي‌ به‌ حداقل‌ رساند.
   عواقب‌ مورد انتظار
افسردگي‌ خفيف‌ پس‌ از زايمان‌ با حمايت‌ خانواده‌ و دوستان‌ معمولاً به‌ سرعت‌ برطرف‌ مي‌شود. اگر افسردگي‌ شديد شود ممكن‌ است‌ مادر ديگر قادر به‌ مراقبت‌ از خود و كودك‌ نباشد و بستري‌ در بيمارستان‌ ممكن‌ است‌ ضرورت‌ يابد (به‌ ندرت‌). حتي‌ موارد شديد افسردگي‌ با داروها، مشاوره‌ با متخصص‌ مربوطه‌ و حمايت‌ اطرافيان‌ معمولاً قابل‌ علاج‌ است‌.
    عوارض‌ احتمالي‌
فقدان‌ پيوند عاطفي‌ بين‌ مادر و كودك‌، كه‌ براي‌ هر دو زيان‌آور است‌.
افسردگي‌ شديد كه‌ ممكن‌ است‌ با احساسات‌ تهاجمي‌ نسبت‌ به‌ كودك‌، از دست‌ دادن‌ احساس‌ عزت‌ در ظاهر و منزل‌، بي‌ اشتهايي‌ يا غذا خوردن‌ اجباري‌، دوري‌ كردن‌ از ديگران‌ يا تمايلات‌ خودكشي‌ همراه‌ باشد.
    درمان‌
   اصول‌ كلي‌
مادران‌ نبايد از اين‌ كه‌ احساسات‌ پيچيده‌اي‌ در مورد مادر بودن‌ خود دارند احساس‌ گناه‌ كنند. ايجاد تطابق‌ و ايجاد پيوندي‌ عاطفي‌ طبيعي‌ نياز به‌ درمان‌ دارد.
- در نظر گرفتن‌ برنامه‌هاي‌ مكرر خارج‌ از منزل‌ نظير قدم‌ زدن‌ و ديدارهاي‌ كوتاه‌ با دوستان‌ و اقوام‌ براي‌ مادران‌ مفيد است‌. اين‌ برنامه‌ها به‌ مادران‌ كمك‌ مي‌كند تا دچار احساس‌ انزوا از ديگران‌ نشوند.
- مادران‌ بايد كودك‌ خود را در اتاق‌ جداگانه‌اي‌ بخوابانند. در اين‌ صورت‌ مادران‌ راحت‌تر استراحت‌ خواهند كرد.
- مادران‌ مي‌توانند براي‌ كارهاي‌ روزانه‌ نظير خريد كردن‌ و مراقبت‌ از كودك‌ در هنگام‌ استراحت‌ خود از خانواده‌ يا دوستان‌ كمك‌ بگيرند.
- مادر در صورت‌ احساس‌ افسردگي‌ بهتر است‌ احساسات‌ خود را با همسر يا يك‌ دوست‌ كه‌ شنونده‌ خوبي‌ براي‌ حرف‌هاي‌ اوست‌ در ميان‌ بگذارد. صحبت‌ كردن‌ با ساير مادران‌ امكان‌ استفاده‌ از همفكري‌ و تجربه‌ آنان‌ را فراهم‌ مي‌كند.
- اگر افسردگي‌ شديد شده‌ و بستري‌ در بيمارستان‌ را ايجاد نمايد، توصيه‌ مي‌شود كه‌ مادر در يك‌ مركز نزديك‌ منزل‌ بستري‌ شود تا رابطه‌ نزديك‌ وي‌ با كودك‌ حفظ‌ شود.
- روان‌ درماني‌ يا مشاوره‌ با متخصص‌ مربوطه‌ در صورت‌ تداوم‌ افسردگي‌ توصيه‌ مي‌شود.
    داروها
داروهاي‌ ضدافسردگي‌. اين‌ داروها اغلب‌ هنگامي‌ مؤثرند كه‌ 4-3 هفته‌ مصرف‌ شوند. اگر مادر به‌ كودك‌ خود شير مي‌دهد هرگونه‌ داروي‌ تجويزي‌ از اين‌ بابت‌ بايد به‌ دقت‌ در نظر گرفته‌ شود.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ وجود ندارد. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ خود را هر چه‌ سريعتر از سر بگيريد.
   رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
وجود افسردگي‌ پس‌ از زايمان‌ و در كنار آن‌ رخداد تغييرات‌ ديگر در زندگي‌ نظير طلاق‌، تغيير شيوه‌ زندگي‌ يا اسباب‌ كشي‌
- عدم‌ بهبود افسردگي‌ پس‌ از زايمان‌ در طي‌ 6-4 هفته‌
- وجود افكار و تصميمات‌ جدي‌ خودكشي‌ كه‌ اين‌ حالت‌ يك‌ فوريت‌ روانپزشكي‌ است‌.

افسردگي‌ depression

   شرح بيماري
افسردگي‌ عبارت‌ است‌ از احساس‌ غم‌، دلسردي‌، يا نااميدي‌ به‌ مدت‌ حداقل‌ 2 هفته‌ در اغلب‌ روزها و اغلب‌ ساعات‌ روز، به‌ علاوه‌ علايم‌ همراه‌.
    علايم‌ شايع‌
از دست‌ دادن‌ علاقه‌؛ بي‌حوصلگي‌ و دل‌زدگي‌؛ ناتواني‌ از لذت‌ بردن‌
احساس‌ نااميدي‌؛ بي‌حالي‌ و خستگي‌
بي‌خوابي‌؛ خواب‌ زياد يا ناراحت‌
گوشه‌گيري‌ اجتماعي‌؛ احساس‌ بي‌ارزش‌ بودن‌ ومورد نياز نبودن‌
بي‌اشتهايي‌ يا پرخوري‌؛ يبوست‌
از دست‌ دادن‌ ميل‌ جنسي‌
مشكل‌ داشتن‌ در تصميم‌گيري‌؛ مشكل‌ داشتن‌ در تمركز
يكباره‌ به‌ گريه‌ افتادن‌ بدون‌ توضيح‌ مشخص‌
احساس‌ گناه‌ شديد به‌ خاطر وقايع‌ بي‌اهميت‌ يا خيالي‌
تحريك‌پذيري‌؛ بي‌قراري‌؛ افكار خودكشي‌
دردهاي‌ مختلف‌، مثل‌ سردرد، درد قفسه‌ سينه‌ بدون‌ شواهدي‌ از بيماري‌ جسمي‌
    علل‌
براي‌ بيماري‌ افسردگي‌ واقعي‌ هيچ‌ علت‌ يگانه‌ و روشني‌ نمي‌توان‌ متصور بود. بعضي‌ از عوامل‌ زيست‌شناختي‌ مثل‌ بيماري‌هاي‌ جسمي‌، اختلالات‌ هورموني‌، يا بعضي‌ داروها مي‌توانند نقش‌ داشته‌ باشند.
عوامل‌ اجتماعي‌ و رواني‌ نيز مي‌توانند نقش‌ داشته‌ باشند.
اختلالات‌ ارثي‌ نيز مي‌توانند مؤثر باشند.
بروز اين‌ حالت‌ ممكن‌ است‌ با تعداد وقايع‌ ناراحت‌كننده‌ زندگي‌ فرد ارتباط‌ داشته‌ باشد.
    عوامل تشديد كننده بيماري
عصبانيت‌ يا احساس‌ ديگري‌ كه‌ فرو خورده‌ شده‌ باشد.
داشتن‌ شخصيتي‌ وسواسي‌، منظم‌ و جدي‌، تكامل‌گرا، يا شديداً وابسته‌
سابقه‌ خانوادگي‌ افسردگي‌
وابستگي‌ به‌ الكل‌
شكست‌ در كار، ازدواج‌، يا روابط‌ با ديگران‌
مرگ‌ يا فقدان‌ يكي‌ از عزيزان‌
از دست‌ دادن‌ يك‌ چيز مهم‌ (شغل‌، خانه‌، سرمايه‌)
تغيير شغل‌ يا نقل‌ مكان‌ به‌ يك‌ جاي‌ جديد
انجام‌ بعضي‌ از اعمال‌ جراحي‌ مثل‌ برداشتن‌ پستان‌ به‌ علت‌ سرطان‌
وجود يك‌ بيماري‌ يا معلوليت‌ عمده‌
گذر از يك‌ مرحله‌ از زندگي‌ به‌ مرحله‌اي‌ ديگر، مثلاً يائسگي‌ يا بازنشستگي‌
استفاده‌ از بعضي‌ از داروها مثل‌ رزرپين‌، داروهاي‌ مسدودكننده‌ بتا آدرنرژيك‌، يا بنزوديازپين‌ها
محروميت‌ از داروها و مواد محرك‌ مثل‌ كوكائين‌، آمفتامين‌ها، يا كافئين‌
بعضي‌ از بيماري‌ها مثل‌ ديابت‌، سرطان‌ لوزالمعده‌، و اختلالات‌ هورموني‌
    پيشگيري‌
تغييرات‌ عمده‌ زندگي‌ را پيش‌بيني‌ و آمادگي‌ لازم‌ براي‌ مواجهه‌ شدن‌ با آنها را كسب‌ كنيد.
حتي‌الامكان‌ از عوامل‌ خطر پرهيز كنيد.
   عواقب‌ مورد انتظار
در بسياري‌ از موارد، بيماري‌ خود به‌ خود خوب‌ مي‌شود، اما با كمك‌ گرفتن‌ از پزشك‌ مي‌توان‌ مدت‌ افسردگي‌ را كم‌ كرد و روش‌هاي‌ مقابله‌ با افسردگي‌ را فرا گرفت‌. عود افسردگي‌ شايع‌ است‌. درصد بهبودي‌ بالا است‌، حتي‌ اگر فرد به‌ هنگام‌ افسردگي‌، نسبت‌ به‌ بهبودي‌ خود ديد منفي‌ داشته‌ باشد.
    عوارض‌ احتمالي‌
خودكشي‌. علايم‌ هشداردهنده‌ آن‌ عبارتند از: ـ گوشه‌گيري‌ از خانواده‌ و دوستان‌ ـ عدم‌ توجه‌ به‌ ظاهر خود ـ به‌ زبان‌ آوردن‌ اين‌ كه‌ فرد مي‌خواهد «همه‌ چيز را تمام‌ كند» يا اينكه‌ «زيادي‌ است‌ و مزاحم‌ ديگران‌.» ـ شواهدي‌ از داشتن‌ نقشه‌ براي‌ خودكشي‌ (مثلاً نوشتن‌ وصيت‌نامه‌ يا توجه‌ به‌ يك‌ سلاح‌ قتاله‌) ـ خوشحالي‌ ناگهاني‌ پس‌ از احساس‌ نوميدي‌ طولاني‌ مدت‌ ـ عدم‌ بهبود افسردگي‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
در صورتي‌ كه‌ علايم‌ خفيف‌ تا متوسط‌ باشند، روش‌هاي‌ به‌ عهده‌ گرفتن‌ مراقبت‌ از خود را در پيش‌ گيريد:
با دوستان‌ و خانواده‌ صحبت‌ كنيد.
به‌ طور منظم‌ ورزش‌ كنيد.
يك‌ رژيم‌ غذايي‌ متعادل‌ و كم‌چرب‌ داشته‌ باشيد.
الكل‌ مصرف‌ نكنيد؛
كارهاي‌ عادي‌ زندگي‌ خود را ادامه‌ دهيد.
فيلم‌هاي‌ خنده‌دار و شاد ببينيد.
در صورت‌ امكان‌ به‌ تعطيلات‌ برويد.
احساسات‌ خود را در يك‌ دفتر خاطرات‌ روزانه‌ بنويسيد.
سعي‌ كنيد مشكلات‌ در روابط‌ با ديگران‌ را حل‌ كنيد (البته‌ بهتر است‌ كه‌ در اين‌ زمان‌ تصميمات‌ عمده‌ نگيريد).
تا حدي‌ كه‌ مي‌توانيد فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري خود را حفظ‌ كنيد.
مسؤوليت‌هاي‌ خود را تا زمان‌ بهبودي‌ به‌ فرد ديگري‌ واگذار كنيد.
به‌ گروه‌هاي‌ حمايتي‌ در مورد افسردگي‌ بپيونديد.
   داروها
داروهاي‌ ضدافسردگي‌ براي‌ بعضي‌ از افراد كه‌ افسردگي‌ طولاني‌مدت‌ يا نسبتاً شديد دارند.
ليتيم‌ براي‌ مواردي‌ كه‌ دوره‌هايي‌ از سرخوشي‌ غيرطبيعي‌ و افسردگي‌ متناوباً رخ‌ مي‌دهند.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها و علايق‌ روزانه‌ را حفظ‌ كنيد حتي‌ اگر حوصله‌ آنها را نداريد.
   رژيم‌ غذايي‌
يك‌ رژيم‌ عادي‌ و متعادل‌ داشته‌ باشيد حتي‌ اگر اشتها به‌ غذا نداريد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان علايم‌ افسردگي‌ داريد.
اگر احساس‌ تمايل‌ به‌ خودكشي‌ يا نااميدي‌ داريد.

الكليسم‌ alcoholism

    اطلاعات‌ اوليه‌
    توضيح‌ كلي‌
الكليسم‌ عبارت‌ است‌ از وابستگي‌ فيزيولوژيك‌ (جسماني‌) و رواني‌ به‌ الكل‌، كه‌ موجب‌ بروز بيماري‌هاي‌ مزمن‌ و بروز مشكل‌ در روابط‌ بين‌ فردي‌ و مشكلات‌ خانوادگي‌ و كاري‌ مي‌شود.
    علايم‌ شايع‌
مراحل‌ اوليه‌
كم‌ بودن‌ تحمل‌ نسبت‌ به‌ بروز اضطراب‌
نياز به‌ الكل‌ در آغاز روز، يا در زمان‌هاي‌ استرس‌
بي‌خوابي‌؛ كابوس‌
بروز يك‌ حالت‌ ناخوشايند و سردرد صبح‌ روز بعد از مصرف‌ زياد الكل‌ و نيز بيشتر شدن‌ موارد غيبت‌ و حاضر نشدن‌ سركار
مشغوليت‌ ذهني‌ زياد براي‌ تهيه‌ الكل‌ و پنهان‌ كردن‌ نوشيدني‌ الكلي‌ از خانواده‌ و دوستان‌
احساس‌ گناه‌ يا آزردگي‌ و تحريك‌پذيري‌ وقتي‌ كه‌ ديگران‌ مي‌گويند كه‌ وي‌ الكل‌ مصرف‌ مي‌كند. مراحل‌ پيشرفته‌
از هوش‌ رفتن‌هاي‌ كوتاه‌ مدت‌ به‌ دفعات‌؛ كاهش‌ حافظه‌
بروز يك‌ حالت‌ هذياني‌ همراه‌ با لرزش‌ (علايم‌ در اين‌ حالت‌ عبارتند از لرزش‌، توهمات‌، گيجي‌، عروق‌ ريزش‌، تندشدن‌ ضربان‌ قلب‌). اين‌ حالت‌ اغلب‌ در اثر نرسيدن‌ الكل‌ رخ‌ مي‌داد.
بيماري‌ كبدي‌ (پوست‌ يا چشم‌ها زرد مي‌شوند)
اختلال‌ رشته‌هاي‌ عصبي‌ دست‌ و پا و نيز دستگاه‌ عصبي‌ (كرخت‌ شدن‌ و سوزن‌ سوزن‌ شدن‌ در دست‌ها و پاها، كاهش‌ علاقه‌ و توانايي‌ جنسي‌، گيجي‌، كُما)
    علل‌
هنوز به‌ طور كامل‌ مشخص‌ نشده‌اند، اما موارد زير را مي‌توان‌ ذكر كرد:
عوامل‌ شخصيتي‌، به‌ خصوص‌ وابسته‌ بودن‌، عصبانيت‌، جنون‌ و سرخوشي‌، افسردگي‌ يا در خود فرورفتن‌
تأثيرات‌ خانوادگي‌، به‌ خصوص‌ الكلي‌ بودن‌ والدين‌ يا طلاق‌ آنها
عوامل‌ ارثي‌
فشار اجتماعي‌ يا فرهنگي‌ براي‌ نوشيدن‌ الكل‌
اختلالات‌ شيميايي‌ در بدن‌ (شايد)
    عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
عوامل‌ فرهنگي‌. در برخي‌ از گروه‌هاي‌ قومي‌ ميزان‌ الكليسم‌ بالا است‌ كه‌ ممكن‌ است‌ به‌ دلايل‌ اجتماعي‌ يا زيست‌شناختي‌ باشد.
استفاده‌ از مواد مخدر تفريحي‌
بروز بحران‌ در زندگي‌، مثلاً بي‌كاري‌، نقل‌ مكان‌ مداوم‌، يا از دست‌ دادن‌ دوستان‌ يا خانواده‌
عوامل‌ محيطي‌ مثل‌ در دسترس‌ بودن‌، مناسب‌ بودن‌ قيمت‌، و پذيرش‌ اجتماعي‌ الكل‌ در گروه‌ فرهنگي‌، كاري‌ يا اجتماعي‌ كه‌ فرد بدان‌ تعلق‌ دارد.
    پيشگيري‌
اگر احياناً الكل‌ مصرف‌ مي‌كنيد، سعي‌ كنيد مصرف‌ آن‌ را قطع‌ كنيد. در اين‌ حالت‌ خود را به‌ عنوان‌ يك‌ فرد نمونه‌ سالم‌ به‌ ديگران‌ معرفي‌ خواهيد كرد. به‌ تدريج‌ محدوديت‌هايي‌ براي‌ مصرف‌ در نظر بگيريد، سعي‌ كنيد به‌ تدريج‌ كمتر بنوشيد، تا كاملاً آن‌ را قطع‌ كنيد.
در صورت‌ الكلي‌ شدن‌ همسر، دوست‌، يا همكار خود، به‌ وي‌ كمك‌ كنيد تا مشكل‌ خود را بپذيرد و درخواست‌ كمك‌ كند.
    عواقب‌ مورد انتظار
با اجتناب‌ از الكل‌ يا موادمخدر، مست‌ يا معتاد نبودن‌ را تجربه‌ خواهيد كرد. اين‌ تغيير مثبت‌ در شيوه‌ زندگي‌ چندان‌ آسان‌ به‌ دست‌ نمي‌آيد و بازگشت‌ به‌ عادت‌ بد قديمي‌ به‌ دفعات‌ رخ‌ خواهد داد. اما اگر مصممم‌ باشيد، مي‌توانيد الكل‌ را به‌ كلي‌ ترك‌ كنيد.
    عوارض‌ احتمالي‌
بيماري‌ مزمن‌ و پيش‌ رونده‌ كبدي‌
زخم‌ معده‌ همراه‌ با خونريزي‌؛ التهاب‌ معده‌
التهاب‌ رشته‌هاي‌ عصبي‌، لرزش‌، حملات‌ صرعي‌ و اختلال‌ مغزي‌، زمين‌ خوردن‌ در خانه‌
التهاب‌ لوزالعمده‌
التهاب‌ قلب‌
آسيب‌ ذهني‌ و جسماني‌ به‌ جنين‌، در صورتي‌ كه‌ مادر به‌ هنگام‌ بارداري‌ الكل‌ بنوشد.
اعضاي‌ خانواده‌ افراد الكلي‌ ممكن‌ است‌ دچار مشكلات‌ رواني‌ شوند. اين‌ مشكلات‌ احتياج‌ به‌ درمان‌ دارند.
    درمان‌
   اصول‌ كلي‌
درمان‌ شامل‌ اقدامات‌ كوتاه‌مدت‌ براي‌ متوقف‌ كردن‌ نوشيدن‌ الكل‌ و كمك‌ بلندمدت‌ براي‌ رفع‌ مشكلاتي‌ است‌ كه‌ باعث‌ الكلي‌ شدن‌ فرد شده‌اند.
ممكن‌ است‌ نياز به‌ سم‌زدايي‌ وجود داشته‌ باشد. سم‌زدايي‌ عبارت‌ است‌ از مراقبت‌ پزشكي‌ در زماني‌ كه‌ فرد نوشيدن‌ الكل‌ را متوقف‌ كرده‌ و نتيجتاً دچار علايم‌ محروميت‌ از الكل‌ شده‌ است‌، تا به‌ اين‌ ترتيب‌ فرد بتواند اين‌ مرحله‌ را بدون‌ مشكل‌ پشت‌ سر بگذارد.
گاهي‌ اوقات‌ نياز به‌ بستري‌ شدن‌ در يك‌ مركز تخصصي‌ وجود دارد.
به‌ قرار ملاقات‌ خود با پزشك‌ و مشاور پايبند باشيد.
به‌ ارزيابي‌ مجدد نحوه‌ زندگي‌، دوستان‌، كار، و خانواده‌ خود بپردازيد و در اين‌ ارزيابي‌، عواملي‌ كه‌ باعث‌ تشويق‌ به‌ نوشيدن‌ الكل‌ مي‌شوند را شناسايي‌ و تغيير دهيد.
    داروها
دي‌ سولفيرام‌. با مصرف‌ اين‌ دارو، فرد به‌ هنگام‌ نوشيدن‌ الكل‌ دچار علايم‌ جسماني‌ ناخوشايندي‌ مي‌شود كه‌ وي‌ را از نوشيدن‌ الكل‌ بيزار مي‌كند. نالتِرِكسون‌ نيز دارويي‌ است‌ كه‌ لذت‌ نوشيدن‌ الكل‌ را كاهش‌ مي‌دهد.
داروهايي‌ كه‌ براي‌ كنترل‌ علايم‌ محروميت‌ از الكل‌ مصرف‌ مي‌شوند عبارتند از بنزوديازپين‌ها، آرام‌بخش‌ها، داروهاي‌ ضد روان‌پريشي‌، و داروهاي‌ ضدصرع‌ (در صورت‌ بروز حمله‌ صرعي‌)
    فعاليت‌
هرگز وقتي‌ الكل‌ نوشيده‌اند رانندگي‌ نكنيد.
    رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ غذايي‌ عادي‌ و متعادل‌ داشته‌ باشيد. امكان‌ دارد توصيه‌ شود كه‌ مكمل‌هاي‌ ويتامين‌ مصرف‌ نماييد.
    در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ الكلي‌ هستيد

اسكيزوفرني‌ schizophrenic disorders

    شرح بيماري
اسكيزوفرني‌ گروهي‌ از اختلالات‌ رواني‌ شامل‌ انواع‌ اسكيزوفرني‌ كاتاتونيك‌، پارانوييد، آشفته‌، تمايزنيافته‌ و باقيمانده‌. واژه‌ «اسكيزو» به‌معني‌ گسيختگي‌ است‌ و «فرني‌» نيز به‌ ذهن‌ و روان‌ اشاره‌ دارد. اسكيزوفرني‌ اغلب‌ به‌ اختلال‌ گسيختگي‌ شخصيتي‌ اشاره‌ دارد، زيرا افكار و احساسات‌ فرد مبتلا به‌ اين‌ عارضه‌ داراي‌ ارتباط‌ منطقي‌ و معمول‌ با يكديگر نيستند. فرد مبتلا قادر نيست‌ تخيلات‌ خود را از واقعيت‌ افتراق‌ دهد و بنابراين‌ رفتاري‌ غيرمنطقي‌ و غيرعادي‌ دارد.
    علايم‌ شايع‌
ظاهر شدن‌ علايم‌ زير در بيمار ممكن‌ است‌ ماه‌ها تا سال‌ها به‌طول‌ انجامد:
دوري‌گزيني‌ و درون‌گرايي‌ بيش‌ از معمول‌
از دست‌ دادن‌ انگيزه‌ها
محدوديت‌ شديد هيجانات‌، يا بروز نابجاي‌ هيجانات‌
هذيان‌ها (باورهاي‌ كاذب‌ و غيرواقعي‌ تغييرناپذير)
توهم‌ (يك‌ تجربه‌ حسي‌ منشأگرفته‌ از ذهن‌، مثلاً شنيدن‌ صداها يا ديدن‌ چيزهايي‌ كه‌ وجود خارجي‌ ندارند)
اختلال‌ تفكر كه‌ خود را با تكلم‌ آشفته‌ و غيرمرتبط‌ نشان‌ مي‌دهد.
وجود اين‌ باور در بيمار كه‌ ديگران‌ افكار وي‌ را شنيده‌ يا مي‌دزدند يا او را تحت‌ كنترل‌ دارند.
اسكيزوفرني‌ پارانوييد ـ در اين‌ نوع‌ به‌طور غالب‌ رفتارهاي‌ مبتني‌ بر سوءظن‌ به‌ ديگران‌ و رفتارهاي‌ پارانوييد ديده‌ مي‌شود.
    علل‌
علت‌ واقعي‌ آن‌ مشخص‌ نشده‌ است‌. به‌نظر مي‌رسد عوامل‌ ارثي‌ در آن‌ نقش‌ داشته‌ باشند؛ عوامل‌ محيطي‌ نيز ممكن‌ است‌ در ايجاد آن‌ دخيل‌ باشند.
    عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ اسكيزوفرني‌
    پيشگيري‌
پيشگيري‌ خاصي‌ براي‌ آن‌ شناخته‌ نشده‌ است‌.
    عواقب‌ موردانتظار
درمان‌ در اكثر اين‌ بيماران‌ مؤثر بوده‌ و آنها را قادر مي‌سازد تا به‌ درجات‌ مختلف‌ از استقلال‌ فردي‌ بازگردند. حدود 30% بيماران‌ به‌ زندگي‌ طبيعي‌ و شغل‌ خود بازمي‌گردند. گاهي‌ اين‌ اختلال‌ به‌طور كامل‌ برطرف‌ مي‌شود.
    عوارض‌ احتمالي‌
ناتواني‌ مادام‌العمر
خودزني‌؛ خودكشي‌
رفتار خصومت‌آميز نسبت‌ به‌ ديگران‌
بازگشت‌، غفلت‌ در انجام‌ وظايف‌، ولگردي‌ يا حبس‌ رفتن‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
تشخيص‌ از طريق‌ مشاهده‌ علايم‌ بيماري‌ توسط‌ سايرين‌ تأييد مي‌شود.
- اخذ سابقه‌ طبي‌، سابقه‌ رفتاري‌، معاينه‌ فيزيكي‌ و ارزيابي‌ رواني‌ توسط‌ يك‌ پزشك‌ توصيه‌ مي‌گردد.
- هيچ‌ آزمون‌ اختصاصي‌ براي‌ تشخيص‌ اسكيزوفرني‌ وجود ندارد. براي‌ اثبات‌ اين‌ تشخيص‌، علايم‌ بايد حداقل‌ 6 ماه‌ در زمان‌هايي‌ از زندگي‌ تداوم‌ يافته‌ باشد. برخي‌ بررسي‌هاي‌ طبي‌ نيز به‌منظور رد ساير بيماري‌هاي‌ احتمالي‌ عامل‌ بيماري‌ استفاده‌ مي‌شوند.
- هدف‌ از درمان‌، كمك‌ به‌ بيمار براي‌ بازگشت‌ به‌ عالم‌ واقعيت‌ است‌. درمان‌ با داروهاي‌ تخفيف‌دهنده‌ علايم‌ شروع‌ مي‌شود.
- پس‌ از كنترل‌ علايم‌، درمان‌ با روان‌درماني‌ و توانبخشي‌ كه‌ به‌ فرد در جهت‌ كسب‌ دوباره‌ مهارت‌ها و الگوهاي‌ رفتاري‌ طبيعي‌ كمك‌ مي‌كند، ادامه‌ مي‌يابد.
- خانواده‌ و ساير افراد داراي‌ نقش‌ مهم‌ در زندگي‌ بيمار نيز بايد در درمان‌ مشاركت‌ داشته‌ باشند تا معضلات‌ بيمار را درك‌ كرده‌ و بدانند براي‌ كمك‌ به‌ بيمار چه‌ مي‌توانند انجام‌ دهند. بيماران‌ دچار اسكيزوفرني‌ گاهي‌ در زندگي‌ با ديگران‌ مشكل‌ دارند.
   داروها
داروهاي‌ ضدسايكوز معمولاً تجويز مي‌شود. برخي‌ از اين‌ داروها خوراكي‌ بوده‌ و برخي‌ به‌طور تزريقي‌ تجويز مي‌شوند. اگر عوارض‌ يك‌ دارو خيلي‌ شديد بوده‌ و يا علايم‌ بيماري‌ با آن‌ كنترل‌ نگردند، داروي‌ ديگري‌ تجويز مي‌شود. با برطرف‌ شدن‌ علايم‌ مقدار تجويزي‌ دارو كاهش‌ مي‌يابد. در اكثر بيماران‌ مصرف‌ مادام‌العمر اين‌ داروها لازم‌ است‌.
داروهاي‌ آرامبخش‌ نظير بنزوديازپين‌ها ممكن‌ است‌ در شروع‌ درمان‌ لازم‌ باشد.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
معمولاً محدوديتي‌ وجود ندارد مگر با نظر پزشك‌.
    رژيم‌ غذايي‌
يك‌ رژيم‌ غذايي‌ متعادل‌ براي‌ حفظ‌ سلامت‌ مطلوب‌ بدن‌ توصيه‌ مي‌شود.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان شما داراي‌ علايم‌ اسكيزوفرني‌ باشد.
تداوم‌ يا تشديد علايم‌ پس‌ از شروع‌ درمان‌
اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.

استرس‌ stress

    شرح بيماري
استرس‌ عبارت‌ است‌ از واكنش‌هاي‌ فيزيكي‌، ذهني‌ و عاطفي‌ كه‌ در نتيجه‌ تغييرات‌ و نيازهاي‌ زندگي‌ فرد، تجربه‌ مي‌شوند. تغييرات‌ مي‌توانند بزرگ‌ يا كوچك‌ باشند. پاسخ‌ افراد به‌ تغييرات‌ زندگي‌ متفاوت‌ است‌. استرس‌ مثبت‌ مي‌تواند يك‌ انگيزش‌ دهنده‌ باشد در حالي‌ كه‌ استرس‌ منفي‌ مي‌تواند در زماني‌ كه‌ اين‌ تغييرات‌ و نيازها، فرد را شكست‌ مي‌دهند، ايجاد شود.
   علايم‌ شايع‌
فيزيكي‌: گرفتگي‌ عضلاني‌، سردرد، درد قفسه‌ سينه‌، ناراحتي‌ معده‌، اسهال‌ يا يبوست‌، افزايش‌ ضربان‌ قلب‌، دست‌هاي‌ سرد و مرطوب‌، خستگي‌، تعريق‌ شديد، بثورات‌، تنفس‌ سريع‌، لرز، تيك‌، تحريك‌پذيري‌، كم‌اشتهايي‌ يا بي‌اشتهايي‌، ضعف‌، احساس‌ خستگي‌، گيجي‌.
عاطفي‌: عصبانيت‌، اعتماد به‌ نفس‌ پايين‌، افسردگي‌، بي‌تفاوتي‌، تحريك‌پذيري‌، ترس‌ و پاسخ‌هاي‌ هراسي‌، اشكال‌ در تمركز، احساس‌ گناهكاري‌، نگراني‌، بي‌قراري‌، اضطراب‌ و وحشت‌.
رفتاري‌: سوءمصرف‌ الكل‌ يا مواد مخدر، افزايش‌ مصرف‌ سيگار، اختلالات‌ خواب‌، پرخوري‌، كاهش‌ حافظه‌ و منگي‌.
    علل‌
بدن‌ در يك‌ موقعيت‌ پراسترس‌ با افزايش‌ توليد هورمون‌هاي‌ خاصي‌ جواب‌ مي‌دهد كه‌ باعث‌ تغييراتي‌ در ضربان‌ قلب‌، فشار خون‌، متابوليسم‌ و فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري فيزيكي‌ مي‌گردد.
   عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
تغيير در شيوه‌ زندگي‌ و اختلال‌ در امور روزمره‌ طبيعي‌ شخص‌ كه‌ مي‌تواند استرس‌ ايجاد كند. برخي‌ از علل‌ شايع‌ استرس‌ عبارتند از:
مرگ‌ اخير فرد مورد علاقه‌ (همسر، كودك‌، دوست‌)
از دست‌ دادن‌ هر چيزي‌ كه‌ براي‌ فرد ارزشمند باشد.
آسيب‌ها يا بيماري‌هاي‌ شديد
اخراج‌ شدن‌ يا تغيير شغل‌
نقل‌ مكان‌ كردن‌ به‌ يك‌ شهر يا استان‌ جديد
مشكلات‌ جنسي‌ بين‌ فرد و شريك‌ جنسي‌ او
ورشكستگي‌ مالي‌ يا مقروض‌ شدن‌ شديد مثلاً به‌ خاطر خريد يك‌ خانه‌ جديد
تعارض‌ مدام‌ بين‌ فرد و يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌، دوست‌ نزديك‌ يا همكار
خستگي‌ دايمي‌ ناشي‌ از استراحت‌، خواب‌ يا تفريح‌ ناكافي‌
    پيشگيري‌
براي‌ كمك‌ به‌ پيشگيري‌ از استرس‌ منفي‌، به‌ آن‌ دسته‌ از امور زندگي‌ بپردازيد كه‌ مي‌توانيد از عهده‌ آنها برآييد.
از آنجا كه‌ هميشه‌ نمي‌توان‌ جلوي‌ استرس‌ را گرفت‌، روش‌هايي‌ را ياد بگيريد كه‌ براي‌ حفاظت‌ از سلامت‌ ذهني‌ و فيزيكي‌ خود، سازگار شويد. با مطالعه‌ مقالات‌ و كتب‌، در مورد استرس‌ به‌ خود آموزش‌ دهيد.
    عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً با درمان‌ توسط‌ خود يا درمان‌ تخصصي‌ بهبود مي‌يابد.
    عوارض‌ احتمالي‌
استرس‌ مزمن‌ مي‌تواند در بسياري‌ از مشكلات‌ مربوط‌ به‌ سلامت‌ شامل‌ حوادث‌، آرتريت‌، آسم‌، سرطان‌، سرماخوردگي‌، كوليت‌، ديابت‌، اختلالات‌ غدد درون‌ريز، خستگي‌، سردرد، كمردرد، مشكلات‌ گوارشي‌، اختلالات‌ پوستي‌، بيماري‌ قلبي‌، فشار خون‌ بالا، بي‌خوابي‌، دردهاي‌ عضلاني‌، اختلال‌ كاركرد جنسي‌ و زخم‌ها نقش‌ بازي‌ كند.
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند:
مشاهده‌ علايم‌ توسط‌ خود شما
شرح‌ حال‌ طبي‌ و معاينه‌ فيزيكي‌ به‌ وسيله‌ يك‌ پزشك‌ در صورت‌ لزوم‌
برخي‌ از روش‌هايي‌ كه‌ به‌ كاهش‌ استرس‌ كمك‌ مي‌كنند، به‌ شرح‌ زير هستند:
يك‌ روش‌ را ياد بگيريد و به‌ طور منظم‌ و در صورت‌ امكان‌ هر روز آن‌ را تمرين‌ كنيد. روش‌هاي‌ بسياري‌ وجود دارند.
به‌ مدت‌ كوتاهي‌ از هر وضعيت‌ پر استرسي‌ كه‌ در طول‌ روز به‌ آن‌ برمي‌خوريد، دور شويد.
يك‌ روش‌ سفت‌ و شل‌كننده‌ عضلات‌ را ياد بگيريد و آن‌ را تمرين‌ كنيد.
از آوردن‌ مشكلات‌ خود به‌ خانه‌ يا بستر خودداري‌ كنيد. در پايان‌ روز، دقايقي‌ را به‌ مرور تك‌تك‌ تجارب‌ كل‌ روز اختصاص‌ دهيد به‌ طوري‌ كه‌ انگار يك‌ نوار را مجدداً گوش‌ مي‌دهيد. تمام‌ عواطف‌ منفي‌ را كه‌ متحمل‌ شده‌ايد (عصبانيت‌، احساس‌ عدم‌ امنيت‌ يا اضطراب‌) از خود برهانيد. از كليه‌ انرژي‌ها يا عواطف‌ خوب‌ (افكار عاشقانه‌، ستايش‌، احساسات‌ خوب‌ در مورد كار يا خودتان‌) لذت‌ ببريد. در مورد كارهاي‌ ناتمام‌ تصميمي‌ اتخاذ كنيد و تنش‌ ذهني‌ يا عضلاني‌ را رها كنيد. هم‌اكنون‌ براي‌ يك‌ خواب‌ آرامش‌بخش‌ و بهبود دهنده‌ عواطف‌ آماده‌ هستيد.
   داروها
پزشك‌ شما ممكن‌ است‌ به‌ مدت‌ كوتاهي‌ براي‌ شما داروي‌ آرام‌بخش‌ يا ضد افسردگي‌ تجويز كند.
    فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
يك‌ برنامه‌ ورزشي‌ اتخاذ كنيد. افرادي‌ كه‌ در وضعيت‌ فيزيكي‌ خوبي‌ به‌ سر مي‌برند، به‌ احتمال‌ كمتري‌ به‌ عوارض‌ منفي‌ استرس‌ مبتلا مي‌شوند.
   رژيم‌ غذايي‌
يك‌ رژيم‌ غذايي‌ طبيعي‌ و كاملاً متعادل‌ اتخاذ كنيد. مكمل‌هاي‌ ويتاميني‌ ممكن‌ است‌ توصيه‌ شوند.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ دچار مشكلات‌ ناشي‌ از استرس‌ باشيد.

اختلالات‌ سازگاري‌ Adjustment disorders

    شرح بيماري
اختلالات‌ سازگاري‌ عبارت‌ است‌ از علايم‌ احساسي‌ يا رفتاري‌ بيش‌ از اندازه‌ در پاسخ‌ به‌ يك‌ موقعيت‌ استرس‌زا در زندگي‌. در اين‌ حالت‌ فرد قادر نيست‌ آن‌ طور كه‌ انتظار مي‌رود با تغييرات‌ پيش‌ آمده‌ در زندگي‌ سازگاري‌ حاصل‌ كند، كه‌ اين‌ امر به‌ نوبه‌ خود باعث‌ خلل‌ وارد آمدن‌ به‌ كاركردهاي‌ فرد در زندگي‌ روزانه‌ مي‌شود.
   علايم‌ شايع‌
حتماً بايد يك‌ عامل‌ استرس‌زا قابل‌ شناسايي‌ وجود داشته‌ باشد. اين‌ عامل‌ استرس‌زا ممكن‌ است‌ خيلي‌ جزئي‌ به‌ نظر آيد، مثلاً مقدار كمي‌ ضرر مالي‌، يا حتي‌ مثبت‌ باشد، مثلاً ارتقاي‌ شغلي‌.
علايم‌ يا تغييرات‌ رفتاري‌ در عرض‌ 3 ماه‌ از ظهور عامل‌ استرس‌زا به‌ وجود مي‌آيند و حداكثر تا 6 ماه‌ پس‌ از رفع‌ عامل‌ استرس‌زا ادامه‌ مي‌يابند.
اختلال‌ رواني‌ ديگري‌ وجود ندارد (مثلاً افسردگي‌ اساسي‌، اختلال‌ اضطرابي‌، اختلال‌ شخصيت‌ و غيره‌).
علايم‌ و شدت‌ آنها در افراد مختلف‌ عيناً شبيه‌ هم‌ نيستند (نوجوانان‌ و سالمندان‌ معمولاً علايم‌ شديدتري‌ دارند). در كل‌، اين‌ علايم‌ عبارتند از مشكلات‌ خواب‌، بي‌قراري‌، تحريك‌پذيري‌، از دست‌ دادن‌ تمركز، خستگي‌، از جا پريدن‌، عصبي‌ بودن‌، افسردگي‌، اضطراب‌، گوشه‌گيري‌ و خودداري‌. همچنين‌ امكان‌ دارد احساساتي‌ مثل‌ ترس‌، خشم‌، گناه‌ و شرمساري‌، و انكار عامل‌ يا واقع‌ استرس‌زا وجود داشته‌ باشند (فرد طوري‌ رفتار مي‌كند كه‌ انگار هيچ‌ اتفاقي‌ نيافتاده‌ است‌).
    علل‌
    عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
ميزان‌ نامطلوب‌ بودن‌ تغييراتي‌ كه‌ عامل‌ استرس‌زا به‌ وجود آمده‌ است‌.
اين‌ كه‌ آيا واقعه‌ استرس‌زا به‌ طور ناگهاني‌ رخ‌ داده‌ يا قبلاً انتظار آن‌ مي‌رفته‌ است‌.
اهميت‌ منحصر به‌ فرد واقعه‌ استرس‌زا در زندگي‌ فرد
نبود حمايت‌ مناسب‌ از فرد (مثلاً از طرف‌ خانواده‌، دوستان‌، و نيز ارتباطات‌ مذهبي‌، فرهنگي‌ و اجتماعي‌)
ميزان‌ آسيب‌پذيري‌ فرد به‌ تجربيات‌ استرس‌زا در زندگي‌
    پيشگيري‌
راه‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از آن‌ وجود ندارد.
    عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً با موفقيت‌ در سازگاري‌ با تغييرات‌ زندگي‌ يا پايان‌ واقعه‌ استرس‌زا مشكل‌ خودبه‌خود حل‌ مي‌شود. در مواردي‌ كه‌ فرد نتواند خود به‌ تخفيف‌ علايم‌ كمك‌ كند، درمان‌ كمك‌كننده‌ خواهد بود. اختلال‌ سازگاري‌ اصولاً شايع‌ بوده‌ اما معمولاً موقتي‌ است‌.
    عوارض‌ احتمالي‌
مشكل‌ در حفظ‌ روابط‌ يا شغل‌
به‌ دراز كشيدن‌ اين‌ گونه‌ مشكلات‌ در نوجوانان‌
روي‌ آوردن‌ به‌ الكل‌ يا مواد مخدر براي‌ غلبه‌ بر علايم‌ و احساسات‌ نامطلوب‌
اضطراب‌ و افسردگي‌ مزمن‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
مراقبت‌ از خود، روان‌ درماني‌، و در بعضي‌ از موارد، استفاده‌ از دارو. انتخاب‌ درماني‌ بر مبناي‌ شدت‌ اختلال‌ سازگاري‌ و تأثيري‌ كه‌ بر زندگي‌ فرد گذاشته‌ است‌ خواهد بود.
خانواده‌ و دوستان‌ فرد مي‌توانند به‌ وي‌ در سازگاري‌ با واقعه‌ كمك‌ كنند. همچنين‌ فرد با كمك‌ آنها مي‌تواند در زندگي‌ خود تغييراتي‌ را به‌ وجود آورد كه‌ در آينده‌ بتواند سازگاري‌ بهتري‌ با وقايع‌ زندگي‌ داشته‌ باشد.
خود فرد هم‌ مي‌تواند روش‌ سازگاري‌ با واقعه‌ استرس‌زا را فرا گيرد، عوامل‌ استرس‌زا و احساسات‌ خود را در مورد آنها به‌ طور روزانه‌ يادداشت‌ كند، با دوست‌ خود در مورد تجربياتش‌ صحبت‌ كند، به‌ يك‌ گروه‌ حمايتي‌ بپيوندد، و سلامت‌ جسمي‌ خود را فراموش‌ نكند (رژيم‌ غذايي‌، ورزش‌، و خواب‌ مناسب‌).
روش‌هاي‌ روان‌ درماني‌ مختلفي‌ براي‌ كمك‌ به‌ فائق‌ آمدن‌ به‌ اختلال‌ سازگاري‌ موجود هستند و اثربخشي‌ آنها به‌ اثبات‌ رسيده‌ است‌. هر كدام‌ از اين‌ روش‌ها كه‌ مورد استفاده‌ قرار گيرد غالباً براي‌ مدت‌ كوتاهي‌ مورد نياز خواهد بود. در بعضي‌ از موارد ممكن‌ است‌ خانواده‌ درماني‌ توصيه‌ شود (از جمله‌ مشاوره‌ زناشويي‌).
    داروها
با توجه‌ به‌ اين‌ كه‌ اختلالات‌ سازگاري‌ معمولاً كوتاه‌مدت‌ هستند، معمولاً نيازي‌ به‌ دارو وجود ندارد. اما امكان‌ دارد براي‌ بي‌خوابي‌ يا ساير علايم‌ خاص‌، بسته‌ به‌ شدت‌ آنها، دارو تجويز شود.
    فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد. حتي‌ توصيه‌ به‌ داشتن‌ يك‌ برنامه‌ ورزشي‌ منظم‌ مي‌شود. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري بدني‌ به‌ كم‌ كردن‌ اضطراب‌ و استرس‌ كمك‌ مي‌كند.
    رژيم‌ غذايي‌
براي‌ حفظ‌ سلامتي‌ در حد مطلوب‌، يك‌ رژيم‌ غذايي‌ متعادل‌ داشته‌ باشيد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان‌ علايم‌ اختلال‌ سازگاري‌ را داريد.
اگر علي‌رغم‌ شروع‌ درمان‌، علايم‌ بدتر شوند.
اگر دچار علايم‌ جديد و غيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

اختلالات‌ شخصيت‌ personality disorders

   شرح بيماري
اختلالات‌ شخصيت‌ گروهي‌ از حالات‌ رواني‌ كه‌ بيماري‌ نبوده‌، بلكه‌ شيوه‌هاي‌ رفتاري‌ هستند. خصوصيات‌ اين‌ اختلالات‌ عبارتند از الگوهاي‌ رفتاري‌ نسبتاً ثابت‌، انعطاف‌ناپذير و ناسازگار كه‌ به‌ بروز مشكلاتي‌ در ارتباط‌ برقرار كردن‌ با ديگران‌ و مشكلات‌ شغلي‌ و قانوني‌ منجر مي‌گردد. افراد دچار اين‌ حالات‌ تصور مي‌كنند كه‌ الگوهاي‌ رفتاريشان‌ طبيعي‌ و صحيح‌ است‌.
    علايم‌ شايع‌
پارانوييد ـ داراي‌ شك‌ و بي‌اعتمادي‌ غيرمنطقي‌ نسبت‌ به‌ ديگران‌؛ در زمينه‌ بي‌اعتمادي‌، داراي‌ حالت‌ تدافعي‌ و حساسيت‌ بيش‌ از حد نسبت‌ به‌ ديگران‌ هستند.
اسكيزوييد و اسيكزوتيپال‌ ـ از نظر هيجاني‌ سرد هستند؛ در برقراري‌ ارتباط‌ با ديگران‌ مشكل‌ دارند. گوشه‌گير، خجالتي‌، خرافاتي‌ و از نظر اجتماعي‌ منزوي‌ هستند.
جبري‌ ـ كمال‌گرا، داراي‌ عادت‌ خشك‌، و مردد بوده‌ و نيازهاي‌ طبيعي‌ خود را مهار مي‌كنند.
نمايشي‌ (هيستريونيك‌) ـ وابسته‌، فاقد بلوغ‌ فكري‌، زودرنج‌، عاطل‌ و باطل‌، دائم‌ خواستار تشويق‌ و توجه‌ ديگران‌ بوده‌ و با ظواهر يا رفتار خود با ديگران‌ ارتباط‌ برقرار مي‌كنند (جلب‌ توجه‌ مي‌كنند).
خودشيفته‌ (نارسيستيك‌) ـ داراي‌ يك‌ حس‌ خودباوري‌ بيش‌ از حد بوده‌، شيفته‌ قدرت‌ هستند؛ نسبت‌ به‌ ديگران‌ بي‌علاقه‌ هستند. خواستار توجه‌ ديگران‌ بوده‌ و احساس‌ مي‌كنند كه‌ سزاوار توجه‌ ويژه‌ هستند.
دوري‌ گزين‌ ـ ترس‌ و واكنش‌ بيش‌ از معمول‌ نسبت‌ به‌ ردشدن‌؛ اعتماد به‌ نفس‌ پايين‌؛ از نظر اجتماعي‌ گوشه‌گير و وابسته‌ هستند.
وابسته‌ ـ غيرفعال‌، بيش‌ از حد پذيراي‌ نظرات‌ ديگران‌، ناتوان‌ در تصميم‌گيري‌؛ فاقد اطمينان‌ هستند.
بي‌تفاوت‌ ـ مهاجم‌ ـ سرسخت‌، بدخلق‌ و قهركننده‌، ترسان‌ از صاحب‌ اختيار بودن‌، و سهل‌انگار هستند؛ هميشه‌ كارها را به‌ تعويق‌ انداخته‌، استدلالي‌ بوده‌ و به‌ سختي‌ از ديگران‌ كمك‌ پذيرفته‌ يا عقايد خود را كنار مي‌گذارند.
ضداجتماعي‌ ـ خودپسند بي‌عاطفه‌، بي‌نظم‌ و بي‌قاعده‌، تحريك‌پذير و بي‌پروا هستند؛ از تجارب‌ درس‌ عبرت‌ نمي‌گيرند و در تحصيل‌ و كار ناموفقند.
بينابيني‌ ـ تحريك‌پذير، داراي‌ شخصيت‌ ناپايدار و تغيير شخصيتي‌ هستند؛ احساسات‌ خود از جمله‌ خشم‌، ترس‌ و احساس‌ گناه‌ را نابجا بروز مي‌دهند؛ نمي‌توانند خود را كنترل‌ كنند؛ مشكلات‌ هويت‌ دارند؛ ممكن‌ است‌ اقدام‌ به‌ خودزني‌ كنند (ايجاد جراحت‌ يا سوزاندن‌ قسمتي‌ از بدن‌ براي‌ كاهش‌ تنش‌ خود) و گاهي‌ دست‌ به‌ خودكشي‌ مي‌زنند.
    علل‌
ناشناخته‌ است‌. فرضيه‌هاي‌ موجود در اين‌ زمينه‌ نقش‌ عوامل‌ زيست‌شناختي‌، تكامل‌ اجتماعي‌ و رواني‌ را مطرح‌ كرده‌اند.
    عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ سوءرفتار ديگران‌ با فرد در كودكي‌
سابقه‌ خانوادگي‌ اختلالات‌ خلقي‌
   پيشگيري‌
رفتار سالم‌ پدر و مادر با كودك‌
   عواقب‌ مورد انتظار
درمان‌ براي‌ برخي‌ بيماران‌ مؤثر بوده‌ و يك‌ تغيير تدريجي‌ در شخصيت‌ و رفتار به‌ همراه‌ دارد. براي‌ ساير بيماران‌، درمان‌ نقش‌ نگه‌دارنده‌ داشته‌ و در مورد برخي‌ بيماران‌ عاقبت‌ درمان‌ نااميدكننده‌ است‌.
    عوارض‌ احتمالي‌
مشكل‌ در حفظ‌ شغل‌ و ارتباط‌ با ديگران‌؛ اضطراب‌ و افسردگي‌
سوءمصرف‌ داروها
عدم‌ پايبندي‌ به‌ درمان‌
خودكشي‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
اقدامات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ مشاهده‌ علايم‌ بيمار توسط‌ سايرين‌ باشد.
- در اين‌ موارد و بررسي‌ سابقه‌ طبي‌، سابقه‌ رفتاري‌، معاينه‌ فيزيكي‌ و ارزيابي‌ روانشناختي‌ توسط‌ فرد درمانگر لازم‌ است‌.
- درمان‌ اين‌ اختلالات‌ مستلزم‌ اعتقاد متقابل‌ بين‌ درمانگر و بيمار است‌. تحقق‌ اين‌ امر ممكن‌ است‌ مشكل‌ باشد، زيرا در اين‌ اختلالات‌ اغلب‌ انگيزه‌ دريافت‌ درمان‌ مربوط‌ به‌ اطرافيان‌ بيمار است‌ نه‌ خود بيمار.
- درمان‌ روانشناختي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ خانواده‌ درماني‌ و گروه‌ درماني‌، موقعيت‌هاي‌ زندگي‌ گروهي‌ و گروه‌هاي‌ خودياري‌ باشد. روش‌هاي‌ تغيير رفتار با يادگيريي‌ مهارت‌هاي‌ اجتماعي‌، تقويت‌ رفتارهاي‌ به‌ جا، محدودكردن‌ رفتارهاي‌ نابجا، يادگيري‌ بروز احساسات‌، تحليل‌ شخصي‌ از رفتار و مسؤوليت‌پذيري‌ در مورد رفتارها در ارتباط‌ است‌.
   داروها
هيچ‌ دارويي‌ براي‌ علاج‌ يا درمان‌ اختلالات‌ شخصيتي‌ وجود ندارد، ولي‌ ممكن‌ است‌ داروهايي‌ براي‌ درمان‌ بيماري‌هاي‌ همراه‌ تجويز شدند، مثلاً:
داروهاي‌ ضدافسردگي‌ براي‌ افسردگي‌؛ داروهاي‌ ضداضطراب‌
داروهاي‌ ضدروان‌پريشي‌ (سايكوژ)
    فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ وجود ندارد.
    رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان داراي‌ علايم‌ اختلالات‌ شخصيتي‌ باشيد.
- اگر علايم‌ پس‌ از شروع‌ درمان‌ تدام‌ يافته‌ يا بدتر شود.
-اگر دچار علايم جديد و غير قابل توجيه شده ايد. داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.

اختلال‌ كم‌ توجهي‌ ـ بيش‌ فعالي ‌Attention deficit hyperactivity disorder

    شرح بيماري
اختلال‌ كم‌ توجهي‌ ـ بيش‌ فعالي‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ نوع‌ رفتار خاص‌ در كودكان‌ به‌ طوري‌ كه‌ اين‌ كودكان‌ تنها مي‌توانند براي‌ مدت‌ كوتاهي‌ روي‌ يك‌ موضوع‌ خاص‌ تمركز كنند. ضمناً اين‌ كودكان‌ گاهي‌ حركات‌ و رفتار كنترل‌ نشده‌اي‌ را به‌ طور ناگهاني‌ از خود بروز مي‌دهند. البته‌ بيش‌ فعالي‌ مي‌تواند وجود داشته‌ باشد يا نداشته‌ باشد. به‌ نظر مي‌رسد كه‌ اين‌ اختلال‌ در اختلالات‌ يادگيري‌ نقش‌ داشته‌ باشد و تخمين‌ زده‌ مي‌شود حدود 10%-5% كودكان‌ مدرسه‌اي‌ گرفتار اين‌ اختلال‌ باشند.
    علايم‌ شايع‌
كودك‌ روي‌ صندلي‌ مرتب‌ مي‌جنبد و دست‌ها و پاهاي‌ خود را تكان‌ مي‌دهد.
وقتي‌ به‌ كودك‌ گفته‌ مي‌شود كه‌ بنشينيد، فقط‌ به‌ مدت‌ كوتاهي‌ روي‌ صندلي‌ بند مي‌شود.
حواس‌ كودك‌ به‌ راحتي‌ پرت‌ مي‌شود.
قبل‌ از مطرح‌ شدن‌ كامل‌ سؤال‌، كودك‌ پاسخ‌ را مي‌دهد.
كودك‌ در رعايت‌ نوبت‌ در بازي‌ و صف‌ مشكل‌ دارد.
كودك‌ در اجراي‌ دستورالعمل‌ها مشكل‌ دارد.
كودك‌ قادر به‌ تمركز روي‌ يك‌ كار يا بازي‌ مشخص‌ نيست‌.
مرتب‌ از يك‌ كار تمام‌ نشده‌ منصرف‌ شده‌، به‌ كار ديگري‌ مي‌پردازد.
در انجام‌ بازي‌، بدون‌ ايجاد سروصدا، مشكل‌ دارد.
زياد صحبت‌ مي‌كند.
وسط‌ صحبت‌ يا كار ديگران‌ مي‌پرد.
به‌ نظر مي‌رسد كه‌ اصلاً گوش‌ نمي‌دهد.
چيزهاي‌ مورد نياز براي‌ انجام‌ كارها را گم‌ مي‌كند.
اغلب‌ كارهاي‌ خطرناك‌ انجام‌ مي‌دهد بدون‌ اينكه‌ به‌ عواقب‌ ناگوار آنها توجه‌ داشته‌ باشد.
    علل‌
ناشناخته‌ است‌. فرضيات‌ زيادي‌ مطرح‌ شده‌اند، اما هيچ‌ يك‌ تأييد يا رد نشده‌اند. تصور بر اين‌ است‌ كه‌ منشاي‌ آن‌ بيولوژيك‌ باشد.
    عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ اين‌ اختلال‌
    پيشگيري‌
هيچ‌ روش‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ وجود ندارد
    عواقب‌ مورد انتظار
در بعضي‌ از موارد، رفتار غيرطبيعي‌ كودك‌ به‌ هنگام‌ بلوغ‌ كاملاً برطرف‌ مي‌شود. در بعضي‌ ديگر، بيش‌ فعالي‌ با افزايش‌ سن‌ كاهش‌ مي‌يابد. اما تعدادي‌ از اين‌ كودكان‌ نهايتاً به‌ نوجوانان‌ و بزرگسالاني‌ مشكل‌دار تبديل‌ مي‌شوند.
    عوارض‌ احتمالي‌
امكان‌ دارد مشكلات‌ كودك‌ در طي‌ زمان‌ برطرف‌ نشوند. نهايتاً كودك‌ وقتي‌ بزرگ‌ مي‌شود ممكن‌ است‌ در تحصيل‌ موفق‌ نباشد، يا اينكه‌ رفتار ضداجتماعي‌ و گاهي‌ جنايي‌ از خود بروز دهد.
امكان‌ دارد كودك‌ در بزرگسالي‌ دچار اختلال‌ شخصيت‌ شود.
    درمان‌
   اصول‌ كلي‌
درمان‌ و مشاوره‌ به‌ والدين‌ و كودك‌ توسط‌ پزشك‌
رفتار درماني‌ و شناخت‌ درماني‌. كودك‌ خود در اين‌ نوع‌ درمان‌ها نقش‌ مهمي‌ را به‌ عهده‌ دارد. او بايد مواظب‌ رفتار خود باشد، نقش‌ محوله‌ را به‌ خوبي‌ ايفا كند، و رفتار خود را ثبت‌ كند. در يك‌ طرح‌ كلي‌، اساس‌ اين‌ روش‌هاي‌ درماني‌ بر راهبردهاي‌ تغيير رفتار نامطلوب‌ استوار است‌. به‌ نظر مي‌رسد كه‌ تركيب‌ اين‌ روش‌هاي‌ درماني‌ با داروها بهترين‌ نتايج‌ را در كنترل‌ علايم‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشد.
در خانه‌ يك‌ محيط‌ متناسب‌ و محدوديت‌هاي‌ كاملاً مشخص‌ براي‌ رفتار كودك‌ را در نظر بگيريد. ضمناً بايد از روش‌هاي‌ تربيتي‌ نيز به‌ طور مداوم‌ بهره‌ گرفت‌. اگر احساس‌ مي‌كنيد كه‌ نياز به‌ كمك‌ از طرف‌ افراد متخصص‌ امر داريد مراجعه‌ كنيد.
با معلم‌ كودك‌ تماس‌ مستمر داشته‌ باشيد. اگر كودك‌ در درس‌ خود نياز به‌ كمك‌ بيشتري‌ دارد، امكان‌ آن‌ را فراهم‌ كنيد.
   داروها
پزشك‌ شما شايد تصميم‌ بگيرد داروهايي‌ مثل‌ متيل‌ فنيدات‌ (ريتالين‌)، كه‌ ظاهراً اثر آرامش‌بخش‌ در كودكان‌ دچار اين‌ اختلال‌ دارند، تجويز كند. اين‌ داروها اثرات‌ جانبي‌ ناخوشايندي‌ دارند، از جمله‌: اختلال‌ در خواب‌، افسردگي‌، سردرد، معده‌ درد، بي‌اشتهايي‌، و كاهش‌ رشد.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري كودك‌ خود را حتي‌المقدور در چارچوب‌ مشخصي‌ در آوريد.
    رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ غذايي‌ مخصوصي‌ پيشنهاد شده‌اند: حذف‌ كليه‌ افزودني‌هاي‌ غذايي‌ (ادويه‌ جات‌ و غيره‌)، حذف‌ مواد به‌ خصوصي‌ از رژيم‌ غذايي‌، يا ويتامين‌ درماني‌ شديد. اغلب‌ تحقيقات‌ پزشكي‌ اشاره‌ به‌ اين‌ دارند كه‌ اين‌ رژيم‌ها براي‌ تعداد بسيار كمي‌ از كودكان‌ مفيد هستند. اما بسياري‌ از والدين‌ تغييرات‌ قابل‌ توجهي‌ را در رفتار كودكان‌ خود پس‌ از استفاده‌ از اين‌ رژيم‌ها گزارش‌ كرده‌اند. شايد دليل‌ آن‌ اين‌ باشد كه‌ با تهيه‌ غذاهاي‌ مخصوص‌ براي‌ كودك‌، وي‌ احساس‌ مي‌كند كه‌ توجه‌ بيشتري‌ به‌ او مي‌شود. در مورد هرگونه‌ رژيم‌ غذايي‌ مخصوصي‌ كه‌ براي‌ كودك‌ خود در نظر داريد با پزشك‌ خود مشورت‌ كنيد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟:
اگر احساس‌ مي‌كنيد كودكتان‌ علايم‌ اختلال‌ كم‌ توجهي‌ ـ بيش‌ فعالي‌ را دارد.
اگر پس‌ از شروع‌ درمان‌ علايم‌ بدتر شوند.
اگر دچار علايم‌ جديد وغيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

اختلال‌ دوقطبي‌ (اختلال‌ شيدايي‌ ـ افسردگي‌) Bipolar disorder

    شرح بيماري
اختلال‌ دوقطبي‌ (اختلال‌ شيدايي‌ ـ افسردگي‌) عبارت‌ است‌ از اختلالي‌ كه‌ در آن‌ خلق‌ بيمار دچار نوسانات‌ شديدي‌ مي‌شود، و ارتباطي‌ بين‌ خلق‌ بيمار و آنچه‌ كه‌ واقعاًدر زندگي‌ بيمار رخ‌ مي‌دهد وجود ندارد. سير بيماري‌ بدين‌ نحو است‌ كه‌ به‌ طور يك‌ در ميان‌ ولي‌ نامنظم‌، يك‌ مدت‌ فرد دچار سرخوشي‌ و فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري زياد بدون‌ توجيه‌ است‌ (شيدايي‌) و به‌ دنبال‌ آن‌ دچار افسردگي‌ شديد مي‌شود، و اين‌ سيكل‌ به‌ همين‌ منوال‌ ادامه‌ پيدا مي‌كند. در بين‌ شيدايي‌ و افسردگي‌، دوره‌اي‌ از رفتار طبيعي‌ (ممكن‌ است‌ كوتاه‌ باشد يا حتي‌ چند سال‌ طول‌ بكشد) وجود دارد.
    علايم‌ شايع‌
شيدايي‌
افزايش‌ انرژي‌؛ سرخوردگي‌ و نئشگي‌ در بيمار
بيمار صبح‌ زودتر و زودتر از خواب‌ برمي‌ خيزد (در مواردي‌ بيمار ممكن‌ است‌ حتي‌ 4-3 روزنخوابد)
حواس‌ بيمار خيلي‌ زود از يك‌ كار پرت‌ مي‌شود و بسيار بي‌قرار است‌ (امكان‌ دارد اين‌ مسأله‌ باعث‌ كاهش‌ بازده‌ كاري‌ شود). فرد پروژه‌هاي‌ جديد را با اشتياق‌ فراوان‌ آغاز مي‌كند، ولي‌ ندرتاً آنها را به‌ پايان‌ مي‌برد.
امكان‌ دارد بيمار شروع‌ به‌ ولخرجي‌ كند.
امكان‌ دارد بيمار شريك‌هاي‌ جنسي‌ متعدد اختيار كند.
بيمار اغلب‌ تحريك‌پذير است‌ و دچار حملات‌ عصبانيت‌ مي‌شود.
صحبت‌ كردن‌ بيمار سريع‌، خشن‌، و غيرمنطقي‌ مي‌شود.
امكان‌ دارد بيمار فكر كند كه‌ توانايي‌هاي‌ خيلي‌ زيادي‌ دارد( خود بزرگ‌بيني‌)
امكان‌ دارد بيمار غذا خوردن‌ را فراموش‌ كند و وزن‌ وي‌ كم‌ و خستگي‌ بر وي‌ عارض‌ شود.
امكان‌ دارد بيمار به‌ يك‌ باور نادرست‌ و غيرقابل‌ تغيير از اهميت‌ و بزرگي‌ خود برسد و فكر كند كه‌ مي‌تواند كارهاي‌ خطرناك‌ انجام‌ دهد. افسردگي‌
امكان‌ دارد بيمار به‌ طور فزاينده‌اي‌ گوشه‌ نشيني‌ اختيار كند؛ خوابش‌ مختل‌ شود؛ و صبح‌ها دير از رختخواب‌ بر خيزد.
امكان‌ دارد بيمار دراتاقش‌ بماند، و از رو به‌ رو شدن‌ با دنياي‌ بيرون‌ واهمه‌ داشته‌ باشد؛ يا در واقع‌ عزت‌ نفس‌ نداشته‌ باشد.
غفلت‌ از رسيدگي‌ به‌ خود
كاهش‌ ميل‌ جنسي‌
كاهش‌ سرعت‌ صحبت‌ كردن‌ و كند شدن‌ حركات‌
افزايش‌ تصورات‌ در مورد وجود مشكلاتي‌ كه‌ واقعاً وجود ندارند.
نگراني‌ بيش‌ از حد در مورد بيماريهايي‌ كه‌ واقعاً وجود ندارند.
   علل‌
ناشناخته‌ است‌. عوامل‌ زيست‌شناختي‌، رواني‌، و ارثي‌ همگي‌ ممكن‌ است‌ نقش‌ داشته‌ باشند. امكان‌ دارد استرس‌ زياد يا مرگ‌ يكي‌ از نزديكان‌ باعث‌ ظهور ناگهاني‌ شيدايي‌ يا افسردگي‌ شود.
   عوامل‌ افزايش‌ دهندة‌ خطر
سابقة‌ خانوادگي‌ اين‌ اختلال‌
    پيشگيري‌
هيچ‌ داروي‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از آن‌ وجود ندارد.
    عواقب‌ مورد انتظار
ممكن‌ است‌ بتوان‌ اين‌ اختلال‌ را با درمان‌ دراز مدت‌ كه‌ باعث‌ كاهش‌ دفعات‌ و شدت‌ حملات‌ شيدايي‌ و افسردگي‌ مي‌شود، تا حد زيادي‌ كنترل‌ كرد و سلامت‌ فرد را به‌ حد نزديك‌ به‌ طبيعي‌ رساند. بسياري‌ از مديران‌، دانشمندان‌، و افراد سرشناس‌ دچار اين‌ اختلال‌ بوده‌اند.
   عوارض‌ احتمالي‌
عود بيماري‌، به‌ خصوص‌ با قطع‌ دارو
از دست‌ دادن‌ شغل‌؛ بروز مشكلات‌ در زندگي‌ مشترك‌
عدم‌ رو به‌ بهبود گذاشتن‌ اختلال‌
خودكشي‌
    درمان‌
   اصول‌ كلي‌
- گرفتن‌ شرح‌ حال‌ و انجام‌ معاينه‌ توسط‌ پزشكان‌ (گاهي‌ روانپزشك‌)
- روان‌درماني‌ يا مشاوره‌ همراه‌ با درمان‌ دارويي‌ بهترين‌ نتايج‌ را در بر دارد.
- براي‌ مواردي‌ كه‌ علايم‌ شديد هستند، ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد بيمار در بيمارستان‌ يا مركز درماني‌ بستري‌ شود.
- امكان‌ دارد در مورد بيماراني‌ كه‌ به‌ دارو جواب‌ نمي‌دهند، از شوك‌ (ECT) استفاده‌ شود.
- رژيم‌ دارويي‌ بايد دقيقاً رعايت‌ شود. ضمناً بايد به‌ طور منظم‌ به‌ پزشك‌ معالج‌ مراجعه‌ شود تا اثربخشي‌ درمان‌ و اثرات‌ جانبي‌ احتمالي‌ مورد بررسي‌ قرار گيرند.
- هيچگاه‌ وقتي‌ احساس‌ كرديد حالتان‌ بهتر شده‌ است‌، دارو را قطع‌ نكنيد. اين‌ كار ممكن‌ است‌ باعث‌ عود بيماري‌ شود كه‌ شايد به‌ دارو خوب‌ جواب‌ ندهد.
- با كمك‌ مشاوره‌ مي‌توانيد روشهاي‌ كنار آمدن‌ با اين‌ اختلال‌ را فراگيريد. اعضاي‌ خانواده‌ بايد بتوانند علايم‌ پيش‌ درآمد وقوع‌ حمله‌ را بشناسند و چگونگي‌ كمك‌ به‌ فرد بيمار را فرا بگيرند.
   داروها
پزشك‌ شما ممكن‌ است‌ ليتيم‌، والپروييك‌ اسيد، يا كاربامازپين‌ (تگرتول‌) تجويز كند. براي‌ علايم‌ شديدتر ممكن‌ است‌ تجويز يك‌ داروي‌ ضد روان‌پريشي‌ ضروري‌ باشد.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ روزانه‌ خود را حتي‌ اگر تمايل‌ نداريد، ادامه‌ دهيد.
   رژيم‌ غذايي‌
يك‌ رژيم‌ طبيعي‌ و متعادل‌ داشته‌ باشيد، حتي‌ اگر اشتها نداريد. امكان‌ دارد مكمل‌ ويتامين‌ها و مواد معدني‌ لازم‌ باشد. پزشكتان‌ ممكن‌ است‌ به‌ شما توصيه‌ كند كه‌ از مصرف‌ كافئين‌ پرهيز كنيد، زيرا كافئين‌ يك‌ مادة‌ تحريك‌كننده‌ است‌.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان داراي‌ علايم‌ افسردگي‌ يا سرخوشي‌ هستيد.
اگر فكر خودكشي‌ به‌ سرتان‌ زده‌ است‌ يا احساس‌ نااميدي‌ مي‌كنيد.

اختلال‌ خلقي‌ فصلي‌ seasonal affective disorder(sad)

    شرح بيماري
اختلال‌ خلقي‌ فصلي‌ تغيير فصلي‌ خلق‌ كه‌ در طي‌ فصل‌ زمستان‌ بروز كرده‌ و با آمدن‌ بهار برطرف‌ مي‌گردد. علايم‌ اين‌ عارضه‌ معمولاً در ماه‌ شهريور كه‌ روزها شروع‌ به‌ كوتاه‌ شدن‌ مي‌كنند آغاز شده‌، در طي‌ زمستان‌ تا ماه‌ اسفند كه‌ روزها دوباره‌ شروع‌ به‌ بلند شدن‌ مي‌كنند ادامه‌ مي‌يابد. روشنايي‌ نقش‌ مهمي‌ در ايجاد و نيز درمان‌ اين‌ اختلال‌ دارد. اين‌ عارضه‌ هم‌ در بزرگسالان‌ و هم‌ در كودكان‌ بروز كرده‌ و در خانم‌ها شايعتر است‌. در موارد نادر، اين‌ اختلال‌ فصلي‌ خلق‌ در ماه‌هاي‌ تابستان‌ بروز كرده‌ و ممكن‌ است‌ ناشي‌ از عدم‌ تحمل‌ گرما باشد.
    علايم‌ شايع‌
علايم‌ زير در آغاز زمستان‌ بروز مي‌كنند:
افسردگي‌
خستگي‌
سستي‌ و تنبلي‌
افزايش‌ اشتها (به‌خصوص‌ نسبت‌ به‌ كربوهيدرات‌ها)
افزايش‌ وزن‌
تحريك‌پذيري‌
نياز بيشتر به‌ خواب‌
احساس‌ شادي‌ كمتر
تمايل‌ كمتر براي‌ شركت‌ در فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ اجتماعي‌ اختلال‌ در تطبيق‌ دادن‌ خود با زندگي‌ در اثر تغييرات‌ فوق‌
   علل‌
غده‌ پينه‌آل‌ (يكي‌ از اعضاي‌ تنظيم‌گر بدن‌) در مغز، هورموني‌ به‌نام‌ ملاتونين‌ ترشح‌ مي‌كند كه‌ مي‌تواند اثر منفي‌ بر روي‌ خلق‌ داشته‌ باشد. در محيط‌ روشن‌ (در طي‌ روز) ميزان‌ ترشح‌ ملاتونين‌ بسيار اندك‌ است‌؛ حداكثر ميزان‌ ترشح‌ آن‌ در شب‌ و بين‌ ساعت‌هاي‌ 3-2 صبح‌ است‌. در فصل‌ زمستان‌ كه‌ طول‌ مدت‌ شب‌ در آن‌ طولاني‌تر است‌ ترشح‌ ملاتونين‌ افزايش‌ يافته‌ و بنابراين‌ سطح‌ آن‌ در بدن‌ نيز افزايش‌ مي‌يابد. روشن‌ بودن‌ چراغ‌ در حد معمول‌ شب‌ها در منزل‌ يا دفتر كار براي‌ خنثي‌ كردن‌ يا اثر فصل‌ زمستان‌ ناكافي‌ است‌.
    عوامل تشديد كننده بيماري
موقعيت‌ جغرافيايي‌ (افراد ساكن‌ در عرض‌هاي‌ جغرافيايي‌ شمالي‌ كره‌ زمين‌ نسبت‌ به‌ اين‌ اختلال‌ مستعدترند).
وجود ساير بيماري‌هاي‌ منجر به‌ افسردگي‌
   پيشگيري‌
هيچ‌ اقدام‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از اين‌ اختلال‌ شناخته‌ نشده‌ است‌.
    عواقب‌ موردانتظار
با تشخيص‌ و درمان‌ صحيح‌، علايم‌ اين‌ اختلال‌ را مي‌توان‌ به‌ حداقل‌ رساند.
   عوارض‌ احتمالي‌
تداوم‌ علايم‌ در طول‌ زندگي‌ و ايجاد اختلال‌ در زندگي‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
تشخيص‌ اين‌ اختلال‌ ممكن‌ است‌ مشكل‌ باشد زيرا ساير انواع‌ افسردگي‌ نيز ممكن‌ است‌ همين‌ علايم‌ را داشته‌ باشند.
- آزمايش‌هاي‌ خون‌ براي‌ رد ساير اختلالات‌ طبي‌ احتمالي‌ ممكن‌ است‌ انجام‌ شود. تشخيص‌ اين‌ اختلال‌ معمولاً نياز به‌ يك‌ بررسي‌ سه‌ساله‌ تغييرات‌ خلقي‌ دارد؛ چنانچه‌ اين‌ تغييرات‌ خلقي‌ در پاييز شروع‌ شده‌ و با آمدن‌ بهار فروكش‌ نمايند اين‌ تشخيص‌ تأييد مي‌گردد.
- علايم‌ خفيف‌ ممكن‌ است‌ با اقدامات‌ ساده‌ زير قابل‌ برطرف‌ شدن‌ باشند: پرده‌هاي‌ اتاق‌ را كنار بزنيد؛ در كنار پنجره‌ بنشينيد و به‌طور مكرر به‌ بيرون‌ نگاه‌ كنيد. در روزهاي‌ ابري‌ از چراغ‌هاي‌ پرنور استفاده‌ كنيد. تغييرات‌ خلقي‌ خود را به‌طور روزانه‌ ثبت‌ كنيد تا هرگونه‌ تغيير خلقي‌ يا الگوي‌ خلقي‌ بعداً قابل‌ ارزيابي‌ باشد. خود را منزوي‌ نكنيد (به‌ ملاقات‌ دوستان‌ رفته‌، از نمايشگاه‌ها ديدن‌ كنيد و...). به‌ پيشنهادهاي‌ ذكرشده‌ در قسمت‌ «فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري » توجه‌ كنيد.
- ساير درمان‌ها در اين‌ زمينه‌ هنوز مراحل‌ تكاملي‌ خود را طي‌ مي‌كنند، ولي‌ اساس‌ آنها را معمولاً طولاني‌ كردن‌ روز به‌طور مصنوعي‌ با روش‌هاي‌ مختلف‌ يا نوردرماني‌ تشكيل‌ مي‌دهد. مدت‌ و شدت‌ درمان‌ ممكن‌ است‌ در افراد مختلف‌ متفاوت‌ باشد و تعيين‌ آن‌ بايد با همفكري‌ شما و تيم‌ پزشكي‌ شما صورت‌ گيرد. اگرچه‌ اين‌ منابع‌ روشنايي‌ به‌صورت‌ تجاري‌ در دسترس‌ قرار دارند، توصيه‌ مي‌شود كه‌ بدون‌ دستور پزشك‌ از آنها استفاده‌ نشود. نمونه‌هايي‌ از اين‌ درمان‌ها به‌شرح‌ زير است‌: 1 ـ روزي‌ يك‌ ساعت‌ صبح‌ و عصر زير يك‌ چراغ‌ بسيار پرنور (معادل‌ لامپ‌هاي‌ 10100 وات‌ يا بيشتر) بنشينيد. واژه‌ لوكس‌ (LUX) كه‌ معادل‌ لاتين‌ واژه‌ روشنايي‌ (light) در انگليسي‌ است‌، واحد اندازه‌گيري‌ براي‌ نوردرماني‌ است‌. 2 ـ از يك‌ كلاه‌ آفتاب‌گردان‌ داراي‌ چراغ‌هاي‌ كوچك‌ روشن‌شونده‌ با باتري‌ كه‌ روشنايي‌ را مستقيماً بر روي‌ چشم‌ها مي‌اندازد استفاده‌ كنيد.
- در برخي‌ بيماران‌ نوردرماني‌ مؤثر نبوده‌ و ممكن‌ است‌ انواع‌ ديگر درمان‌ نظير دارودرماني‌ يا روان‌درماني‌ لازم‌ گردد.
    داروها
داروهاي‌ ضدافسردگي‌ در بيماراني‌ كه‌ به‌ ساير درمان‌ها پاسخ‌ نمي‌دهند ممكن‌ است‌ تجويز گردد.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
در حد توان‌ و انرژي‌ خود به‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري بپردازيد. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري فيزيكي‌ تقريباً هميشه‌ براي‌ اختلالات‌ خلقي‌ اثر درماني‌ دارد.
تا آنجا كه‌ ممكن‌ است‌ در محيط‌ باز قرار گيريد به‌خصوص‌ در روشنايي‌ اول‌ صبح‌.
در فصل‌ زمستان‌ به‌ مناطق‌ گرمسير مسافرت‌ نماييد.
    رژيم‌ غذايي‌
از يك‌ رژيم‌ طبيعي‌ متعادل‌ براي‌ حفظ‌ سلامتي‌ مطلوب‌ استفاده‌ كنيد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان داراي‌ علايم‌ اختلال‌ خلقي‌ فصلي‌ باشيد.
اگر علايم‌ با وجود درمان‌ ادامه‌ يافته‌ يا تشديد شوند

اختلال‌ تنش‌زاي‌ پس‌ از حادثه‌ (PTSD) ر post traumatic stress disorder(ptsd)

   شرح بيماري
اختلال‌ تنش‌زاي‌ پس‌ از حادثه‌ (PTSD) نوعي‌ اضطراب‌ در افرادي‌ كه‌ حادثه‌اي‌ را كه‌ براي‌ اكثر مردم‌ بسيار آزارنده‌ و مضطرب‌ كننده‌ است‌ تجربه‌ كرده‌اند. اين‌ حوادث‌ (بلاياي‌ طبيعي‌، قتل‌، هتك‌ حرمت‌، جنگ‌، زنداني‌ شدن‌، شكنجه‌، تصادفات‌) در همه‌ افراد يك‌ استرس‌ رواني‌ ايجاد مي‌كنند ولي‌ برخي‌ افراد پس‌ از آن‌ سير طبيعي‌ بهبود را طي‌ نمي‌كنند. مشخصه‌ اختلال‌ تنش‌زاي‌ پس‌ از حادثه‌ اين‌ اختلال‌ عبارتست‌ از يادآوري‌ مداوم‌ حادثه‌ و بروز علايم‌ مربوط‌ به‌ آن‌. اين‌ علايم‌ ممكن‌ است‌ درست‌ پس‌ از حادثه‌ شروع‌ شده‌ يا چند ماه‌ بعد بروز كند.
    علايم‌ شايع‌
يادآوري‌ مكرر، غيرقابل‌ اجتناب‌ و آزارنده‌ حادثه‌
ديدن‌ خواب‌هاي‌ مكرر مرتبط‌ با حادثه‌
احساس‌ رخداد دوباره‌ حادثه‌ (مجسم‌ شدن‌ تصاوير حادثه‌)
اضطراب‌ مزمن‌
بي‌خوابي‌
اختلال‌ در تمركز
اختلال‌ حافظه‌
احساس‌ منزوي‌ شدن‌ از ديگران‌
كاهش‌ علاقه‌ به‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ معمول‌
واكنش‌هاي‌ ترس‌ نسبت‌ به‌ موقعيت‌ها يا اجتناب‌ از فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هايي‌ كه‌ باعث‌ يادآوري‌ حادثه‌ مي‌گردند.
آثار رواني‌ (تحريك‌پذيري‌، بي‌قراري‌، هراسان‌ بودن‌، بروز رفتارهاي‌ ناگهاني‌ به‌ صورت‌ انفجاري‌، ركود احساسات‌، احساس‌ زجرآور مقصر بودن‌)
    علل‌
مواجهه‌ با يك‌ حادثه‌ وخيم‌. به‌ نظر مي‌رسد تركيبي‌ از عوامل‌ زير باعث‌ ايجاد اين‌ اختلال‌ شوند:
ناگهاني‌ و غيرمنتظره‌ بودن‌ حادثه‌
خونين‌ و بي‌رحمانه‌ بودن‌ حادثه‌
استرس‌ طولاني‌تر و مزمن‌ در طي‌ حادثه‌
قدرت‌ و ضعف‌ رواني‌ و سرشتي‌ قرباني‌ حادثه‌
آسيب‌هاي‌ جسمي‌ (به‌ خصوص‌ آسيب‌ سر)
نوع‌ حمايت‌ اجتماعي‌ و ميزان‌ دسترسي‌ به‌ آن‌
    عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ بي‌توجهي‌ به‌ فرد يا شرايط‌ بد خانوادگي‌ در كودكي‌
سوء رفتار با فرد در كودكي‌
وجود والدين‌ الكلي‌
سطح‌ سواد پايين‌
   پيشگيري‌
مداخله‌ فوري‌ بلافاصله‌ پس‌ از حوادث‌ غيرمترقبه‌ ممكن‌ است‌ از ايجاد اين‌ اختلال‌ جلوگيري‌ كند.
    عواقب‌ مورد انتظار
در برخي‌ بيماران‌، علايم‌ خودبه‌خود پس‌ از 6 ماه‌ برطرف‌ مي‌شوند؛ درمان‌ در بعضي‌ بيماران‌ ممكن‌ است‌ كمك‌ كننده‌ باشد؛ در ساير بيماران‌ اين‌ اختلال‌ ممكن‌ است‌ سيري‌ مزمن‌ براي‌ ماه‌ها يا سال‌ها داشته‌ باشد.
   عوارض‌ احتمالي‌
اختلال‌ تنش‌زاي‌ پس‌ از حادثه‌ از نوع‌ مزمن‌ كه‌ مي‌تواند به‌ از دست‌ دادن‌ شغل‌، اختلالات‌ خانوادگي‌ و ناتواني‌ منجر شود.
آسيب‌ زدن‌ به‌ خود در طي‌ تجسم‌ دوباره‌ حادثه‌
وابستگي‌ به‌ داروها و الكل‌
خودكشي‌
    درمان‌
   اصول‌ كلي‌
اخذ سابقه‌ طبي‌ و معاينه‌ فيزيكي‌ توسط‌ يك‌ پزشك‌
براي‌ رد كردن‌ اختلالات‌ مغزي‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ و طبي‌ ضروري‌ است‌.
مشاوره‌ روانشناختي‌ جهت‌ درمان‌ توصيه‌ مي‌شود.
پيمان‌ بستن‌ بيمار با خود جهت‌ مقابله‌ با مشكل‌
آموختن‌ روش‌هاي‌ آسوده‌سازي‌. اين‌ روش‌ها به‌ ويژه‌ براي‌ كمك‌ به‌ رفع‌ مشكلات‌ خواب‌ مفيدند.
گروه‌هاي‌ حمايتي‌ بسيار مؤثر بوده‌ و در مراكز نظامي‌ و مراكز بحران‌هاي‌ اجتماعي‌ در دسترس‌اند.
   داروها
پزشك‌ ممكن‌ است‌ براي‌ دوره‌هاي‌ كوتاه‌ داروهاي‌ ضداضطراب‌ يا ضد افسردگي‌ تجويز كند. داروي‌ اختصاصي‌ براي‌ درمان‌ اين‌ اختلال‌ وجود ندارد.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
محدوديتي‌ وجود ندارد. يك‌ برنامه‌ ورزشي‌ معمول‌ در تسكين‌ برخي‌ تنش‌ها سودمند است‌.
    رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان داراي‌ علايم‌ اختلال‌ تنش‌زاي‌ پس‌ از حادثه‌ باشيد.
اگر علايم‌ پس‌ از شروع‌ درمان‌ بهبود نيافته‌ يا بدتر شوند.
اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد/ داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.