X
تبلیغات
►▓◄ر ا ه د ل-پزشکی►▓◄ - استخوان-بیماری ها
 
 
پوکی استخوان (Osteoprosis)یک بیماری شایع متابولیک استخوان بوده و در آن کاهش عمومی و شدید در توده استخوانی (پوک شدن استخوان) بوجود می‌آید. که در آن عناصر تشکیل دهنده استخوان از نظر کیفیت تغییر نمی‌کند، ولی از نظر کمیت کاهش می‌یابد. در این بیماری به فعالیت استئوکلاسته افزوده می‌شود. استئوپورزپیری ، پدیده فیزیولوژیکی نزد افراد مسن محسوب می‌شود. این بیماری وقتی بروز می‌کند که کاهش توده استخوان بیش از حد سریع باشد. در ضمن خانمها بسیار بیشتر از آقایان دچار پوکی استخوان می‌شوند. و همینطور با افزایش سن احتمال بروز پوکی استخوان بیشتر می‌شود.




تصویر


علل ابتلا به پوکی استخوان

آسیب شناسی دقیق استئوپورز ناشناخته است. عوامل مستعد کننده عبارتند از:

  • کاهش و از بین بردن فعالیت عضو به علت حرکت طولانی مدت.
  • رژیمهای غذایی با کمبود مواد پروتئین ، دریافت ناکافی کلسیم ، کمبود ویتامین D و مصرف زیاد کافئین.

  • شروع یائسگی: استروژن هورمون زنانه‌ای که از کاهش توده استخوان جلوگیری می‌کند. تولید استروژن در تخمدانها بعد از یائسگی متوقف می‌شود، ‌در نتیجه از دست رفتن توده استخوان تسریع می‌شود. زنانی که یائسگی زودرس دارند (قبل از 45 سالگی)، مانند بانوانی که تخمدانهای آنها با جراحی از بدن خارج شده است، بیشتر در معرض ابتلاء به پوکی استخوان هستند.

  • سابقه خانوادگی: وراثت بر میزان استخوانهای شما و سرعت از دست رفتن آنها تاثیر دارند.
  • استخوانهای کوچک: بانوانی که دارای استخوانهایی کوچک بوده یا کوتاه قد و یا لاغر هستند به خاطر وجود توده استخوانی کمتر، ‌به بروز پوکی استخوان مستعد‌ترند.
  • پیشنیه قومی: بانوان اروپای شمالی یا آسیایی تبار بیشتر در معرض ابتلاء به پوکی استخوان هستند.
  • بعضی بیماریها: بیماریهایی نظیر تیروئید، کلیه و برخی سرطانها ممکن است به پوکی استخوان منتهی شوند.
  • تجویز بعضی داروها به مدت طولانی مثل کورتیکواستروئیدها و هپارین.

علایم بالینی

توده استخوانی هر فرد معمولا در 30 تا 35 سالگی به بیشترین میزان خود می‌رسد. پس از این سن ، کاهش توده استخوان به صورت یک روند طبیعی پیری آغاز می‌شود. 50 درصد افراد بیش از 65 درصد سال سفید پوست استئوپروز داشته و فقط در 20 درصد از این افراد علایم بالینی وجود دارد. 30 درصد افرادی که به سن 75 سالگی رسیده‌اند، دچار شکستگی ناشی از استئوپروز می‌شوند. شایعترین علل این شکستگیها عبارتند از: جسم مهره‌ها ، لگن ، گردن ، استخوان ران ، انتهای فوقانی بازو و انتهای تحتانی ساعد ، علاوه بر شکستگیهای این بیماران از درد کمر ، پشت و قوز‌دار شدن پشت شکایت دارند. ولی برخلاف استئومالاسی ، مبتلایان از ضعف عمومی و ضعف عضلانی شکایتی ندارند.

در بعضی از موارد استئوپروز و استئومالاسی تواما وجود دارد. دفورمیتی قفسه سینه به صورت کوتاهی قامت ، مشکل دولاشدن (خم شدن به سمت جلو) ، کیفوز مشخص ستون مهره‌ای سینه‌ای که ممکن است در پشت ایجاد شود. بدشکلی ستون مهره‌ای و فضای دنده‌ای ممکن است باعث نارسایی تنفسی شود.به علت ناتوانی در بهبودی از آسیب‌های وارده ممکن است دچار پوکی استخوان شوید، بدون آنکه از بیماری خود اطلاع داشته باشید به همین دلیل است که پوکی استخوان بیماری بی‌سر و صدا نامیده می‌شود.






تصویر
پوکی استخوان



در مراحل اولیه بروز پوکی استخوان،‌ علایم به ندرت ظاهر می‌شود، که این امر تشخیص بیماری را دشوار می‌کند. پوکی استخوان در مراحل بعدی موجب بروز مشکلات ذیل می‌شود. شکستگی مفاصل‌ ران ، کمر و ستون مهره‌ها که غالبا این اولین علامت است. کمردرد شدیدی در یک نقطه خاص که نشانه یک شکستگی می‌باشد. قوز کردن پشت که موجب انحنای پشت یا قوز درآوردن می‌شود. کوتاه شدن قد در اثر پوکی استخوان در طی سالهای متمادی ایجاد می‌شود.

عوامل خطری قابل کنترل

  • وزن: وزن کم بانوان بسیار لاغر که عادت ماهانه آنها را مختل کند، این خانمها در معرض خطر پوکی استخوان قرار می‌گیرند، (زنانی که دارای اضافه وزن هستند معمولا در معرض خطر نیستند ولی احتمال ابتلاء به ناراحتیهای دیگر در آنها زیادتر است).
  • ورزش نکردن: نداشتن فعالیت، کاهش توده استخوان را تسریع می‌کند. ورزش مناسب به افزایش مقدار استخوان و سلامتی بیشتر شما کمک می‌کند. مصرف مشروب و یا نوشابه‌های کافئین‌دار این مواد در استفاده بدن شما از کلیسم اختلال ایجاد می‌کنند. همچنین افرادی که مشروب مصرف می‌کنند غالبا برنامه غذایی نامناسبی داشته و کم ورزش می‌کنند.

  • کمبود کلسیم در برنامه غذایی: کلسیم استخوانها را قدرتمند می‌کند. اگر به قدر کافی کلسیم مصرف نمی‌کنید بدن شما سلولهای استخوانی را تخریب می‌کند تا کلسیم مورد نیاز خود را به دست آورد.
  • سیگار کشیدن: زنانی که سیگار می‌کشند بیشتر از خانمهایی که سیگار نمی‌کشند دچار پوکی استخوان (و سایر بیماریها) می‌شوند.

  • بعضی داروهای تجویزی نظیر کورتیکواستروئیدهای خوراکی که معمولا برای درمان آسم و آرتروز مصرف می‌شود.
  • برنامه غذایی پروتئین - کمبود ویتامین D (ویتامین D به بدن شما کمک می‌کند تا از کلسیم برای ساختن استخوانهای محکم استفاده کنید).

ارزیابی تشخیصی

علایم رادیولوژی

کاهش تراکم استخوان ، همچنین کاهش تعداد و صفحات تیغه‌های استخوان که بخصوص در جسم مهره‌ها ، گردن و استخوان ران مشهود است. فضای بین مهره‌ای افزایش یافته و سطح بالایی و پایینی جسم مهره گرد می‌شود. شکستگی مرضی در مهره‌ها باعث مقعرالطرفین شدن شکل آنها می‌گردد.

علایم آزمایشگاهی

کلسیم ، فسفر و آلکالین فسفاتاز سرم طبیعی است. بیوپسی استخوان به تشخیص کمک می‌کند.

آزمایشهای سنجش تراکم استخوان

این آزمایشها برای تشخیص و پیگیری درمان پوکی استخوان ،‌ دقیقتر از عکسبرداری با اشعه هستند. پرتوهای ایکسمعمولا برای تشخیص پوکی استخوان مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. این پرتوها که به دلایل دیگری استفاه می‌شود ممکن است پوکی استخوان را نیز در حالتی که حدود 25 تا 40 درصد توده استخوان از بین رفته باشد نشان دهد. بله ولی این امر دشوار است در بیشتر موارد پوکی استخوان تشخیص داده نمی‌شود تا این که فرد دچار شکستگی استخوان شود.



تصویر

شیوه درمان

در صورت مشخص بودن علت استئوپروز باید آن را درمان کرد. هدف از درمان ، جلوگیری از پیشرفت بیماری و کمک به بهبود آن می‌باشد. تغییر در رژیم غذایی ، مواد پروتئینی ، کلسیم مکمل ، املاح و ویتامین‌ها و مخصوصا ویتامین D باید، مقدار کافی از راه غذایی و دارویی به این بیماران داده شود. کلسی تونین ، از دست دادن استخوان را مهار می‌کند. تجویز استروژن یا استروژن همراه با پروژسترون و اندروژن و املاح فلوئور در درمان این بیماران موثر است. اگر چه از علایم هشدار دهنده مهم در شما بروز نکرده باشد، ممکن است مبتلا به پوکی استخوان شده باشید. گرچه پوکی استخوان را نمی‌توان بطور قطعی درمان کرد، ولی درمان نسبی آن امکانپذیرست.
  نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388ساعت 7:30  توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙  | 
    شرح بيماري
شكستگي‌ سر استخوان‌ ران‌ عبارت‌ است‌ از يك‌ شكستگي‌ كامل‌ يا ناقص‌ در سر استخوان‌ ران‌، كه‌ با استخوان‌ لگن‌ مفصل‌ مي‌شود. شكستگي‌ در اثر صدمات‌ قابل‌ توجه‌ در هر دو جنس‌ و در تمام‌ سنين‌ ديده‌ مي‌شود. اما شكستگي‌هاي‌ خود به‌ خودي‌ يا شكستگي‌ ناشي‌ از صدمات‌ خفيف‌ تنها در افراد مسن‌تر ديده‌ مي‌شوند. حدود 50% از شكستگي‌ها در افراد بالاي‌ 80 سال‌ رخ‌ مي‌دهد.
   علايم‌ شايع‌
درد شديد به‌ هنگام‌ تلاش‌ براي‌ راه‌ رفتن‌
تورم‌، دردناك‌ بودن‌ به‌ هنگام‌ لمس‌ و خون‌مردگي‌ در ناحيه‌ مفصل‌ استخوان‌ ران‌
از دست‌ رفتن‌ شكل‌ طبيعي‌ ناحيه‌ مفصلي‌ استخوان‌ ران‌
    علل‌
وارد آمدن‌ صدمه‌، خصوصاً زمين‌خوردن‌ و سقوط‌ و نيز تصادفات‌
در مواردي‌ كه‌ استخوان‌ ران‌ قبلاً دچار بيماري‌ بوده‌ است‌، شكستگي‌ ممكن‌ است‌ خود به‌ خود رخ‌ دهد.
   عوامل تشديد كننده بيماري
پوكي‌ استخوان‌، خصوصاً پوكي‌ استخوان‌ پس‌ از يائسگي‌
سرطان‌ استخوان‌
مصرف‌ داروهاي‌ متعدد كه‌ ممكن‌ است‌ هوشياري‌ را كاهش‌ دهند.
بيماري‌ استخوان‌سازي‌ ناقص‌ (استئوژنز ايمپرفكتا) كه‌ يك‌ بيماري‌ ارثي‌ است‌ كه‌ در آن‌ استخوان‌ها ترد و شكننده‌ هستند و به‌ راحت‌ دچار شكستگي‌ مي‌شوند.
به‌ هم‌ خوردن‌ تعادل‌ كليسم‌ بدن‌
تغذيه‌ نامناسب‌، خصوصاً ناكافي‌ بودن‌ دريافت‌ كليسم‌ و پروتئين‌
اختلالات‌ و بيماري‌ مغزي‌
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هايي‌ كه‌ خطر بروز صدمات‌ را زياد مي‌كنند.
   پيشگيري‌
سعي‌ كنيد دريافت‌ روازنه‌ كلسيم‌ به‌ حدكافي‌ باشد (1500-1000 ميلي‌گرم‌ در روز). با خوردن‌ شير و محصولات‌ لبني‌ يا مكمل‌هاي‌ كلسيم‌ مي‌توان‌ از اين‌ امر اطمينان‌ حاصل‌ نمود.
سعي‌ كنيد زمين‌ نخوريد، خصوصاً در منزل‌ شرايطي‌ را فراهم‌ آوريد كه‌ احتمال‌ زمين‌ خوردن‌ كم‌ شود.
هورمون‌ درماني‌ پس‌ از يائسگي‌ را مي‌توان‌ براي‌ پيشگيري‌ از پوكي‌ استخوان‌ مدنظر گرفت‌. براي‌ تصميم‌گيري‌ در مورد اين‌ مسأله‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
اگر احساس‌ مي‌كنيد هنگام‌ راه‌ رفتن‌ تعادل‌ نداريد از عصا براي‌ راه‌ رفتن‌ استفاده‌ كنيد.
    عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً با جراحي‌ و بازتواني‌ قابل‌ معالجه‌ است‌.
   عوارض‌ احتمالي‌
عفونت‌ زخم‌ ناحيه‌ عمل‌ جراحي‌
آسيب‌ به‌ رشته‌هاي‌ عصبي‌ و رگ‌هاي‌ خوني‌ در ناحيه‌ شكستگي‌
در رفتگي‌ علاوه‌ بر شكستگي‌
خونرساني‌ ناكافي‌ به‌ ناحيه‌ صدمه‌ ديده‌ استخوان‌ كه‌ باعث‌ مرگ‌ بافت‌ استخواني‌ مي‌شود.
جوش‌ نخوردن‌ شكستگي‌
تشكيل‌ لخته‌ خون‌ به‌ علت‌ بستري‌ شدن‌ طولاني‌مدت‌
    درمان‌
   اصول‌ كلي‌
جراحي‌ تنها راه‌ درمان‌ است‌ و نبايد خود درماني‌ كرد. جراح‌ ارتوپد قطعات‌ شكسته‌ شده‌ استخوان‌ را به‌ هم‌ متصل‌ مي‌كند و با استفاده‌ از وسايل‌ مخصوص‌ آنها را در جاي‌ خود ثابت‌ مي‌كند. البته‌ در افرادي‌ كه‌ استخوان‌هايشان‌ توانايي‌ رشد و ترميم‌ مناسب‌ را ندارند، تمام‌ يا قسمتي‌ از مفصل‌ ران‌ تعويض‌ و جاي‌ آن‌ يك‌ مفصل‌ مصنوعي‌ گذاشته‌ مي‌شود. بر خلاف‌ اكثر شكستگي‌ها، اين‌ نوع‌ شكستگي‌ معمولاً احتياج‌ به‌ گچ‌ گرفتن‌ ندارد.
پس‌ از جراحي‌، به‌طور معمول‌ حمام‌ بگيريد. مي‌توانيد محل‌ بخيه‌ را با ملايمت‌ و با استفاده‌ از صابون‌ ملايم‌ غيرمعطر بشوييد. پانسمان‌ اختياري‌ است‌.
   داروها
امكان‌ دارد برحسب‌ نياز از داروهاي‌ ضد درد مختلف‌ استفاده‌ شود.
در صورت‌ لزوم‌، آنتي‌بيوتيك‌ براي‌ مبارزه‌ به‌ عفونت‌
نرم‌كننده‌هاي‌ مدفوع‌ براي‌ پيشگيري‌ از يبوست‌
امكان‌ دارد هورمون‌ درماني‌ جايگزين‌ و مكمل‌هاي‌ كلسيم‌ از دست‌رفتن‌ استخوان‌ را به‌ تعويق‌ اندازند.
    فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
پس‌ از به‌ دست‌ آوردن‌ هوشياري‌ بعد از عمل‌، پاي‌ ديگر خود را مرتب‌ حركت‌ دهيد تا احتمال‌ تشكيل‌ لخته‌ در سياهرگ‌هاي‌ عمقي‌ پا كمتر شود. اكثر متخصصين‌ ارتوپدي‌ بيماران‌ خود را تشويق‌ مي‌كنند تا هرچه‌ زودتر برخيزند و راه‌ بروند.
نظارت‌ دقيق‌ توسط‌ يك‌ فيزيوتراپ‌ براي‌ بازتواني‌ ضروري‌ است‌. بازتواني‌ ممكن‌ است‌ ماهها طول‌ بكشد. در ابتدا نياز به‌ استفاده‌ از واكر يا چوب‌ زير بغل‌ خواهد بود. شناكردن‌ و پازدن‌ روي‌ دوچرخه‌هاي‌ ثابت‌ براي‌ بازتواني‌ بسيار مفيد هستند.
با پيشرفت‌ روند ترميم‌ شكستگي‌، تدريجاً كارهاي‌ روزمره‌ خود را از سر گيريد.
    رژيم‌ غذايي‌
مصرف‌ مايعات‌ در روز اول‌ پس‌ از عمل‌. بعد از آن‌ رژيم‌ خاصي‌ لازم‌ نيست‌. البته‌ امكان‌ دارد توصيه‌ شود كه‌ كلسيم‌ رژيم‌ غذايي‌ بيشتر باشد.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ شكستگي‌ سر استخوان‌ ران‌ را داريد. اگر در پايين‌تر از ناحيه‌ شكستگي‌ كرختي‌ يا بي‌حسي‌ داريد فوراً اطلاع‌ دهيد. اين‌ يك‌ اورژانس‌ است‌!
اگر يكي‌ از موارد زير پس‌ از جراحي‌ رخ‌ دهد: ـ تورم‌ در بالا يا پايين‌ ناحيه‌ شكستگي‌ ـ تب‌، لرز، دردهاي‌ عضلاني‌، يا سردرد ـ زيادتر شدن‌ درد، تورم‌، قرمزي‌ يا ترشحات‌ محل‌ عمل‌ ـ يبوست‌
  نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388ساعت 7:29  توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙  | 
   شرح بيماري
پارگي‌ و بيرون‌زدگي‌ ديسك‌ بين‌ مهره‌اي‌ در اثر از هم‌ گسيختگي‌ ناگهاني‌ يا تدريجي‌ رباط‌ها و بافت‌هاي‌ حمايتي‌ اطراف‌ ديسك‌ بين‌ مهره‌اي‌ (بالشتك‌هايي‌ كه‌ مهره‌هاي‌ ستون‌ فقرات‌ را از هم‌ جدا مي‌كنند) ايجاد مي‌شود. ديسك‌هاي‌ بين‌مهره‌هاي‌ گردن‌ يا كمر بيشتر از ساير جاهاي‌ ستون‌ فقرات‌ دچار اين‌ مشكل‌ مي‌شوند.
    علايم‌ شايع‌
در صورت‌ بيرون‌ زدن‌ ديسك‌ بين‌ مهره‌اي‌ در قسمت‌ تحتاني‌ كمر:
درد شديد در قسمت‌ تحتاني‌ كمر يا قسمت‌ پشت‌ باسن‌، ران‌، ساق‌ پا، يا پا (سياتيك‌). درد معمولاً در يك‌ طرف‌ رخ‌ مي‌دهد و با حركت‌، سرفه‌، عطسه‌، بلندكردن‌ اشياء، يا زور زدن‌ بدتر مي‌شود.
ضعف‌، بي‌حسي‌، يا تحليل‌ رفتن‌ عضلات‌ پا (اندام‌ تحتاني‌) در صورت‌ بيرون‌ زدن‌ ديسك‌ بين‌ مهره‌اي‌ در گردن‌:
درد در گردن‌، شانه‌، يا در مسير بازو به‌ سمت‌ دست‌. درد با حركت‌ بدتر مي‌شود.
ضعف‌، بي‌حسي‌، يا تحليل‌ رفتن‌ عضلات‌ دست‌ (اندام‌ فوقاني‌)
    علل‌
ضعيف‌ شدن‌ و پارگي‌ بافت‌ ديسك‌، كه‌ باعث‌ وارد آمدن‌ فشار به‌ رشته‌هاي‌ عصبي‌ عبوري‌ از درون‌ كانال‌ ستون‌ فقرات‌ مي‌شود. اين‌ از هم‌ گسيختگي‌ بافت‌ ديسكي‌ در اثر آسيب‌ ناگهاني‌ يا استرس‌ مزمن‌ مثلاً به‌ علت‌ بلندكردن‌ مدام‌ اشياي‌ سنگين‌ يا چاقي‌، به‌ وجود مي‌آيد.
    عوامل تشديد كننده بيماري
وزنه‌برداري‌
عدم‌ آمادگي‌ جسماني‌
پيچش‌ ناگهاني‌ و شديد بدن‌ با پرش‌ از ارتفاع‌ زياد
افراد مسن‌
   پيشگيري‌
اشياء را با روش‌ درست‌ بلند كنيد.
براي‌ حفظ‌ تون‌ و قدرت‌ عضلاني‌ مناسب‌، مرتباً ورزش‌ كنيد.
   عواقب‌ مورد انتظار
در بسياري‌ از موارد، خود به‌ خود بهبود مي‌يابد. پيش‌ از تصميم‌ به‌ شروع‌ درمان‌هاي‌ ديگر، حداقل‌ 2 هفته‌ بايد در رختخواب‌ استراحت‌ كنيد، مگر اينكه‌ عوارضي‌ رخ‌ دهد. در صورت‌ لزوم‌، مي‌توان‌ بيرون‌زدگي‌ ديسك‌ بين‌ مهره‌اي‌ را با عمل‌ جراحي‌ معالجه‌ كرد.
   عوارض‌ احتمالي‌
از دست‌ دادن‌ اختيار ادرار و مدفوع‌
فلج‌
تحليل‌ رفتن‌ و ضعف‌ عضلات‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
- اقداماتي‌ كه‌ براي‌ تأييد تشخيص‌ انجام‌ مي‌شوند ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند: عكسبرداري‌ از گردن‌ يا قسمت‌ پاييني‌ ستون‌ مهره‌اي‌ به‌ كمك‌ اشعه‌ ايكس‌، از جمله‌ انجام‌ ميلوگرام‌ (تزريق‌ ماده‌ رنگي‌ در مايع‌ اطراف‌ ستون‌ مهره‌اي‌ كه‌ به‌ هنگام‌ عكسبرداري‌ با اشعه‌ ايكس‌ به‌ راحتي‌ ديده‌ مي‌شود)، ديسكوگرافي‌ (تزريق‌ ماده‌ رنگي‌ درون‌ ديسك‌)، سي‌تي‌ اسكن‌، ام.‌آر.آي‌.
- در 72 ساعت‌ اول‌ و گاهي‌ نيز در ادامه‌، كيسه‌ يخ‌ روي‌ ناحيه‌ دردناك‌ قرار دهيد (در صورت‌ مؤثر بودن‌). به‌ جاي‌ اين‌ كار مي‌توانيد از لامپ‌ گرمايي‌، دوش‌ يا حمام‌ آب‌ داغ‌، كمپرس‌ آب‌ داغ‌، يا صفحات‌ گرم‌كننده‌ براي‌ تخفيف‌ درد استفاده‌ كنيد.
- وارد آوردن‌ كشش‌ در منزل‌ يا در بيمارستان‌ (گاهي‌ توصيه‌ مي‌شود). انجام‌ عمل‌ جراحي‌ براي‌ آزاد ساختن‌ رشته‌هاي‌ عصب‌ از فشار وارده‌ به‌ آنها، اگر استراحت‌ در رختخواب‌ فايده‌اي‌ در رفع‌ علايم‌ نداشته‌ باشد.
- بازتواني‌ براي‌ تقويت‌ عضلات‌
- روان‌ درماني‌ يا مشاوره‌ براي‌ فراگيري‌ روش‌هاي‌ مقابله‌ با درد مداوم‌ و كلافگي‌
   داروها
براي‌ موارد خفيف‌ مي‌توان‌ از استامينوفن‌ يا ايبوپروفن‌ استفاده‌ كرد.
امكان‌ دارد داروهاي‌ زير تجويز شوند: ـ داروهاي‌ ضددرد قوي‌تر ـ شل‌كننده‌هاي‌ عضلاني‌، مثل‌ ديازپام‌ يا متوكاربامول‌ (رباكسين‌) ـ داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروييدي‌ براي‌ كاهش‌ التهاب‌ اطراف‌ پارگي‌ ديسك‌ ـ مسهل‌ها يا نرم‌كننده‌هاي‌ مدفوع‌ براي‌ پيشگيري‌ از يبوست‌
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
به‌ هنگام‌ مرحله‌ حاد بيماري‌ حداقل‌ 2 هفته‌ در رختخواب‌ استراحت‌ كنيد. فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ خود را با رو به‌ بهبود گذاشتن‌ علايم‌ مجدداً آغاز كنيد. استراحت‌ طولاني‌مدت‌ در رختخواب‌ به‌ هيچ‌ عنوان‌ توصيه‌ نمي‌شود.
   رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود. مصرف‌ فيبر غذايي‌ را زياد كنيد و روزانه‌ حداقل‌ 8 ليوان‌ آب‌ بنوشيد تا از يبوست‌ جلوگيري‌ شود.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما علايم‌ پارگي‌ و بيرون‌زدگي‌ ديسك‌ را داريد.
اگر يكي‌ از موارد زير به‌ هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:
ـ بدتر شدن‌ درد يا ضعف‌ در دست‌ يا پا
ـ از دست‌ رفتن‌ اختيار ادرار و اجابت‌ مزاج‌
- اگر دچار علايم‌ جديد و غيرقابل توجيه شده ايد‌. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.
  نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388ساعت 5:57  توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙  | 
    شرح بيماري
خار پاشنه‌ پا عبارت‌ است‌ از به‌ وجود آمدن‌ يك‌ زايده‌ استخواني‌ در پاشنه‌ پا كه‌ باعث‌ درد و مشكل‌ در راه‌ رفتن‌ مي‌شود.
    علايم‌ شايع‌
گاهي‌ علامتي‌ ندارد.
درد در كف‌ پاشنه‌ پا به‌ صورت‌ خود به‌ خودي‌ يا در اثر فشار آوردن‌
    علل‌
وارد آمدن‌ استرس‌ يا آسيب‌ به‌ بافت‌ پاشنه‌ پا، كه‌ منجر به‌ التهاب‌ و استخواني‌ شدن‌ رباط‌هاي‌ كف‌ پا مي‌شود.
    عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
دويدن‌. اين‌ حالت‌ كمتر در اثر راه‌ رفتن‌ زياد به‌ وجود مي‌آيد.
ايستادن‌ به‌ مدت‌ طولاني‌
چاقي‌
    پيشگيري‌
از انجام‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هايي‌ كه‌ باعث‌ وارد آمدن‌ فشار مداوم‌ به‌ پا مي‌شوند، خودداري‌ كنيد.
كفشي‌ بپوشيد كه‌ در قسمت‌ پاشنه‌ يك‌ بالشتك‌ پلاستيكي‌ يا نمدي‌ داشته‌ باشد.
    عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً با درمان‌ محافظه‌كارانه‌ قابل‌ معالجه‌ است‌. اگر درمان‌ محافظه‌كارانه‌ موفقيت‌آميز نبود، خار پاشنه‌ را غالباً مي‌توان‌ با جراحي‌ معالجه‌ كرد.
    عوارض‌ احتمالي‌
به‌ وجود آمدن‌ مشكلاتي‌ در قسمت‌ پايين‌ كمر يا زانو به‌ دليل‌ لنگيدن‌ مداوم‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
يك‌ كفي‌ مناسب‌ در كفش‌ خود بگذاريد تا فشار روي‌ پاشنه‌ كم‌ شود.
از وسيله‌ مناسب‌ حفظ‌ قوس‌ كف‌ پا يا قالب‌ مناسب‌ كف‌ پايتان‌ استفاده‌ كنيد.
ندرتاً جراحي‌ براي‌ در آوردن‌ خار پاشنه‌
در مواردي‌ كه‌ درد حاد وجود دارد، روي‌ ناحيه‌ دردناك‌ كمپرس‌ سرد يا كيسه‌ يخ‌ 4-3 بار در روز هر بار به‌ مدت‌ 15-10 دقيقه‌ بگذاريد.
    داروها
براي‌ برطرف‌ كردن‌ درد خفيف‌، مي‌توان‌ از داروهايي‌ مثل‌ استامينوفن‌ يا آسپيرين‌ استفاده‌ كرد.
تزريق‌ استروييد به‌ درون‌ ناحيه‌ ملتهب‌ براي‌ كاهش‌ التهاب‌
    فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
هر چقدر كه‌ مي‌توانيد روي‌ پاشنه‌ پا فشار نياوريد، خصوصاً در اوايل‌ درمان‌
    رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود، مگر اين‌ كه‌ اضافه‌ وزن‌ داشته‌ باشيد. در اين‌ صورت‌، بايد وزن‌ خود را كم‌ كنيد تا از فشار وارده‌ به‌ كف‌ پا كم‌ شود.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ خار پاشنه‌ را داريد.
اگر علي‌رغم‌ درمان‌، درد يا ناتواني‌ ادامه‌ يابد.
  نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388ساعت 5:57  توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙  | 
 

شرح بيماري

بيماري‌ پاژه‌ استخوان‌ (استئيت‌ دفورمانس‌) يك‌ بيماري‌ استخواني‌ با پيشرفت‌ تدريجي‌ كه‌ مشخصه‌ آن‌ عبارتست‌ از تخريب‌ استخواني‌ و بازسازي‌ استخواني‌ بيش‌ از حدطبيعي‌. استخوان‌ بازسازي‌ شده‌ شكننده‌ وضعيف‌ است‌. پاژه‌ يك‌ بيماري‌ سرطاني‌ نيست‌.
اين‌ بيماري‌ معمولاً استخوان‌هاي‌ جمجمه‌، ستون‌ فقرات‌، ساق‌ پا، و لگن‌ را مبتلا مي‌سازد. اين‌ اختلال‌ در هر دو جنس‌ ديده‌ مي‌شود ولي‌ در مردان‌ بالاي‌ 40 سال‌ شايع‌تر است‌.

علايم‌ شايع‌

مراحل‌ اوليه‌
  • درد استخواني‌ خفيف‌ يا بدون‌ درد مراحل‌ پيشرفته‌
  • بيمار به‌ طور مزمن‌ دچار درد (به‌ خصوص‌ هنگام‌ شب‌)، بزرگ‌ شدگي‌ و تغيير شكل‌ استخوان‌ مبتلا، احساس‌ درد با لمس‌ ناحيه‌ درگير، و گرمي‌ پوست‌ روي‌ استخوان‌ مبتلا مي‌باشد.
  • اختلال‌ حركت‌ عضو مبتلا
  • انحناي‌ ستون‌ فقرات‌ كه‌ اعصاب‌ حسي‌ را تحت‌ فشار قرار مي‌دهد.
  • بروز شكستگي‌ با ضربه‌ خفيف‌ و التيام‌ آهسته‌ شكستگي‌ با شكل‌ غيرطبيعي‌

علل‌

  • اگرچه‌ يك‌ ويروس‌ در بروز اين‌ اختلال‌ ممكن‌ است‌ دخيل‌ باشد، علت‌ دقيق‌ آن‌ ناشناخته‌ است‌.

عوامل تشديد كننده بيماري

  • سابقه‌ خانوادگي‌ بيماري‌ پاژه‌

پيشگيري‌

  • پيشگيري‌ خاصي‌ ندارد.

عواقب‌ مورد انتظار

  • اين‌ بيماري‌ در حال‌ حاضر غيرقابل‌ علاج‌ محسوب‌ مي‌گردد. ولي‌، علايم‌ آن‌ قابل‌ تسكين‌ يا كنترل‌ است‌. اين‌ بيماري‌ داراي‌ يك‌ سير فروكش‌ و شعله‌وري‌ مكرر است‌ كه‌ به‌ طور پيشرونده‌ تشديد مي‌يابد. گاهي‌ مفاصل‌ مجاور ناحيه‌ درگير نيز مبتلا مي‌شوند.
  • اين‌ بيماري‌ طول‌ عمر را كاهش‌ مي‌دهد ولي‌ اكثر بيماران‌ حداقل‌ 15-10 سال‌ پس‌ از بروز بيماري‌ زنده‌ مي‌مانند.
  • تحقيقات‌ علمي‌ درباره‌ علل‌ و درمان‌ اين‌ اختلال‌ ادامه‌ دارد و اين‌ اميد وجود دارد كه‌ درمان‌هايي‌ مؤثر و نهايتاً علاج‌بخش‌ ارايه‌ گردد.

عوارض‌ احتمالي‌

  • اختلال‌ بينايي‌ يا شنوايي‌ در اثر فشار آوردن‌ ناحيه‌ درگير جمجمه‌ بر مغز
  • فشار خون‌ بالا
  • سنگ‌ كليه‌
  • نقرس
  • سرطان‌ استخوان‌
  • نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌ در اثر افزيش‌ فشار بر قلب‌ ناشي‌ از افزايش‌ قابل‌ ملاحظه‌ جريان‌ خون‌ در استخوان‌هاي‌ مبتلا
  • تشخيص‌ بيماري‌ پاژه‌ ممكن‌ است‌ با پركاري‌ غده‌ پاراتيروييد يا گسترش‌ سرطان‌ با منشأ پروستات‌، پستان‌ يا مغز استخوان‌ اشتباه‌ شود.

درمان‌


اصول‌ كلي‌

  • بررسي‌هاي‌ تشخيص‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ راديوگرافي‌ استخوان‌ مبتلا، آزمايش‌ خون‌ و ادرار براي‌ تعيين‌ سطح‌ فسفاتاز قليايي‌ سرم‌ و كلسيم‌ ادرار و احتمالاً سي‌تي‌ اسكن‌ يا ام‌آرآي‌، و آزمون‌هاي‌ شنوايي‌ و بينايي‌ در صورت‌ درگيري‌ استخوان‌ جمجمه‌ باشد.
  • بيشتر بيماران‌ مبتلا به‌ اين‌ اختلال‌ به‌ درماني‌ غير از مسكن‌ به‌ طور گاه‌گاهي‌ نياز نخواهند داشت‌.
  • گرم‌ كردن‌ ناحيه‌ مبتلا با كمپرس‌ گرم‌، گذاشتن‌ در آب‌ داغ‌ يا با استفاده‌ از لامپ‌هاي‌ گرمايي‌ براي‌ تخفيف‌ درد توصيه‌ مي‌شود.
  • اگر تشك‌ خواب‌ شما سفت‌ نيست‌، يك‌ تخته‌ چند با ضخامت‌ 2سانتي‌متر زير تشك‌ خود قرار دهيد.
  • شرايط‌ منزل‌ را طوري‌ طراحي‌ كنيد كه‌ تا حد امكان‌ از پيشامد حوادث‌ ناخواسته‌ براي‌ شما جلوگيري‌ شود. از انداختن‌ قاليچه‌ خودداري‌ كرده‌ و از سطوح‌ لغزنده‌ دوري‌ كنيد. در نزديك‌ وان‌ حمام‌ نرده‌هايي‌ نصب‌ كنيد تا با گرفتن‌ دست‌ به‌ آنها در حين‌ حمام‌ كردن‌ از ليزخوردن‌ جلوگيري‌ شود.
  • جراحي‌ استخوان‌ گاهي‌ براي‌ اصلاح‌ بدشكلي‌ استخوان‌ يا درمان‌ آرتريت‌ ثانويه‌ لازم‌ مي‌شود.
  • در صورت‌ بروز كاهش‌ شنوايي‌ ممكن‌ است‌ از سمعك‌ استفاده‌ شود.
  • به‌ ندرت‌ آتل‌گيري‌ در مورد نواحي‌ شديداً درگير جهت‌ جلوگيري‌ از شكستگي‌ آنها ممكن‌ است‌ لازم‌ گردد.

داروها

  • هورمون‌هاي‌ زنانه‌ و مردانه‌، فلوريد، مسكن‌، كلسي‌تونين‌ تزريقي‌، اتيدرونات‌ يا داروهاي‌ سيتوتوكسيك‌ ممكن‌ است‌ تجويز شود همه‌ اين‌ درمان‌ها به‌ تخفيف‌ درد كمك‌ مي‌كنند ولي‌ هيچ‌ يك‌ علاج‌بخش‌ نيستند.
  • براي‌ تخفيف‌ درد آسپيرين‌ يا ساير داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروييدي‌ از امتحان‌ كنيد.

فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري

در طي‌ مراحل‌ حاد بيماري‌ در بستر استراحت‌ كنيد. براي‌ جلوگيري‌ از بروز زخم‌ بستر (زخم‌ فشاري‌) به‌ طور مكرر حركت‌ كرده‌ يا جابه‌جا شويد. در طي‌ دوره‌ فروكش‌ بيماري‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ طبيعي‌ خود را از سر بگيريد.
از وارد آوردن‌ فشار بيش‌ از حد برروي‌ استخوان‌هاي‌ مبتلا خودداري‌ كنيد.

رژيم‌ غذايي‌

رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟

  • اگر شما داراي‌ علايم‌ بيماري‌ پاژه‌ باشيد.
بروز موارد زير در طي‌ درمان‌:
    • تنگي‌ نفس‌ كه‌ طي‌ چندين‌ سال‌ بر شدت‌ آن‌ افزوده‌ مي‌شود.
    • تب‌ 3/38 درجه‌ سانتيگراد يا بالاتر
    • درد غيرقابل‌ تحمل‌
    • كاهش‌ وزن‌
    • تشديد علايم‌
  • اگر دچار علايم جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. داروهاي‌ تجويزي‌ ممكن‌ است‌ با عوارض‌ جانبي‌ همراه‌ باشند.
  نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388ساعت 5:56  توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙  | 
 

شرح بیماری

بیماری‌ لِگ‌ ـ کالو ـ پرتس(اپی فیز لغزنده استخوان ران؛ کوکس پلانا) ضعف‌ تدریجی‌ سر استخوان‌ ران‌ در محل‌ اتصال‌ ران‌ به‌ لگن‌. این‌ عارضه‌ هریک‌ از دو مفصل‌ ران‌ (گاهی‌ هر دو) را می‌تواند درگیر سازد؛ این‌ بیماری‌ کودکان‌ 12-4 ساله‌ از هر دو جنس‌ را مبتلا می‌سازد، ولی‌ در پسران‌ شایع‌تر است‌.

علایم‌ شایع‌

  • درد و سفتی‌ در ناحیه‌ ران‌ و مفصل‌ ران‌. گاهی‌ درگیری‌ دوطرفه‌ است‌.
  • درد ساق‌ و اغلب‌ زانو با وجود اینکه‌ اختلال‌ مذکور مفصل‌ ران‌ را گرفتار می‌کند.
  • لنگیدن‌
  • اختلاف‌ طول‌ دو اندام‌
  • علایم‌ معمولاً شروع‌ تدریجی‌ دارند.

عوامل تشدید کننده بیماری

  • مصرف‌ داروهای‌ کورتونی‌ به‌ دلیل‌ بیماری‌های‌ دیگر
  • وزن‌ بالا
  • دوره‌ رشد سریع‌ جسمی‌
  • افزایش‌ بروز در کودکان‌ با وزن‌ کم‌ هنگام‌ تولد و تأخیر رشد

عواقب‌ مورد انتظار

با درمان‌ زودرس‌ اغلب‌ در عرض‌ 4-3 سال‌ قابل‌ علاج‌ است‌. تأخیر در درمان‌ ممکن‌ است‌ سبب‌ آسیب‌ استخوانی‌ دایمی‌ شده‌ و جراحی‌ تعویض‌ مفصل‌ ران‌ را ایجاب‌ کند.

عوارض‌ احتمالی

  • عفونت‌ استخوان
  • آسیب‌ دایمی‌ استخوان‌ ران‌ و مفصل‌ ران‌
  • اشتباه‌ شدن‌ تشخیص‌ آن‌ با کم‌کاری‌ تیرویید یا کم‌خونیسلول‌ داسی‌ شکل‌

درمان

اصول‌ کلی

  • بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ عکس‌ ساده‌ مفصل‌ هیپ‌، ام‌آرآی‌ و اسکن‌ استخوان‌ باشد.
  • قبولاندن‌ ضرورت‌ استراحت‌ در بستر، آتل‌ گرفتن‌ یا گچ‌ گرفتن‌ پا یا سایر درمان‌ها به‌ پسربچه‌ها که‌ اغلب‌ مشکل‌ است‌.
  • در صورت‌ لزوم‌ برای‌ توضیح‌ دادن‌ این‌ وضعیت‌ برای‌ کودک‌ خود از یک‌ مشاور پزشکی‌، پرستار مدرسه‌ یا سایر افراد دارای‌ تخصص‌ در این‌ زمینه‌ کمک‌ بگیرید.
  • به‌ کودک‌ خود کمک‌ کنید تا فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری ها و سرگرمی‌های‌ دیگری‌ غیر از ورزش‌های‌ قهرمانی‌ برای‌ تفریح‌ خود بیابد.
  • از گرم‌ کردن‌ موضع‌ برای‌ تخفیف‌ درد استفاده‌ کنید. کمپرس‌ گرم‌، کیسه‌ آب‌ گرم‌، استفاده‌ از استخرهای‌ دارای‌ جریان‌ گردابی‌، لامپ‌های‌ گرم‌کننده‌، دیاترمی‌ و امواج‌ ماوراءصوت‌ در این‌ زمینه‌ مؤثرند.
  • جراحی‌ به‌ منظور تقویت‌ اتصال‌ استخوان‌ به‌ مفصل‌ و پیشگیری‌ از تغییر شکل‌ بیشتر مفصل‌ گاهی‌ ضرورت‌ می‌یابد.
  • بستری‌ کردن‌ بیمار جهت‌ اعمال‌ کشش‌ استخوانی‌ (کشش‌ ثابت‌ بر روی‌ ساق‌) گاهی‌ لازم‌ می‌شود.

داروها

برای‌ موارد خفیف‌ استفاده‌ از داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر استامینوفن‌ و ایبوپروفن‌ ممکن‌ است‌ کافی‌ باشد.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

استراحت‌ در بستر ممکن‌ است‌ به‌ مدت‌ 6 ماه‌ تا یک‌ سال‌ تا بهبود وضعیت‌ یا تا پس‌ از جراحی‌ لازم‌ باشد. هنگامی‌ که‌ استخوان‌ها توانایی‌ تحمل‌ وزن‌ را دارند، استفاده‌ از چوب‌ زیربغل‌، آتل‌ یا گچ‌ معمولاً لازم‌ می‌شود. پس‌ از این‌ دوره‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری ها ممکن‌ است‌ به‌ تدریج‌ از سر گرفته‌ شوند.

رژیم‌ غذایی‌

رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌، مگر اینکه‌ کودک‌ دارای‌ اضافه‌ وزن‌ باشد.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

اگر کودک‌ دچار درد مفصل‌ ران‌، درد زانو، سفتی‌ یا لنگش‌ باشد.
بروز موارد زیر در طی‌ درمان‌:
  • عدم‌ بهبود علایم‌ پس‌ از چهار هفته‌ درمان‌
  • افزایش‌ درد
  • افزایش‌ درجه‌ حرارت‌ 3/38 درجه‌ سانتیگراد
  نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388ساعت 5:56  توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙  | 
 

شرح بیماری

  • بیماری‌ اسگود ـ شلاتر یک‌ حالت‌ موقت‌ در ناحیه‌ زانو که‌ با تورم‌، احساس‌ درد و لمس‌ و درد مشخص‌ می‌شود.
در این‌ بیماری‌ دکمه‌ استخوان‌ تیبیا (یک‌ برآمدگی‌ برروی‌ استخوان‌ تیبیا درست‌ در زیر کلاهک‌ زانو) درگیر می‌شود.
عضله‌ بزرگ‌ جلوی‌ ران‌ که‌ یک‌ سر آن‌ در بالا متصل‌ به‌ استخوان‌ ران‌ است‌ در پایین‌ زانو به‌ این‌ برآمدگی‌ استخوان‌ تیبیا متصل‌ شده‌ و از این‌ طریق‌ دو استخوان‌ ران‌ و تیبیا را به‌ یکدیگر مرتبط‌ می‌سازد.
این‌ بیماری‌ اغلب‌ هر دو زانو را مبتلا ساخته‌ و در نوجوانان‌ از هر دو جنس‌ بروز می‌کند. این‌ اختلال‌ پس‌ از 16 سالگی‌ ناشایع‌ است‌.

علایم‌ شایع‌

  • یک‌ برآمدگی‌ مختصر متورم‌، گرم‌ و دردناک‌ در زیر زانو درد با فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری ، به‌ خصوص‌ هنگام‌ باز کردن‌ زانو در برابر یک‌ مقاومت‌ مثلاً بالا رفتن‌ از پله‌، پریدن‌ یا بلندکردن‌ وزنه‌

علل‌

  • احتمالاً ناشی‌ از کشش‌ یا آسیب‌ دکمه‌ تیبیا (که‌ در طی‌ نوجوانی‌ هنوز در حال‌ رشد است‌) می‌باشد که‌ باعث‌ التهاب‌ می‌شود.
  • کشش‌ یا آسیب‌ مکرر با رشد این‌ ناحیه‌ تداخل‌ کرده‌ و باعث‌ التهاب‌ می‌گردد.

عوامل تشدید کننده بیماری

  • انجام‌ پرحرارت‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ عادی‌ نظیر دویدن‌، جهیدن‌ یا به‌ حالت‌ هروله‌ دویدن‌ اضافه‌ وزن‌ پسران‌ در سنین‌ 18-11 سال‌ رشد اسکلتی‌

پیشگیری‌

  • کاهش‌ وزن‌ در کودکی‌ که‌ دچار اضافه‌ وزن‌ است‌. تشویق‌ کودک‌ به‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری در حد متوسط‌ و خودداری‌ از ورزش‌های‌ شدید

عواقب‌ مورد انتظار

  • معمولاً تا دو سال‌ پس‌ از کامل‌ شدن‌ رشد اسکلتی‌ برطرف‌ می‌شود.

عوارض‌ احتمالی‌

  • عفونت‌ استخوان‌ عود این‌ عارضه‌ در بزرگسالی‌ باقی‌ ماندن‌ تورم‌ در زیر کلاهک‌ زانو

درمان‌


اصول‌ کلی‌

  • برای‌ تشخیص‌ معمولاً از رادیوگرافی‌ زانو و گاهی‌ اسکن‌ استخوان‌ استفاده‌ می‌شود.
  • برای‌ تخفیف‌ درد، گرم‌ کردن‌ محل‌ درد با کمپرس‌ گرم‌، بالشتک‌های‌ گرم‌کننده‌، استفاده‌ از جریان‌ آن‌ گردابی‌ گرم‌، لامپ‌های‌ گرمایی‌، دیاترمی‌ یا امواج‌ ماوراء صورت‌ کمک‌کننده‌ است‌.
  • درمان‌ ابتدایی‌ عبارتست‌ از به‌ کار بردن‌ کیسه‌ یخ‌ برروی‌ محل‌ عارضه‌، داروها (در صورت‌ نیاز) و کاهش‌ تحرک‌ ورزشی‌
  • به‌ کاربردن‌ کیسه‌ یخ‌ برروی‌ محل‌ عارضه‌ ممکن‌ است‌ مفید باشد.
  • استفاده‌ از یک‌ بالشتک‌ نرم‌ برروی‌ زانو توصیه‌ می‌شود.
  • گاهی‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد پای‌ بسته‌ به‌ مدت‌ 8-6 هفته‌ بی‌حرکت‌ گردد (با کمک‌ زانوبند کشی‌، گچ‌گیری‌ یا آتل‌گیری‌)
  • جراحی‌ در صورت‌ عدم‌ موفقیت‌ اقدامات‌ حمایتی‌ فوق‌ به‌ ندرت‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ گردد.
  • حمایت‌ روحی‌ روانی‌ از بیماران‌ با اطمینان‌ دادن‌ در این‌ مورد که‌ بیماری‌ با گذشت‌ زمان‌ برطرف‌ می‌گردد مهم‌ است‌.

داروها

  • برای‌ ناراحتی‌ خفیف‌، استفاده‌ از داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ نظیر آسپیرین‌ احتمالاً کافی‌ است‌. *در صورت‌ عدم‌ موفقیت‌ سایر درمان‌ها ممکن‌ است‌ از تزریق‌ کورتون‌ استفاده‌ شود.
  • تزریق‌ کورتون‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ ضعیف‌ شدن‌ تاندون‌ها گردد، بنابراین‌ تحمل‌ کردن‌ بیماری‌ تا زمان‌ التیام‌ آن‌ بهتر از استفاده‌ از تزریق‌ کورتون‌ است‌.

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری

  • استراحت‌ دادن‌ به‌ اندام‌ مبتلا مهمترین‌ درمان‌ است‌. ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد از چوب‌ زیربغل‌، گچ‌ یا آتل‌ و یا یک‌ زانوبند کشی‌ برای‌ جلوگیری‌ از خم‌ شدن‌ کامل‌ زانو استفاده‌ شود.
  • کودک‌ باید در طی‌ زمان‌ از شرکت‌ در فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ ورزشی‌ خودداری‌ کند. این‌ حالت‌ موقت‌ بوده‌ و پس‌ از فروکش‌ التهاب‌ کودک‌ می‌تواند فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرد، ولی‌ اغلب‌ دوره‌ درمانی‌ لازم‌ 12-2 ماه‌ است‌.
  • از فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ جهشی‌ و فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری هایی‌ که‌ باعث‌ بروز درد در زانو می‌شوند خودداری‌ کنید.

رژیم‌ غذایی‌

  • رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌، مگر در مورد کودکان‌ دارای‌ اضافه‌ وزن‌

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟

  • اگر کودکان‌ شما دارای‌ علایم‌ بیماری‌ اسگود ـ شلاتر باشد. بروز موارد زیر در طی‌ درمان‌:
    • افزایش‌ درد
    • تب‌
  نوشته شده در  یکشنبه بیست و نهم شهریور 1388ساعت 5:56  توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙  | 
   اطلاعات‌ اوليه‌
  توضيح‌ كلي‌
بونيون (كج شدن شست پا به سمت انگشتان ديگر پا) عبارت‌ است‌ از وجود يك‌ زايده‌ استخواني‌ (بونيون‌) در لبه‌ خارجي‌ مفصل‌ قاعده‌ شست‌ پا كه‌ باعث‌ كج‌ شدن‌ آن‌ به‌ سمت‌ ديگر انگشتان‌ پا مي‌شود. اين‌ مشكل‌ در خانم‌ها سه‌ برابر شايعتر از آقايان‌ است‌.
  علايم‌ شايع‌
كج‌ شدن‌ شست‌ پا به‌ سمت‌ ديگر انگشتان‌ پا به‌طوري‌ كه‌ ممكن‌ است‌ روي‌ انگشت‌ دوم‌ و گاهي‌ سوم‌ پا برود.
ضخيم‌ شدن‌ پوست‌ روي‌ زايده‌ استخواني‌ قاعده‌ شست‌ پا
گاهي‌ تجمع‌ مايع‌ زير پوست‌ ضخيم‌ شده‌
درد و خشكي‌ پا
  علل‌
رشد غيرطبيعي‌ يا وارد آمدن‌ نيرو به‌ نحوي‌ كه‌ شست‌ پا روي‌ انگشتان‌ ديگر پا برود.
   عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر
سابقه‌ خانوادگي‌ مشكلات‌ پا (ضعف‌ ارثي‌ در مفصل‌ قاعده‌ شست‌ پا)
آرتريت‌
پوشيدن‌ كفش‌هاي‌ پاشنه‌بلند و نوك‌باريك‌، كه‌ باعث‌ به‌ هم‌ فشرده‌ شدن‌ انگشتان‌ پا روي‌ يكديگر مي‌شود.
   پيشگيري‌
هر روز نرمش‌ كنيد تا عضلات‌ پا در وضعيت‌ مناسبي‌ باشند.
از كفش‌هاي‌ نوك‌پهن‌ كه‌ اندازه‌ پا نيز باشد استفاده‌ كنيد. از پوشيدن‌ كفش‌هاي‌ پاشنه‌بلند يا كفش‌هايي‌ كه‌ انگشتان‌ پا در آنها در وضعيت‌ طبيعي‌ خود قرار نمي‌گيرند خودداري‌ كنيد.
   عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً با درمان‌ و رعايت‌ نكات‌ پيشگيري‌ براي‌ جلوگيري‌ از عود معالجه‌ مي‌شود.
   عوارض‌ احتمالي‌
عفونت‌ زايده‌ استخواني‌، به‌خصوص‌ در افراد ديابتي‌
التهاب‌ و تغييرات‌ التهابي‌ در ساير مفاصل‌ به‌ علت‌ اشكال‌ در راه‌ رفتن‌، كه‌ باعث‌ وارد آمدن‌ استرس‌ غيرطبيعي‌ روي‌ پا، مفصل‌ ران‌، و ستون‌ فقرات‌ مي‌شود.
   درمان‌
   اصول‌ كلي‌
قبل‌ از خواب‌، شست‌ پا را با يك‌ لايي‌ نرم‌ از ساير انگشتان‌ پا جدا كنيد.
يك‌ پوشش‌ ضخيم‌، چسبنده‌ و حلقوي‌شكل‌ دور و روي‌ زايده‌ استخواني‌ ببنديد.
در كفش‌ خود از قوس‌هاي‌ مخصوص‌ استفاده‌ كنيد تا فشار از روي‌ زايده‌ استخواني‌ برداشته‌ شود.
جراحي‌ براي‌ برداشتن‌ زايده‌ استخواني‌ و تصحيح‌ وضعيت‌ استخوان‌ها
  داروها
معمولاً دارويي‌ براي‌ اين‌ حالت‌ لازم‌ نيست‌ مگر اينكه‌ عفونت‌ ايجاد شود.
   فعاليت‌
اگر جراحي‌ لازم‌ باشد، فعاليت‌هاي‌ خود را تدريجاً پس‌ از آن‌ از سر گيريد. تا زمان‌ التيام‌ محل‌ عمل‌ جراحي‌، روي‌ پاشنه‌ راه‌ برويد. پاي‌ تخت‌ را بلند كنيد تا تورم‌ كاهش‌ يابد.
   رژيم‌ غذايي‌
هيچ‌ رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.
   در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان دچار چنين‌ مشكلي‌ هستيد به‌ نحوي‌ كه‌ در فعاليت‌هاي‌ عادي‌ شما اختلال‌ ايجاد كرده‌ باشد.
اگر پس‌ از درمان‌ طبي‌ يا جراحي‌، علايم‌ عفونت‌، مثل‌ تب‌، ورم‌ ناحيه‌، و درد به‌ هنگام‌ لمس‌ ناحيه‌، بروز كنند
  نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم شهریور 1388ساعت 8:20  توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙  | 
 

شرح بیماری


استئومیلیت‌ عفونت‌ استخوان‌ و مغز استخوان. هر یک‌ از استخوان‌های‌ بدن‌ ممکن‌ است‌ درگیر شود. در کودکان‌ استخوان‌هایی‌ که‌ معمولاً درگیر می‌شوند عبارتند از استخوان‌ ران‌، درشت‌ نی‌، استخوان‌ بازو یا ساعد. در بزرگسالان‌ استخوان‌های‌ لگن‌ و ستون فقرات معمولاً درگیر می‌شوند. این‌ بیماری‌ در هر دو جنس‌ و همه‌ سنین‌ دیده‌ می‌شود، ولی‌ در کودکان‌ در دوره‌ رشد سریع‌ (14-5 سال‌)، به‌ خصوص‌ در جنس‌ مذکر شایع‌تر است‌.

علایم‌ شایع‌


  • تب. گاهی‌ تنها علامت‌ بیماری‌ است‌.
  • درد، تورم‌، قرمزی‌، گرمی‌ و احساس‌ درد با لمس‌ برروی‌ استخوان‌ مبتلا، به‌ خصوص‌ هنگام‌ حرکت‌ دادن‌ مفصل‌ مجاور آن‌. مفاصل‌ مجاور ناحیه‌ مبتلا، نیز ممکن‌ است‌ دچار قرمزی‌، گرمی‌ و تورم‌ باشند.
  • در کودکانی‌ که‌ هنوز قادر به‌ تکلم‌ نیستند، وجود درد ممکن‌ است‌ خود را به‌ صورت‌ امتناع‌ از حرکت‌ دادن‌ اندام‌ فوقانی‌ یا تحتانی‌، خودداری‌ از راه‌ رفتن‌، لنگیدن‌ هنگام‌ راه‌ رفتن‌ یا جیغ‌زدن‌ هنگام‌ لمس‌ یا حرکت‌ دادن‌ عضو مبتلا، نشان‌ دهد.
  • خروج‌ چرک‌ از طریق‌ آبسه‌ پوستی‌، بدون‌ تب‌ یا درد شدید (تنها در موارد استئومیلیت‌ مزمن‌)
  • احساس‌ ناخوشی‌ عمومی‌

علل‌


  • علت‌ این‌ بیماری‌ اغلب‌ عفونت استافیلوکوکی است‌ ولی‌ سایر باکتری‌ها نیز می‌توانند عامل‌ آن‌ باشند. باکتری‌ ممکن‌ است‌ از منابع‌ زیر و از طریق‌ جریان‌ خون‌ به‌ استخوان‌ گسترش‌ یابد:
  • شکستگی‌ پا یا سایر صدمات‌
  • کورک، کفگیرک‌ یا هرگونه‌ ضایعه‌ پوستی‌
  • عفونت‌ گوش‌ میانی‌ پنومونی‌ ( ذات الریه )

عوامل تشدید کننده بیماری


  • بیماری‌های‌ تضعیف‌ کننده‌ مقاومت‌ بدن‌
  • رشد سریع‌ در طی‌ کودکی‌
  • دیابت شیرین
  • کاشتن‌ وسایل‌ ارتوپدی‌ (مثلاً زانوی‌ مصنوعی‌)
  • مصرف‌ وریدی‌ داروها

پیشگیری‌


اقدام‌ فوری‌ برای‌ درمان‌ هرگونه‌ عفونت‌ باکتریایی‌ جهت‌ پیشگیری‌ از گسترش‌ آن‌ به‌ استخوان‌ها یا سایر نواحی‌ بدن‌

عواقب‌ مورد انتظار


این‌ بیماری‌ معمولاً با درمان‌ فوری‌ و شدید قابل‌ علاج‌ است‌.

عوارض‌ احتمالی‌


  • آبسه‌ سرباز کرده‌ به‌ بیرون‌ از طریق‌ پوست‌ که‌ تا هنگام‌ التیام‌ استخوان‌ درگیر بهبود نمی‌یابد.
  • سفتی‌ دایمی‌ در مفصل‌ مجاور (به‌ ندرت‌)
  • شکستگی‌ استخوانی‌
  • شل‌ شدن‌ وسیله‌ ارتوپدی‌ کاشته‌ شده‌ در بدن‌
  • در صورت‌ انسداد جریان‌ خون عضو یا قانقاریا ممکن‌ است‌ قطع‌ عضو مبتلا لازم‌ باشد.

درمان‌



اصول‌ کلی‌


  • بررسی‌های‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ آزمایش‌های‌ خون‌، کشت‌ خون‌ برای‌ شناسایی‌ باکتری‌ عامل‌ بیماری‌، اسکن‌ رادیونوکلئید استخوان‌، سی تی اسکن یا ام‌آرآی‌ استخوان‌ باشد. رادیوگرافی استخوان‌ اغلب‌ تغییرات‌ استخوانی‌ را تا 3-2 هفته‌ پس‌ از شروع‌ عفونت نشان‌ نمی‌دهد.
  • درمان‌ مشتمل‌ است‌ بر تجویز داروها، استراحت‌ و سایر اقدامات‌ حمایتی‌
  • عضو مبتلا را در سطح‌ بدن‌ نگه‌ داشته‌ یا با قراردادن‌ بالش‌ زیر آن‌ مختصری‌ بالا نگه‌ داشته‌ و آن‌ را بی‌حرکت‌ کنید. از آویزان‌ نگه‌داشتن‌ عضو مبتلا خودداری‌ کنید.
  • سایر نواحی‌ غیرمبتلای‌ بدن‌ را فعال‌ نگه‌ دارید تا از بروز زخم‌های‌ فشاری‌ در طی‌ دوره‌ طولانی‌ استراحت‌ در بستر به‌ طور اجباری‌، پیشگیری‌ شود.
  • بستری‌ در بیمارستان‌ برای‌ جراحی‌ جهت‌ برداشت‌ قسمت‌ درگیر استخوان‌ و یا برای‌ تجویز مقدار بالای‌ آنتی‌بیوتیک‌ها (گاهی‌ به‌ صورت‌ وریدی‌) ممکن‌ است‌ ضرورت‌ یابد.
  • ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد وسایل‌ ارتوپدی‌ قبلاً کاشته‌ شده‌ (نظیر زانوی‌ مصنوعی‌) خارج‌ گردد (گاهی‌ همزمان‌ با این‌ عمل‌، تعویض‌ وسیله‌ قبلی‌ با وسیله‌ جدید قابل‌ انجام‌ است‌).

داروها


  • مقدار بالای‌ آنتی بیوتیک ها. با وجود آنتی‌بیوتیک‌های‌ قوی‌ جدید، تجویز وریدی‌ آنتی‌بیوتیک‌ها که‌ سابقاً یک‌ ضرورت‌ بود ممکن‌ است‌ دیگر لازم‌ نباشد. تجویز آنتی‌بیوتیک‌ چه‌ به‌ صورت‌ خوراکی‌ و چه‌ وریدی‌ ممکن‌ است‌ 10-8 هفته‌ لازم‌ باشد.
  • مسکن‌ها
  • مسهل‌ها، در صورت‌ بروز یبوست در طی‌ دوره‌ طولانی‌ استراحت‌ در بستر

فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری


تا 3-2 هفته‌ پس‌ از برطرف‌ شدن‌ علایم‌ در بستر استراحت‌ کنید. پس‌ از آن‌ فعالیت در زمان ابتلا به این بیماری های‌ طبیعی‌ خود را به‌ تدریج‌ از سر بگیرید.

رژیم‌ غذایی‌


رژیم‌ خاصی‌ نیاز نیست‌. از یک‌ رژیم‌ متعادل‌ استفاده‌ کنید. در صورت‌ نیاز از مکمل‌های‌ مواد معدنی‌ و ویتامین ها استفاده‌ کنید.

درچه شرایطی باید به پزشک مراجعه نمود؟


  • اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان دارای‌ علایم‌ استئومیلیت‌ باشید.
  • بروز موارد زیر در طی‌ درمان‌:
    • تشکیل‌ آبسه‌ برروی‌ استخوان‌ مبتلا یا افزایش‌ خروج‌ چرک‌ از آبسه‌ موجود
    • تب
    • درد غیرقابل‌ کنترل‌
    • اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای‌ تجویزی‌ ممکن‌ است‌ با عوارض‌ جانبی‌ همراه‌ باشند.
  نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم شهریور 1388ساعت 6:28  توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙  | 
    شرح بيماري
اسكوليوز (انحناي‌ ستون‌ فقرات‌) خميدگي‌ بدون‌ درد ستون‌ مهره‌ها كه‌ گاهي‌ حالت‌ پيشرونده‌ داشته‌ و باعث‌ تغيير شك‌ قفسه‌ سينه‌ و پشت‌ مي‌شود. اين‌ عارضه‌ مي‌تواند مهره‌هاي‌ قفسه‌ سينه‌اي‌ (مياني‌) يا مهره‌هاي‌ كمري‌ (پاييني‌) ستون‌ فقرات‌ را درگير سازد. اين‌ عارضه‌ بيشترين‌ شيوع‌ را در نوجوانان‌ داشته‌ و در دختران‌ شايعتر از پسران‌ است‌.
    علايم‌ شايع‌
مراحل‌ اوليه‌:
در مراحل‌ اوليه‌ علايم‌ واضحي‌ وجود ندارد و اسكوليوز توسط‌ پزشك‌ يا مسؤول‌ بهداشت‌ مدرسه‌ در طي‌ معاينات‌ معمول‌ كشف‌ مي‌گردد. مراحل‌ پيشرفته‌:
انحناي‌ قابل‌ مشاهده‌ قسمت‌ بالاي‌ تنه‌. ستون‌ فقرات‌ به‌ شكل‌ S يا كمان‌ درمي‌ آيد.
شانه‌ها غيرهم‌تراز شده‌ و مدور مي‌گردند.
فرورفتگي‌ قفسه‌ سينه‌
حركت‌ موجي‌ پشت‌
به‌ جلو كشيده‌ شدن‌ يك‌ طرف‌ لگن‌
درد پشت‌
    علل‌
معمولاً ناشناخته‌ است‌. اسكوليوز گاهي‌ نتيجه‌ موارد زير است‌:
بيماري‌هاي‌ دستگاه‌ عصبي‌ مركزي‌، نظير فلج‌ اطفال‌ يا ديستروفي‌ عضلاني‌
نقايص‌ مادرزادي‌ ستون‌ فقرات‌
نابرابري‌ طول‌ پاها
   عوامل تشديد كننده بيماري
سابقه‌ خانوادگي‌ اسكوليوز
    پيشگيري‌
در حال‌ حاضر قابل‌ پيشگيري‌ نيست‌.
    عواقب‌ موردانتظار
اسكوليوز اگر زود تشخيص‌ داده‌ شود معمولاً به‌طور كامل‌ قابل‌ اصلاح‌ است‌. اغلب‌ ممكن‌ است‌ به‌ يك‌ بريس‌ پشت‌ كه‌ روزها بيمار آن‌ را مي‌بندد، براي‌ ساليان‌ دراز نياز باشد.
    عوارض‌ احتمالي‌
تغيير شكل‌ شديد ستون‌ فقرات‌ و دنده‌ها
اختلال‌ در فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ اجتماعي‌ بيمار
اختلال‌ تنفس‌
عفونت‌ ريه‌
نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
تشخيص‌ اسكوليوز براساس‌ معاينه‌ فيزيكي‌ و راديوگرافي‌ ستون‌ فقرات‌ مطرح‌ مي‌گردد.
- بسياري‌ از موارد اسكوليوز خفيف‌ بوده‌ و درمان‌ چنداني‌ جز درمان‌ فيزيكي‌ به‌منظور تقويت‌ عضلات‌ پشت‌ و اصلاح‌ وضعيت‌ فيزيكي‌ ظاهري‌ بدن‌ نياز ندارند.
- در مورد كودكاني‌ كه‌ به‌ درمان‌ بيشتري‌ نيازمندند معمولاً استفاده‌ از بريس‌ طبي‌ پشت‌ (گاهي‌ براي‌ چندين‌ سال‌) توصيه‌ مي‌شود. انواع‌ جديدتر بريس‌ پس‌ از پوشيده‌ شدن‌ كمتر در ظاهر قابل‌ مشاهده‌ بوده‌ و اين‌ امكان‌ را فراهم‌ مي‌آورند كه‌ فرد مانند افراد عادي‌ لباس‌ بپوشد.
- در مورد بزرگسالان‌ نيازمند درمان‌، ورزش‌هايي‌ به‌منظور تقويت‌ عضلات‌ پشت‌ توصيه‌ مي‌گردد (ورزش‌ انحناي‌ ستون‌ فقرات‌ را اصلاح‌ نمي‌كند). از آنجا كه‌ در بزرگسالان‌ رشد ستون‌ فقرات‌ متوقف‌ شده‌ است‌، استفاده‌ از بريس‌ پشت‌ مؤثر نيست‌.
- جراحي‌ براي‌ اصلاح‌ تغيير شكل‌ (تنها در موارد شديد) توصيه‌ مي‌گردد.
- اگر طول‌ دوپا نابرابر باشد، كفش‌ مخصوص‌ براي‌ پاي‌ كوتاهتر ممكن‌ است‌ تجويز شود.
   داروها
داروها در تصحيح‌ اين‌ اختلال‌ نقش‌ ندارند. براي‌ ناراحتي‌ خفيف‌ ناشي‌ از عدم‌ تعادل‌ عضلات‌ يا عوارض‌ اسكوليوز مي‌توان‌ از داروهاي‌ بدون‌ نسخه‌ نظير آسپيرين‌ يا استامينوفن‌ استفاده‌ كرد.
   فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
نرمش‌هاي‌ اختصاصي‌ ممكن‌ است‌ بخشي‌ از درمان‌ باشد. اگر استفاده‌ از بريس‌ ضروري‌ باشد، شركت‌ كردن‌ بيمار در فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري هاي‌ ورزشي‌ محدود مي‌گردد. برخي‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها نظير شنا و اسب‌سواري‌ ممكن‌ است‌ توصيه‌ شوند چون‌ اين‌ فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري ها باعث‌ تقويت‌ عضلات‌ پشت‌ مي‌گردند.
   رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ نياز نيست‌.
    درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
شك‌ به‌ پيدايش‌ اسكوليوز در كودك‌.
  نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم شهریور 1388ساعت 6:24  توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙  | 
    اطلاعات‌ اوليه‌
    توضيح‌ كلي‌
اسپونديلوز گردن‌ عبارت‌ است‌ از تغييرات‌ تخريبي‌ استخوان‌هاي‌ گردن‌ كه‌ موجب‌ وارد آمدن‌ فشار به‌ اعصابي‌ مي‌شود كه‌ به‌ دست‌ها، پاها، و مثانه‌ مي‌روند. اين‌ مشكل‌ در مردان‌ 40 سال‌ به‌ بالا شايع‌تر است‌ و شيوع‌ آن‌ پس‌ از 60 سالگي‌ افزايش‌ مي‌يابد. در اين‌ بيماري‌، 7 مهره‌ موجود در گردن‌، ديسك‌هاي‌ بين‌ آنها و عروق‌ خوني‌ كه‌ به‌ مغز مي‌روند تحت‌تأثير قرار مي‌گيرند.
   علايم‌ شايع‌
هر كدام‌ از موارد زير:
درد در گردن‌، كه‌ به‌ كتف‌ها، بالاي‌ شانه‌ها، قسمت‌ فوقاني‌ بازوها، دست‌ها، يا پشت‌ سر تير مي‌كشند.
صداي‌ سايش‌ به‌ هنگام‌ حركات‌ گردن‌ يا عضلات‌ شانه‌
بي‌حسي‌ يا گزگز در بازوها، دست‌ها، و انگشتان‌؛ مقداري‌ از دست‌ رفتن‌ حس‌هاي‌ مختلف‌ در دست‌ها؛ و اختلال‌ در بازتاب‌ها (رفلكس‌ها).
ضعف‌ عضلاني‌ و تحليل‌ رفتن‌ عضلات‌؛ كاهش‌ بازتاب‌ها
گيجي‌؛ راه‌ رفتن‌ نامتعادل‌
با پيشرفت‌ بيماري‌، بي‌اختياري‌ ادرار و عدم‌ كنترل‌ مثانه‌، و نيز ضعف‌ در پاها به‌ وجود مي‌آيد.
خشكي‌ گردن
سردرد
   علل‌
آرتريت‌ (التهاب‌ مفصل‌)
صدماتي‌ مثل‌ تصادفات‌ اتومبيل‌ كه‌ باعث‌ به‌ جلو پرتاب‌ شدن‌ و سپس‌ به‌ عقب‌ برگشتن‌ ناگهاني‌ گردن‌ و ايجاد آسيب‌ مي‌شوند، صدمات‌ ورزشي‌، كشيدن‌ شدن‌ ناگهاني‌ بازوها، زمين‌ خوردن‌ و سقوط‌
آرتروز (ناشي‌ از آسيب‌ فرسايشي‌ مفاصل‌ در اثر پيري‌)
رشد غيرطبيعي‌ استخوان‌ كه‌ گاهي‌ در سنين‌ پيري‌ رخ‌ مي‌دهد.
   عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
سن‌ بالاي‌ 60 سال‌
صدمه‌ به‌ گردن‌
   پيشگيري‌
از نشستن‌ به‌ حالت‌ خميده‌ خودداري‌ كنيد.
بدون‌ گذاشتن‌ بالش‌ بخوابيد. از يك‌ محافظ‌ گردن‌ نرم‌ يا حوله‌ براي‌ حمايت‌ از گردن‌ استفاده‌ كنيد.
از وارد آمدن‌ آسيب‌ به‌ گردن‌ اجتناب‌ كنيد. به‌ هنگام‌ انجام‌ ورزش‌هاي‌ داراي‌ برخورد فيزيكي‌، از كلاه‌ حفاظتي‌ مخصوص‌ استفاده‌ كنيد.
در اتومبيل‌ از كمربند ايمني‌ استفاده‌ كنيد و ارتفاع‌ پشتي‌ سر را به‌ طور مناسب‌ تنظيم‌ كنيد.
   عواقب‌ مورد انتظار
علايم‌ خفيف‌ معمولاً خوب‌ به‌ درمان‌ پاسخ‌ مي‌دهد و به‌ آهستگي‌ برطرف‌ مي‌شوند. اما علايم‌ شديد ممكن‌ است‌ هيچ‌گاه‌ كاملاً خوب‌ نشوند.
    عوارض‌ احتمالي‌
كاهش‌ انعطاف‌پذيري‌ گردن‌ پس‌ از جراحي‌ يا درمان‌
اگر اسپونديلوز گردن‌ درمان‌ نشود، با پيشرفت‌ بيماري‌ امكان‌ دارد راه‌ رفتن‌ به‌ صورت‌ اسپاتيك‌ و غيرطبيعي‌ در آيد.
    درمان‌
    اصول‌ كلي‌
- براي‌ تأييد تشخيص‌ امكان‌ دارد عكس‌برداري‌ با اشعه‌ ايكس‌ يا ام‌.آر.آي‌ يا ساير آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ انجام‌ شوند.
- از يك‌ محافظ‌ گردن‌ نرم‌ (محافظ‌ گرد توماس‌) استفاده‌ كنيد تا از كشيدگي‌ نامنتظره‌ عضلات‌ پيشگيري‌ شود.
- روي‌ گردن‌ از گرما و رطوبت‌ استفاده‌ كنيد. دوش‌ آب‌ گرم‌ بگيريد و اجازه‌ دهيد آب‌ گرم‌ 20-10 دقيقه‌ روي‌ گردن‌ و شانه‌ جاري‌ باشد. اين‌ كار را دوبار در روز تكرار كنيد. در بين‌ دوش‌ها، حوله‌ مرطوب‌ و داغ‌ روي‌ گردن‌ بگذاريد. براي‌ اين‌ كار، حوله‌ يا پارچه‌ را در آب‌ داغ‌ قرار دهيد، سپس‌ آن‌ را بچلانيد و روي‌ گردن‌ بگذاريد.
- گردن‌ را به‌ نرمي‌ ماساژ دهيد.
- طرز نشستن‌ و ايستادن‌ خود را تصحيح‌ كنيد. به‌ اين‌ ترتيب‌ كه‌ هنگام‌ نشستن‌ يا ايستادن‌ چانه‌ و شكم‌ خود را به‌ داخل‌ بكشيد. از يك‌ صندلي‌ محكم‌ استفاده‌ كنيد و طوري‌ بنشينيد كه‌ باسن‌ با پشتي‌ صندلي‌ تماس‌ داشته‌ باشد.
- بدون‌ استفاده‌ از بالش‌ بخوابيد. در عوض‌، مي‌توانيد از يك‌ بالش‌ مخصوص‌ يا محافظ‌ گردن‌ نرم‌ استفاده‌ كنيد، يا يك‌ حوله‌ كوچك‌ تا شده‌ زير گردن‌ خود قرار دهيد.
- اگر دست‌ها يا بازوها دچار درد يا بي‌حسي‌ شده‌اند، يك‌ وسيله‌ مخصوص‌ براي‌ كشيدن‌ گردن‌ بخريد يا اجاره‌ كنيد. براي‌ راه‌اندازي‌ آن‌ طبق‌ دستورات‌ مربوطه‌ عمل‌ كنيد.
- امكان‌ دارد درمان‌ با امواج‌ فرا صوت‌ نيز توصيه‌ شود.
- گاهي‌ جراحي‌ براي‌ به‌ هم‌ چسباندن‌ استخوان‌هاي‌ گردن‌، برداشتن‌ يك‌ ديسك‌ گردني‌ آسيب‌ ديده‌، يا بزرگ‌ كردن‌ فضاي‌ اطراف‌ نخاع‌ انجام‌ مي‌گيرد.
   داروها
براي‌ ناراحتي‌ يا ناتواني‌ خفيف‌ مي‌توان‌ از آسپيرين‌ يا استامينوفن‌ استفاده‌ كرد.
براي‌ ناراحتي‌ شديد و جدي‌، امكان‌ دارد داروهاي‌ قوي‌تر ضد درد، شل‌كننده‌هاي‌ عضلاني‌ يا آرام‌بخش‌ تجويز شوند.
   فعاليت‌
هرگونه‌ فعاليت‌ كه‌ به‌ بروز علامت‌ نيانجامد توصيه‌ مي‌شود.
    رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.
    در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد:
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان علايم‌ اسپونديلوز گردني‌ داريد.
اگر علايم‌، علي‌رغم‌ درمان‌، باقي‌ بمانند يا بدتر شوند
  نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم شهریور 1388ساعت 6:24  توسط ˙·▪•●رسول●•▪·˙  | 
 
  POWERED BY ?WWW.RAHE-DEL.BLOGFA.COM?